Πιέσεις για να καθυστερήσουν οι Euro5

Οι συνέπειες της πανδημίας φτάνουν πολύ βαθειά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/4/2020

Από την 1η Ιανουαρίου του 2021 κάθε καινούργια μοτοσυκλέτα που θα πωλείται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να πληροί τις Euro5 προδιαγραφές, αλλά σύμφωνα με τις τελευταίες πκηροφορίες η πλειοψηφία των κατασκευαστών θα αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες για να εναρμονίσουν την γκάμα τους με τις επικείμενες νέες προδιαγραφές. Προφανώς και η αιτία είναι το ολοκληρωτικό πάγωμα της παραγωγής και της εξέλιξης, εξαιτίας των μέτρων κατά της πανδημίας  που μαστίζει ολόκληρο τον πλανήτη.

Το θέμα με τις Euro5 προδιαγραφές δεν είναι κάτι νέο. Έχει μελετηθεί και σχεδιαστεί εδώ και μία δεκαετία από την αρμόδια ευρωπαϊκή επιτροπή, με την τελική τους μορφή να κατατίθεται το 2013. Παρ' όλο το μεγάλο διάστημα ενημέρωσης και προσαρμογής που είχαν τα εργοστάσια, βλέπουμε ότι υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος μοντέλων που ακόμη και σήμερα δεν εναρμονίζονται με τις νέες αυτές προδιαγραφές.

Πολλά από αυτά απαιτούν μικρές αναβαθμίσεις για να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα, αλλά υπάρχουν εξίσου αρκετά που χρειάζονται ριζική ανανέωση αν θέλουν να ανήκουν στην Euro5 εποχή και σύμφωνα με ό,τι ισχύει σήμερα, θα είναι αδύνατο να πουληθούν Euro4 μοτοσυκλέτες μετά την 31η Δεκεμβρίου.

Οι συνέπειες της πανδημίας του Covid-19 έχουν ήδη δείξει το καταστροφικό τους μέγεθος στην μοτοσυκλετιστική βιομηχανία, από τις πωλήσεις μέχρι την παραγωγή, και γι' αυτό το λόγο υπάρχουν διαρκώς αυξανόμενες αντιδράσεις από τα εργοστάσια ώστε να αναβληθεί η έναρξη της ισχύος των Euro5 προδιαγραφών για το 2022.

Τι είναι όμως ακριβώς οι Euro5 προδιαγραφές; Εν συντομία μπορούμε να πούμε ότι σε σχέση με τις ισχύουσες Euro4 μειώνουν σημαντικά το όριο εκπομπής του μονοξειδίου του άνθρακα (από τα 1.140mg/km στα 1.000mg/km), ενώ μεγαλύτερη είναι η μείωση στις εκπομπές υδρογονανθράκων και οξειδίου του αζώτου (NOx), από 170mg/km στα 100mg/km και από τα 90mg/km στα 60mg/km αντίστοιχα. Επιπλέον, έχει προστεθεί κι ακόμη ένας περιορισμός ο οποίος λέει ότι οι υδρογονάνθρακες χωρίς μεθάνιο, που δεν μετρούνταν ξεχωριστά στις Euro4 προδιαγραφές, τώρα δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 68mg/km.

Για τις μοτοσυκλέτες που παίρνουν έγκριση τύπου για πρώτη φορά, οι Euro5 προδιαγραφές ισχύουν από την αρχή του 2020. Αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε νέο μοντέλο έχει πάρει ήδη έγκριση τύπου και κυκλοφορεί στην αγορά, πληροί τις προδιαγραφές αλλά από την πρώτη του έτους της επόμενης χρονιάς, θα πρέπει όλες οι μοτοσυκλέτες να συμμορφώνονται με αυτές, ανεξάρτητα από πότε πήραν την έγκριση τύπου, για να μπορούν να πουληθούν εντός της Ε.Ε.

Έχουμε δει ήδη αρκετούς κατασκευαστές να "παρακάμπτουν" τα περιθώρια για τις Euro5 προδιαγραφές, βγάζοντας εγκρίσεις τύπου για τα μοντέλα του 2020 πριν το τέλος του 2019. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η Ducati Superleggera V4, η οποία παρουσιάστηκε επίσημα τον Φεβρουάριο, αλλά το εργοστάσιο είχε πάρει έγκριση τύπου με Euro4 προδιαγραφές τον περασμένο Νοέμβριο, όταν ακόμη η αποκάλυψή του ήταν ένα μυστικό της Ducati. Με αυτό τον τρόπο είναι απολύτως νόμιμο να πουληθεί ως καινούργιο μοντέλο αλλά με Euro4 προδιαγραφές.

Ένα άλλο μεγάλο ερώτημα, είναι το πώς επηρεάζουν οι Euro5 τις υφιστάμενες μοτοσυκλέτες. Όπως είπαμε αρχικά, αυτές αφορούν καινούργιες μοτοσυκλέτες, οπότε όσοι είναι ήδη ιδιοκτήτες παλαιότερων μοντέλων, δεν έχουν κάποιο θέμα. Τουλάχιστον άμεσα, γιατί εμμέσως μπορεί να επηρεαστούν από το εξής: οι προδιαγραφές μπορεί να οδηγήσουν τα εργοστάσια σε διακοπή κάποιων μοντέλων τους, αν δεν καταφέρουν ή επιλέξουν να τα αναβαθμίσουν σε Euro5. Μοιραία, το ενδιαφέρον των εταιρειών για μια τέτοια αναβάθμιση θα επικεντρωθεί στα πιο δημοφιλή και εμπορικά μοντέλα της γκάμας τους. Όσα μοντέλα δεν φέρνουν νούμερα ή δεν συμβάλλουν ιδιαίτερα στο προφίλ τους εκάστοτε εργοστασίου, είναι και τα πιο πιθανά για να μπουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

 

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.