Πέθανε ο Roberto Marchesini, ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τον τροχό!

Πάνω από 40 χρόνια στην κατασκευή ζαντών!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/10/2020

Από την εποχή των δίχρονων MotoGP, στον Valentino Rossi και από εκεί στην καθολική επικράτηση στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες του κόσμου, μέχρι το WSBK και τόσες άλλες διοργανώσεις… Περισσότερα από 170 παγκόσμια πρωταθλήματα κερδήθηκαν πάνω σε τροχούς που κατασκεύασε ο Roberto Marchesini!

Στην διάρκεια της καριέρας του που περνά συνολικά τις τέσσερεις δεκαετίες, ο Marchesini συνέδεσε το όνομά του με τους καλύτερους τροχούς του κόσμου.

Το 1988 ξεκίνησε η επέκτασή του σε αυτό που θα γινόταν μία εταιρεία, παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα της, καθώς εγκατέστησε χυτήριο αλουμινίου και μαγνησίου. Είναι η αρχή της Marchesini έτσι όπως την γνωρίσαμε! Πρώτος μεγάλος πελάτης στους αγώνες, μία εταιρεία που ήξερε τον Roberto ήδη, η Ducati! Σιγά – σιγά θα ακολουθούσαν και όλοι οι υπόλοιποι σε τόσα και τόσα πρωταθλήματα.

Τον Μάρτιο του 2000 η εταιρεία του θα πωληθεί στο γκρουπ Brembo και ο ίδιος θα συνεχίσει την τέχνη του με διαφορετική ετικέτα επιστρέφοντας σε αυτό που αγαπούσε πολύ και είχε χάσει, καθώς η εταιρεία μεγάλωνε: Στην σχεδίαση! Ενώνει δυνάμεις με έναν παλαιότερο κατασκευαστή και με την επωνυμία MFR Wheels ξεκινά να κάνει… το χόμπι του, να κατασκευάζει τροχούς!

Ο Roberto Marchesini πρέπει να σημειώσουμε πως ξεκίνησε ως άνθρωπος που προσέφερε μία υπηρεσία στους αγώνες, δεν πωλούσε τροχούς απλά. Κι αυτό διότι σε μία εποχή που η βιομηχανία δεν είχε φτάσει στην εξέλιξη που υπάρχει σήμερα, η κατασκευή carbon ήταν κάτι που ο ίδιος ανακάλυπτε βήμα – βήμα και η τεχνολογία υλικών και χύτευσης είχε πολύ δρόμο μπροστά της, ο Marchesini περνούσε απίστευτο μέρος του χρόνου του, για να φτιάξει κάτι ξεχωριστό για κάθε μία ομάδα και αναβάτη… Σε μία εποχή που δεν είχες από κάπου να μάθεις αλλά μπορούσες μόνο να ανοίξεις τον δρόμο, δοκιμάζοντας και κάνοντας λάθη, ο Marchesini έκανε άλματα εξέλιξης…

Αντίο, Roberto Marchesini

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»