Piaggio Ape - Πλέον θα παράγεται αποκλειστικά στην Ινδία

Η μικρή παραγωγή της Pontedera προοριζόταν εδώ και χρόνια μόνο για τις ασιατικές αγορές
Piaggio Ape
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/12/2024

Το τρίτροχο ελαφρύ επαγγελματικό όχημα  Piaggio Ape (με το ape να σημαίνει “μέλισσα” στα ιταλικά, και με την Piaggio να έχει εμμονή με τα έντομα -θυμίζουμε και τη σφήκα - Vespa), αρχικά κυκλοφόρησε στην αγορά ως VespaCar ή TriVespa το 1948, με την παραγωγή του στην Pontedera, σε design του Corradino D'Ascanio, σχεδιαστή υπεύθυνου και για τη Vespa.

Το Ape μπορούσε να διαμορφωθεί και να πάρει ποικίλες μορφές, εξυπηρετώντας πολλές χρηστικές λειτουργίες, από μεταφορές αντικειμένων και ανθρώπων, ως ελαφρύ φορτηγάκι, ή ως ταξί. Παράλληλα αρκετοί ήταν και οι πιτσιρικάδες που το έπαιρναν αντί για αυτοκίνητο, με κλασική περίπτωση τον Valentino Rossi να έχει επικές ιστορίες να διηγηθεί για τις κόντρες του με το “φτιαγμένο” Ape 50 του, ενάντια στα Ape των άλλων πιτσιρικάδων της Tavullia!

Το 1960 η Piaggio ξεκίνησε να εξάγει το Ape παγκοσμίως, με την Ινδία να αποτελεί τον καλύτερο πελάτη της, αφού τα τρίκυκλα ταξί και φορτηγάκια εκεί αποτελούσαν τη δημοφιλέστερη λύση για τον επαγγελματία. Στη συνέχεια, το Ape γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και σε άλλες αγορές της Ασίας, όπως η Ταϊλάνδη με τα Tuk-Tuk της και η Ινδονησία.

Το 1999 σηματοδότησε την έναρξη της λειτουργίας της Piaggio Vehicles Pvt Ltd (PVPL) στην Ινδία, και την έναρξη της παραγωγής του Ape στο εργοστάσιο του Pune, με το τρίκυκλο να αποκτά ηγετική θέση στην τεράστια ινδική αγορά.

Ape Electric

Τα τελευταία χρόνια, παρόλο που μικρός αριθμός Ape παραγόταν στο εργοστάσιο της Pontedera στην Ιταλία, κανένα από αυτά δεν κατέληγε σε αγορές τις Ευρώπης, αφού εδώ και πολύ καιρό τα Ape δεν πωλούνταν στην Ευρώπη. Αιτία από τη μία οι αυστηρές Euro προδιαγραφές Euro 5, ενώ η παρουσίαση του ηλεκτρικού Ape E-City στην Ινδία το 2019 ήταν “too little, too late” για τους Ευρωπαίους, που προτιμούν πλέον το τετράτροχο ελαφρύ φορτηγάκι Porter που πλέον έχει και ηλεκτρική έκδοση -Porter NPE- η οποία παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2024.

Valentino Rossi

Τώρα, η Piaggio ανακοίνωσε πως σταματά την μικρή παραγωγή του Ape στην Pontedera, με το θρυλικό τρίκυκλο να αποχαιρετά τις γραμμές του ιταλικού εργοστασίου για τα καλά, μετά από 76 αδιάλειπτα χρόνια παραγωγής του εκεί.

Rossi Ape

Πλέον θα κατασκευάζεται αποκλειστικά στην Ινδία -σε 12 παραλλαγές μάλιστα με κινητήρες ηλεκτρικούς, βενζίνης και diesel, δίπλα στα Porter που επίσης κατασκευάζονται και στο ινδικό εργοστάσιο-, για τις αγορές της Ασίας και της Αφρικής, ενώ το μέρος του εργοστασίου της Pontedera για το Ape θα μετατραπεί για την παραγωγή του ηλεκτρικού φορτηγού Porter.

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες