Piaggio Group - Το σχέδιο απεξάρτησης του Ομίλου από τον άνθρακα

Ακολουθώντας τις απαιτήσεις της νέας εποχής, θέλοντας να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της Ε.Ε. για το “net zero”
motomagPiaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

20/12/2023

Στα πλαίσια της συνάντησης του Piaggio Group με τον Υπουργό Επιχειρήσεων και προιόντων "Made in Italy", Adolfo Urso, παρουσιάστηκαν σε αυτόν τα αναπτυξιακά σχέδια της εταιρείας που περιλαμβάνουν την απεξάρτηση από τον άνθρακα (“Decarbonisation Plan”), με την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων για την επίτευξη των στόχων που έχει θέσει η Ε.Ε. για το κλίμα.

O Όμιλος Piaggio (PIA.MI) αποτελεί έναν από τους ηγέτες στην παγκόσμια αγορά σκούτερ και μοτοσυκλετών, ενώ ήταν ανέκαθεν ευαισθητοποιημένος γύρω από τα περιβαλλοντικά ζητήματα, κοιτάζοντας πάντα στη μείωση των εκπομπών ρύπων των εργοστασίων και των οχημάτων που κατασκευάζει. Σε διάστημα 24 ετών, μεταξύ του 1998 και του 2022, το εργοστάσιο του Ομίλου στην Pontedera κατάφερε να μειώσει τους ρύπους κατηγορίας Scope 1 κατά 56,2%, χάρη στις επενδύσεις για καλύτερη ενεργειακή απόδοση. Ταυτόχρονα, οι βελτιώσεις που έχουν γίνει στους σύγχρονους κινητήρες 125 κυβικών που χρησιμοποιεί η Vespa, έχουν μειώσει κατά 29,4% τις εκπομπές άνθρακα κατηγορίας Scope 3 -κάτι ακόμα πιο δύσκολο να επιτευχθεί- από το 2008 μέχρι το 2022.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Τι αντιπροσωπεύουν τώρα αυτά τα Scope και για ποιο λόγο είναι πιο δύσκολο το 3 από το 1. Οι κατηγορίες Scope -τρεις στο σύνολο- αποτελούν ουσιαστικά ένα σύστημα κατηγοριοποίησης των ρύπων με βάση την προέλευση τους. Στο Scope 1 εντάσσονται όλες οι εκπομπές που προέρχονται από πηγές ιδιοκτησίας του εκάστοτε οργανισμού και τις οποίες μπορεί να ελέγχει ολοκληρωτικά ο ίδιος. Αντίθετα, το Scope 2 αφορά τους ρύπους που η επιχείρηση δεν ελέγχει αλλά παράγει έμμεσα, ανάλογα με το πώς αποκτά την ενέργεια που χρησιμοποιεί. Τέλος, στο Scope 3, που είναι και από τα πιο δύσκολα να ελεγχθούν, υπάγονται  οι ρύποι που δημιουργεί η εκάστοτε επιχείρηση, που ωστόσο μπορεί ελάχιστα να ελέγξει. Ένα παράδειγμα είναι όταν εμείς αγοράζουμε, χρησιμοποιούμε και απορρίπτουμε στον κάδο ένα προϊόν, με την εταιρεία να μην μπορεί να ορίσει ούτε το πόσο ακριβώς πετάξαμε, αλλά ούτε και αν αποθέσαμε στον κάδο ανακύκλωσης όσα κομμάτια μπορούσαν να υποβληθούν σε αυτή την διαδικασία. Αυτός είναι και ο λόγος που το Scope 3 αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά σημεία για τη μείωση των ρύπων, αλλά ταυτόχρονα και από τα πιο δύσκολα στον έλεγχο του.

Συνεπής στην στρατηγική που έχει ακολουθήσει μέχρι σήμερα ο Όμιλος Piaggio, το πλάνο απεξάρτησης από τον άνθρακα, το οποίο πλαισιώθηκε με την συμβουλευτική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB) και συμφωνεί με το πλαίσιο PATH της ΕΙΒ, αλλά και την υποστήριξη της συμβουλευτικής εταιρείας EY (την οποία έχει προσλάβει η EIB), θα διευκολύνουν τον Όμιλο για περεταίρω μείωση των αποτυπωμάτων του και στις τρεις κατηγορίες Scope. Αυτό πρόκειται να συμβεί σε δύο διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες, με τον πρώτο να είναι το 2030 και τον δεύτερο 20 χρόνια αργότερα, το 2050. Το Πλάνο του Ομίλου έλαβε την έγκριση της Επιτροπής Ελέγχου Κινδύνων και Βιωσιμότητας στις 6 Δεκεμβρίου 2023, με τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, στις 14 Δεκεμβρίου 2023, να την επικυρώνει. Πιο συγκεκριμένα όσον αφορά το 2030, ο Όμιλος αναλαμβάνει την υποχρέωση να μειώσει τις εκπομπές ρύπων του κατά 42%, σε σύγκριση με το 2022. Η εκτίμηση του ποσοστού θα γίνει αξιοποιώντας τη μέθοδο της πρωτοβουλίας Science-Based Targets και σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού, από την οποία μάλιστα προέκυψε και το πλαίσιο PATH της EIB με στόχο τη διευκόλυνση των εταιρειών στο να εκπληρώσουν αυτούς τους όρους.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Να σημειωθεί ότι η πρωτοβουλία Sciance-Based Targets αποτελεί μία συνεργασία μεταξύ του ΜΚΟ CDP, του Παγκόσμιου Συμφώνου των Ηνωμένων Εθνών, του Παγκόσμιου Ινστιτούτου Πόρων και του Παγκόσμιου Ταμείου για την Φύση. Από το 2015, πάνω από 1.000 εταιρείας έχουν ενταχθεί στην πρωτοβουλία αυτή, με στόχο τον καθορισμό ενός κλιματικού στόχου, επιστημονικά τεκμηριωμένου.

Ο φιλόδοξος στόχος του Ομίλου θα επιτευχθεί μέσα από μία σειρά πρωτοβουλιών που περιλαμβάνουν:

  • Την αναδιάρθρωση της παραγωγικής μονάδας στο Mandello del Lario, με βάση τα σύγχρονα κριτήρια βιωσιμότητας
  • Την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων στις εγκαταστάσεις σε Pontedera και Mandello del Lario
  • Τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου βαφής στο Βιετνάμ που θα μπορεί να υποστηρίξει τη λειτουργία με υγραέριο (LPG), αντί για πετρέλαιο
  • Την αγορά καθαρής ενέργειας για τα εργοστάσια του Ομίλου σε Ιταλία, Ινδία, Βιετνάμ και Ινδονησία
  • Την αντικατάσταση των εταιρικών αυτοκινήτων με άλλα, πιο αποδοτικών σε ενέργεια, μοντέλα.
Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Ο Όμιλος Piaggio θέλει επίσης να μειώσει ακόμα περισσότερο τις εκπομπές ρύπων κατηγορίας Scope 3, μέσω της αύξησης των πωλήσεων ηλεκτρικών οχημάτων, της βελτίωσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης, της εξέλιξης στον σχεδιασμό προϊόντων με την υιοθέτηση εναλλακτικών καυσίμων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ήδη υπάρχοντες κινητήρες που τοποθετεί στα οχήματά του ο Όμιλος Piaggio. Για τον σκοπό αυτό, έχει ήδη προχωρήσει στην παρουσίαση αρκετών νέων προϊόντων. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι ηλεκτρικές Vespa Primavera και Spint που είδαμε πρόσφατα, ενώ έχει ανακοινώσει και την έλευση της ηλεκτρικής έκδοσης του επαγγελματικού οχήματος Porter NP6.

Το Piaggio Group κινείται στη σωστή γραμμή, όσον αφορά τον στόχο της μείωσης των εκπομπών ρύπων κατά 90% μέχρι το 2050. Όπως μας ενημερώνει, σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια θα παίξει η χρήση διαφόρων τεχνολογιών, όπως είναι τα βιοκαύσιμα και τα e-fuel, η διεύρυνση χρήσης των ηλεκτρικών οχημάτων, η πλήρης αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ο εξηλεκτρισμός των συστημάτων θέρμανσης, η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την εφοδιαστική αλυσίδα συνολικά και η κυκλική οικονομία των προϊόντων με αξιοποίηση ανακυκλωμένων υλικών. Περισσότερες πληροφορίες, γύρω από το πλάνο ανεξαρτητοποίησης από τον άνθρακα θα δημοσιευτούν τον Απριλιο του 2024 στο τμήμα “Μη Χρηματοοικονομικής Γνωστοποίησης” που περιλαμβάνεται στην Ετήσια Έκθεση του Ομίλου για το 2023.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Τέλος, τα μέλη της συνεδρίασης της 14ης Δεκεμβρίου 2023, ενέκριναν δωρεά ύψους 250.000€ στο “Fresh Start Fund”(“Ταμείο Νέας Αρχής”), το οποίο ιδρύθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της Pontedera για την αντιμετώπιση των έκτακτων αναγκών που δημιούργησαν η καταρρακτώδης βροχή και οι πλημμύρες στην περιοχή, στις 2 Νοεμβρίου 2023. Σκοπός του “Fresh Start Fund” είναι η εκταμίευση επιχορηγήσεων σε ιδιώτες, εμπορικές, βιοτεχνικές και δημοσίου ενδιαφέροντος επιχειρήσεις αλλά και φορείς του εθελοντικού τομέα που επλήγησαν από τις πλημμύρες. Μέσω της δωρεάς αυτής ο Όμιλος Piaggio θέλει να δείξει την στήριξή του στην Pontedera και τους κατοίκους της, όπου βρίσκονται και τα κεντρικά της εταιρείας.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.