Piaggio Ape - Πλέον θα παράγεται αποκλειστικά στην Ινδία

Η μικρή παραγωγή της Pontedera προοριζόταν εδώ και χρόνια μόνο για τις ασιατικές αγορές
Piaggio Ape
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/12/2024

Το τρίτροχο ελαφρύ επαγγελματικό όχημα  Piaggio Ape (με το ape να σημαίνει “μέλισσα” στα ιταλικά, και με την Piaggio να έχει εμμονή με τα έντομα -θυμίζουμε και τη σφήκα - Vespa), αρχικά κυκλοφόρησε στην αγορά ως VespaCar ή TriVespa το 1948, με την παραγωγή του στην Pontedera, σε design του Corradino D'Ascanio, σχεδιαστή υπεύθυνου και για τη Vespa.

Το Ape μπορούσε να διαμορφωθεί και να πάρει ποικίλες μορφές, εξυπηρετώντας πολλές χρηστικές λειτουργίες, από μεταφορές αντικειμένων και ανθρώπων, ως ελαφρύ φορτηγάκι, ή ως ταξί. Παράλληλα αρκετοί ήταν και οι πιτσιρικάδες που το έπαιρναν αντί για αυτοκίνητο, με κλασική περίπτωση τον Valentino Rossi να έχει επικές ιστορίες να διηγηθεί για τις κόντρες του με το “φτιαγμένο” Ape 50 του, ενάντια στα Ape των άλλων πιτσιρικάδων της Tavullia!

Το 1960 η Piaggio ξεκίνησε να εξάγει το Ape παγκοσμίως, με την Ινδία να αποτελεί τον καλύτερο πελάτη της, αφού τα τρίκυκλα ταξί και φορτηγάκια εκεί αποτελούσαν τη δημοφιλέστερη λύση για τον επαγγελματία. Στη συνέχεια, το Ape γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και σε άλλες αγορές της Ασίας, όπως η Ταϊλάνδη με τα Tuk-Tuk της και η Ινδονησία.

Το 1999 σηματοδότησε την έναρξη της λειτουργίας της Piaggio Vehicles Pvt Ltd (PVPL) στην Ινδία, και την έναρξη της παραγωγής του Ape στο εργοστάσιο του Pune, με το τρίκυκλο να αποκτά ηγετική θέση στην τεράστια ινδική αγορά.

Ape Electric

Τα τελευταία χρόνια, παρόλο που μικρός αριθμός Ape παραγόταν στο εργοστάσιο της Pontedera στην Ιταλία, κανένα από αυτά δεν κατέληγε σε αγορές τις Ευρώπης, αφού εδώ και πολύ καιρό τα Ape δεν πωλούνταν στην Ευρώπη. Αιτία από τη μία οι αυστηρές Euro προδιαγραφές Euro 5, ενώ η παρουσίαση του ηλεκτρικού Ape E-City στην Ινδία το 2019 ήταν “too little, too late” για τους Ευρωπαίους, που προτιμούν πλέον το τετράτροχο ελαφρύ φορτηγάκι Porter που πλέον έχει και ηλεκτρική έκδοση -Porter NPE- η οποία παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2024.

Valentino Rossi

Τώρα, η Piaggio ανακοίνωσε πως σταματά την μικρή παραγωγή του Ape στην Pontedera, με το θρυλικό τρίκυκλο να αποχαιρετά τις γραμμές του ιταλικού εργοστασίου για τα καλά, μετά από 76 αδιάλειπτα χρόνια παραγωγής του εκεί.

Rossi Ape

Πλέον θα κατασκευάζεται αποκλειστικά στην Ινδία -σε 12 παραλλαγές μάλιστα με κινητήρες ηλεκτρικούς, βενζίνης και diesel, δίπλα στα Porter που επίσης κατασκευάζονται και στο ινδικό εργοστάσιο-, για τις αγορές της Ασίας και της Αφρικής, ενώ το μέρος του εργοστασίου της Pontedera για το Ape θα μετατραπεί για την παραγωγή του ηλεκτρικού φορτηγού Porter.

Ετικέτες

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες