Piaggio Fast Forward: Το Gita κέρδισε το Red Dot Best of the Best

Μια εξαιρετική καινοτομία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/4/2020

Όπως ήδη γνωρίζετε, το Red Dot Awards είναι ένας απ’ τους σημαντικούς διαγωνισμούς σχεδιασμού και πραγματοποιείται για πάνω από 60 χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου έχει φτάσει να μετρά 50 διαφορετικές κατηγορίες, στις οποίες εταιρείες παγκοσμίου φήμης συμμετέχουν και η επιτροπή του αποτελείται από 40 εξιδεικευμένους κριτές από όλο τον κόσμο. Φέτος, είδαμε πολλές εταιρείες της μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας να διακρίνονται μέσα απ’ τις δημιουργίες τους, όπως οι Honda και Yamaha.

Ωστόσο, η εταιρεία που έλαβε την μεγαλύτερη διάκριση μέσα απ’ την απονομή του “Red Dot: Best of the Best” ήταν μια απ’ τις πολλές θυγατρικές του Ομίλου Piaggio, η Piaggio Fast Forward (PFF), χάρη στο Gita.

Η PFF είναι μια σχετικά νεοσύστατη εταιρεία που μετρά λιγότερο από πέντε χρόνια λειτουργίας και έχει έναν ξεκάθαρο στόχο, την εξέλιξη προϊόντων και καινοτόμων ιδεών για έξυπνη μετακίνηση. Το 2017 μας είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά τα Kilo και Gita, δύο ρομποτικές προτάσεις ατομικής μετακίνησης, με το Kilo να έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει μέχρι και 100 κιλά.

Το Gita που κέρδισε το βραβείο, αποτελεί κατά μια έννοια τη μικρότερη έκδοση του Kilo, καθώς το ωφέλιμο φορτίο του περιορίζεται στα 20 κιλά και χάρη στον ηλεκτρικό κινητήρα του η τελική του φτάνει τα 10km/h, ενώ η αυτονομία του τις τέσσερις ώρες. Βρίσκεται ήδη στην παραγωγή και διατίθεται στην αμερικάνικη αγορά απ’ τον περασμένο Νοέμβριο, αφού υπάρχουν ήδη οι απαραίτητες νομοθεσίες για την κυκλοφορία των ρομπότ στους δρόμους των πόλεων.

Φυσικά αυτό που κέρδισε την προσοχή της επιτροπής, ήταν η ποιότητα κατασκευής και όλα τα χαρακτηριστικά που το καθιστούν ως έναν πραγματικά χρήσιμο βοηθό στις μεταφορές μικροαντικειμένων. Το δεύτερο βραβείο που δόθηκε στο Gita ήταν το Red Dot: Seal of quality, για την μοναδική και ξεχωριστή σχεδίασή του πέρα απ’ την ποιότητα που το χαρακτηρίζει.

Σίγουρα με τις κατάλληλες τροποποιήσεις, οι δυνατότητες των Kilo και Gita πάντως θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμες εν καιρώ πανδημίας και όχι μόνο!

 

Βενζίνη Ε20: Η ΕΕ σκοπεύει να την υιοθετήσει, στην Ινδία έχει ξεσπάσει σκάνδαλο με αυτή

Η Ινδία πέρασε στη βενζίνη Ε20 από φέτος, μα αυτή αποδεικνύεται επικίνδυνη για παλιότερης τεχνολογίας οχήματα
Βενζίνη Ε20
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) η στάνταρ βενζίνη (95 RON) που πωλείται στα πρατήρια έχει σήμανση Ε10, που σημαίνει πως είναι ένα μίγμα με περιεκτικότητα 10% σε αιθανόλη (ethanol) και 90% βενζίνη, ενώ η premium των 98 οκτανίων έχει σήμανση Ε5 και περιεκτικότητα από μηδέν ως 5% αιθανόλη, ανάλογα με τον κατασκευαστή.

Η μίξη της βενζίνης με αιθανόλη υπηρετεί περιβαλλοντικούς σκοπούς, θεωρητικά μειώνοντας τις εκπομπές ρύπων και συνεισφέροντας με μια ανανεώσιμη πηγή (αιθανόλη) στην προέλευση του καυσίμου. Η ΕΕ ωστόσο ήδη έχει στα πλάνα να αλλάξει τις προδιαγραφές της βενζίνης στην επικράτειά της, προχωρώντας στην υιοθέτηση της Ε20, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη διπλασιάζεται στο 20% κατ’ όγκο.

Στα χαρτιά είναι μια λογική κίνηση στην πορεία προς λιγότερα ορυκτά καύσιμα και περισσότερα προερχόμενα από ανανεώσιμες πηγές, ενώ στις Βρυξέλλες φοριέται πολύ ως δικαιολογία και η μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενο πετρέλαιο, ωστόσο το παράδειγμα της Ινδίας θα πρέπει να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις.

Η Ινδία έκανε υποχρεωτική φέτος την Ε20 βενζίνη, δηλαδή έγινε το βασικό καύσιμο σε κάθε πρατήριο της χώρας αντικαθιστώντας την Ε10, αλλά τα παρατράγουδα είναι πλέον αρκετά, καθώς αποδεικνύεται πως τα οχήματα που είχαν σχεδιαστεί για την παλιότερη βενζίνη δεν τα πάνε και τόσο καλά με την καινούργια.

Ο μεγάλος ντόρος φούντωσε όταν ο ινδικός Τύπος αποκάλυψε έκθεση της ARAI, Automotive Research Association of India, στην οποία οι ερευνητές της ισχυρίζονται πως στα αυτοκίνητα τεχνολογίας Ε10 η νέα βενζίνη διαβρώνει με την πάροδο του χρόνου κάθε λαστιχένιο εξάρτημα με το οποίο έρχεται σε επαφή: τσιμούχες, φλάντζες, σωληνάκια, o-rings κ.ο.κ. Στα μεταλλικά εξαρτήματα δεν έχει ιδιαίτερη επίδραση, αλλά και πάλι όλα όσα επηρεάζονται αρνητικά από την Ε20 μπορούν να προκαλέσουν σε βάθος χρόνου σοβαρές ζημιές στα οχήματα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα μάλιστα, στις δοκιμές που έκανε η ARAI, ένας κινητήρας τελευταίων προδιαγραφών (BS6 στην Ινδία) που χρησιμοποιήθηκε στις δοκιμές έκαψε βαλβίδες.

Και το πρόβλημα απέκτησε μια σκανδαλώδη πτυχή όταν έγινε γνωστό πως η έκθεση της ARAI ουδέποτε δημοσιεύτηκε για να γίνει γνωστή στο κοινό, με το άρωμα συνομωσίας να προκύπτει αυθόρμητα από τον κρατικοδίαιτο χαρακτήρα της υπηρεσίας αυτής. Προσπάθησαν άραγε κυβερνητικοί κύκλοι να θάψουν τα ευρήματα της έρευνας;

Η ινδική κυβέρνηση απάντησε με μια συνέντευξη Τύπου στην οποία ήταν παρόντα στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας, με τη Maruti Suzuki να επιβεβαιώνει πως έχει κάνει δικές της δοκιμές και δεν βρήκε κανένα πρόβλημα με τη χρήση της νέας βενζίνης, ενώ η Toyota θεωρεί πως τα προβλήματα προκλήθηκαν από πρατήρια που νοθεύουν τη βενζίνη και όχι από την Ε20 καθαυτή.

Προφανώς δεν είναι κανείς σε θέση αυτή τη στιγμή να γνωρίζει ποια είναι η πραγματικότητα, καθώς όμως ζούμε στην εποχή που τα ορυκτά καύσιμα έχουν δαιμονοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και η στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι μόνιμη επωδός κάθε συζήτησης με θέμα το περιβάλλον, καλό θα ήταν εκεί στις Βρυξέλλες να εξετάσουν το θέμα προσεκτικά πριν πάρουν τις μεγάλες αποφάσεις. Διότι δεν είναι εύκολο να αλλάξουν εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα σε νεότερης τεχνολογίας εν μια νυκτί, ειδικά σε οικονομίες που έχουν στενάξει από την ακρίβεια, τις κρίσεις και τους πολέμους.

Στο μεταξύ στην Ινδία έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί η βενζίνη Ε85, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη κυμαίνεται από 60 ως 85% και σε αυτήν την περίπτωση απευθύνεται αποκλειστικά στα λιγοστά οχήματα που έχουν σχεδιαστεί για να την καταναλώνουν απροβλημάτιστα – όπως το ινδικό Honda ADV160 που παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες ως το πρώτο σκούτερ συμβατό με την Ε85.

Καλώς ή κακώς τα εναλλακτικά καύσιμα, τα λεγόμενα Flex Fuels, είναι αναπόφευκτα στο μέλλον της προσωπικής μετακίνησης και, αν θέλουμε να δούμε τον κινητήρα εσωτερικής καύσης να επιβιώνει την επόμενη δεκαετία, πιθανότατα θα πρέπει να ζήσουμε με αυτά. Αρκεί να μπορεί να ζήσει και ο κινητήρας μαζί τους…