Pikes Peak 2019: Λευκός καπνός στο βουνό για εμφάνιση πρωτότυπου Ducati Streetfighter V4

Πληροφορίες απ' τη λίστα συμμετοχής
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/1/2019

Μπορεί να είναι ακόμη πολύ νωρίς για να αναφερθούμε στο φετινό Pikes Peak καθώς απέχει πέντε μήνες μέχρι να ξεκινήσει ο φετινός, 97ος αγώνας, του ιστορικού θεσμού. Όμως, τόσο για εκείνους που τον παρακολουθούν φανατικά, όσο και για τους ίδιους τους αναβάτες απέχει πολύ λιγότερο καθώς οι διαδικασίες βρίσκονται ένα βήμα πιο κοντά με την ολοκλήρωση των εγγραφών. Η λίστα των αναβατών βρίσκεται ήδη στην επίσημη ιστοσελίδα της διοργάνωσης και παρατηρώντας τη μπορούμε να αντλήσουμε διάφορες πληροφορίες, κυρίως για τους στόχους των αναβατών κι όχι τόσο των εταιριών που πολλοί τείνουν να κάνουν. Κι αυτό δικαιολογείτει σε έναν βαθμό να συμβαίνει, καθώς αγώνες όπως ο Pikes Peak χρησιμοποιούνται συχνά από τους κατασκευαστές ως πεδίο δοκιμών, αλλά και ως σημείο πρώτης εμφάνισης για πρωτότυπες μοτοσυκλέτες ή μοντέλα στο τελευταίο στάδιο πριν την μαζική παραγωγή τους. 
Ανάμεσα στα ονόματα που ξεχωρίζουν στην λίστα, είναι αυτό του Chris Fillmore που είναι ένας απ’ τους πιο αναγνωρισμένους αναβατές του αγώνα, και πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως για το 2019 στοχεύει να στεφθεί βασιλιάς -για ακόμη μία φορά- του βουνού. Το 2017 συμμετείχε στην φημισμένη ανάβαση οδηγώντας το 1290 Super Duke R της KTM, σπάζοντας το ρεκόρ στην Heavyweight κατηγορία, ολοκληρώνοντας τον αγώνα μέσα σε μόλις 09:49,625, ένα ρεκόρ που παραμένει μέχρι και σήμερα ακλόνητο παρά τις προσπάθειες των υπόλοιπων αναβατών και κυρίως του Carlin Dunne. (κεντρική φωτογραφία με Multistrada). Τον επόμενο χρόνο -έχοντας πάντα δίπλα του την KTM- δήλωσε συμμετοχή στην Middleweight με το KTM 790 Duke και γίναμε μάρτυρες της ίδιας ιστορίας, με τον Fillmore να θέτει το νέο γρηγορότερο χρόνο της κατηγορίας στα 10:04,038. Φέτος, στοχεύοντας στην κορυφή δήλωσε συμμετοχή στην Lightweight και θα χρησιμοποιήσει το KTM 450 SX-F Factory Edition και αν καταφέρει να σπάσει το ρεκόρ θα είναι κυρίαρχος και στις τρείς κατηγορίες…

Αυτά είναι τα γεγονότα, γιατί από εδώ και πέρα τα αγγλικά site ξεκίνησαν τις εικασίες με τους υπόλοιπους να μεταφράζουν κατευθείαν, ιδιαίτερα μόλις άκουσαν για νέο streetfighter... διότι αυτή ακριβώς είναι η φήμη, που θέλει την Ducati να παρουσιάζει το Panigale V4 σε Streetfighter έκδοση, στο Pikes Peak. Όλα ξεκίνησαν με την συμμετοχή του Carlin Dunne στην exhibition supersport κατηγορία με μια μοτοσυκλέτα της Ducati που τ’ όνομά της δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη. Έδώ όμως θέλει κανονικά ψυχραιμία, κι όχι βιαστικά συμπεράσματα:

Τις περισσότερες φορές, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο είναι επειδή πολύ απλά δεν έχει αποφασιστεί ακόμη με τι μοτοσυκλέτα θα συμμετέχει ο αγωνιζόμενος, όμως το γεγονός ότι σ’ αυτή την κατηγορία μπορούν να λάβουν μέρος και πρωτότυπες μοτοσυκλέτες ή μοντέλα προπαραγωγής κάνει πολλούς να προβούν σε διάφορες εικασίες με τη φύση του μοντέλου. Παράλληλα το γεγονός πως έμμεσα έχουν αποκλειστεί όλες οι supersport μοτοσυκλέτες απ’ τον αγώνα λόγω του κανονισμού που απαγορεύει μοντέλα παραγωγής με clip-ons να συμμετέχουν, έχει ως αποτέλεσμα να εκμηδενιστεί το σενάριο συμμετοχής του με την Panigale V4. Ο κανονισμός που απαγορεύει τη συμμετοχή μοτοσυκλετών με clip-ons τα τελευταία χρόνια έχει προσθαφαιρεθεί αρκετές φορές και μέχρι το 2012 ήταν σε ισχύ. Το 2014 που ήταν ακόμη εκτός των κανονών, ο Bobby Goodin σκοτώθηκε κατά την ανάβαση του βουνού οδηγώντας την Triumph Daytona 675R, ενώ ένα χρόνο αργότερα την ίδια κατάληξη είχε κι ο Carl Sorensen που συμμετείχε στην open κατηγορία με Ducati 848. Έτσι το 2015 η διοργάνωση αποφάσισε να επαναφέρει τον κανόνα καθώς θεώρησε υπαίτια τη φύση των μοντέλων για το θάνατο των αναβατών, καθώς η ανάβαση δεν γίνεται σε πίστα και υπάρχει περίπτωση να χρειαστούν ακόμη και ελιγμοί για αποφυγή άγριων ζώων, πράγμα που σημαίνει πως τα clip-ons δεν εξυπηρετούν ιδιαίτερα. Η τραγική ειρωνεία θα πούμε εμείς που ξέρουμε την ιστορία, είναι πως ο Goodin είχε καταργήσει τα clip-ons της 675R εγκαθιστώντας κανονικό τιμόνι…


Τα πράγματα για τους υπόλοιπους δημοσιογράφους λοιπόν συγχέονται περισσότερο, καθώς στο περιβάλλον των κανονισμών του Pikes Peake τα superbike έχουν κωδικοποιηθεί με τις λέξεις "clip-ons" και ολόσωμα "φαίρινγκ", οπότε μόλις δουν μία συμμετοχή της Ducati που δεν ανακοινώνεται, αμέσως κάνουν την υπόθεση πως πρόκειται για το νέο Streetfigher. Χωρίς όμως χειροπιαστά στοιχεία αλλά βασιζόμενοι μονάχα στην εξίσωση: Ducati με πολλά άλογα-φαίρινγκ+τιμόνι=Streetfighter, πράγμα που αν επιβεβαιωθεί θα είναι πολύ περισσότερο θέμα τύχης και λιγότερο αποτέλεσμα της παραπάνω πράξης. Ο Domenicali απ’ την πλευρά του έχει υποσχεθεί πως κάποια στιγμή θα παρουσιαστεί η Streetfighter έκδοση της Panigale V4 (μιας πραγματικής streetfighter κι όχι σαν αυτή της Officine GP Design που είδαμε πρόσφατα), όμως είναι σχετικά νωρίς για κάτι τέτοιο, έτσι είναι καλό πάντα να κρατάμε μικρό καλάθι καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι φήμες οργιάζουν και εν τέλει δεν είναι τίποτα παρά καπνός:

Τα παραδείγματα είναι πολλά όπως χαρακτηριστικά έγινε με την συμμετοχή του Chris Birch –αναβάτη εξέλιξης του KTM 790 Adventure- στο Hellas Rally. Πέρσι, όταν είρθε η ώρα να ανοίξουν οι συμμετοχές δεν είχε ακόμη καταλήξει πιο συγκεκριμένο KTM 1190 Adventure R θα του δώσει το πορτοκαλί αγωνιστικό τμήμα, με αποτέλεσμα να αφήσει την συμμετοχή του ανοικτή, με το πεδίο που αναφέρεται στην μοτοσυκλέτα ανοικτό λέγοντας πως "θα ανακοινωθεί". Αυτό πυροδότησε μία σειρά από εικασίες, με τα αγγλικά site να αναφέρουν πως θα δούμε στην Ελλάδα το νέο 790 Adventure! Μιας και ο Chris Birch ήρθε μερικές ημέρες πριν το παγκοσμίου ενδιαφέροντος Hellas Rally μαζί μας, συμμετέχοντας στο Mega Test του MOTO κάνοντας το αμέσως διεθνές, μας ξεκαθάρισε πως τέτοια περίπτωση δεν υπήρχε ποτέ. Απλά ήταν θέμα διαδικασίας, μην γνωρίζοντας ακριβώς το μοντέλο που θα του έφερναν από την Αυστρία, ο λόγος που άφησε ανοικτή την συμμετοχή του, ξεκινώντας χωρίς δική του υπαιτιότητα τις φήμες ανά τον κόσμο, ένα ακόμη σημείο του πόσο σημαντικό είναι το Hellas Rally. Στο τέλος πράγματι παρουσιάστηκε το 790 για πρώτη φορά σε Rally, και μάλιστα ήταν εκεί και ο Chris, κάνοντας τις Κασσάνδρες να λένε πως "έπεσαν κοντά", μονάχα που αυτό έγινε από τύχη! Αντίστοιχα κι εδώ, είναι βέβαιο πως κάποια στιγμή θα έρθει ένα νέο Streetfighter, αλλά το αν αυτό θα γίνει στο Pikes Peak δεν το ξέρει κανείς πέρα από την Ducati και τον αναβάτη της, κι αν τελικά συμβεί, όπου ακούτε για "επιβεβαίωση" θα πρέπει αυτόματα να το αντικαθιστάτε με την "τύχη"...

Ετικέτες

Ιαπωνία: Θρυλικές αγωνιστικές GP των Honda & Yamaha συναντιούνται ξανά στο μουσείο της πρώτης

Μια έκθεση στο Honda Collection Hall συγκεντρώνει αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έγραψαν την ιστορία της ιαπωνικής αντιπαλότητας
Honda Yamaha
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/8/2026

Η έκθεση "Two Passions, One Dream: Honda and Yamaha's Challenges in WGP" φιλοξενείται στο Honda Collection Hall του Motegi έως τις 18 Οκτωβρίου, φέρνοντας στον ίδιο χώρο μερικές από τις σημαντικότερες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των Honda και Yamaha.

Honda και Yamaha αποτελούν εδώ και περισσότερες από επτά δεκαετίες δύο από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της ιαπωνικής μοτοσυκλέτας. Η νέα έκθεση στο Honda Collection Hall παρουσιάζει την ιστορία αυτής της αντιπαλότητας μέσα από αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, τον πρόδρομο των σημερινών MotoGP.

Η έκθεση ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που συνδέονται με το Ιαπωνικό Grand Prix του MotoGP, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο Mobility Resort Motegi.

Η εντυπωσιακή αρχή της Yamaha

Η ιστορία της Yamaha Motor ξεκίνησε το 1955, όταν η Nippon Gakki, πρόγονος της σημερινής Yamaha Motor, παρουσίασε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, την YA1 των 125 cc. Η Yamaha Motor ιδρύθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους.

Honda and Yamaha
Η Yamaha YA-1 (1955) στην αγωνιστική έκδοση Asama Highlands Race, η οποία θριάμβευσε στην κατηγορία Ultra Light των 125 κυβικών εκατοστών

Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, η νέα εταιρεία συμμετείχε στον τρίτο αγώνα ανάβασης του Mount Fuji. Η Yamaha είχε ήδη αποφασίσει ότι οι αγώνες αποτελούσαν τον καλύτερο τρόπο για να αποδείξει την τεχνολογική αξία των μοτοσυκλετών της.

Η YA1 κέρδισε την κατηγορία των 125 cc, με έξι μοτοσυκλέτες της να τερματίζουν στις πρώτες εννέα θέσεις.

Τον Νοέμβριο του 1955, στον πρώτο αγώνα Asama Highland Race, η Yamaha έκανε ακόμη πιο εντυπωσιακή εμφάνιση. Οι YA1 κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις στην κατηγορία Ultra Light των 125 cc, αφήνοντας πίσω τις Honda Benly.

Η ήττα ήταν τόσο έντονη ώστε ο Soichiro Honda αναγνώρισε ανοιχτά την αποτυχία της εταιρείας, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα συντριπτικό και τονίζοντας την ανάγκη για βαθύτερη αξιολόγηση.

Έτσι ξεκίνησε ουσιαστικά η αντιπαλότητα Honda και Yamaha, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η Honda και η παγκόσμια κυριαρχία

Η Honda έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 1959, συμμετέχοντας στο Isle of Man TT με μοτοσυκλέτα 125 cc.

Το 1960 η Honda συμμετείχε σε δύο κατηγορίες, 125 και 250 cc, ενώ το 1961 ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία. Η εταιρεία κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών όσο και το Πρωτάθλημα Αναβατών στις δύο κατηγορίες.

Honda and Yamaha
RC143 (125cc) του 1961 και ένα πάνελ που παρουσιάζει το ταξίδι προς την πρώτη κατάκτηση του κόσμου

Η εξέλιξη ήταν ταχύτατη. Το 1966 η Honda πέτυχε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και στις πέντε κατηγορίες του WGP, από τα 50 έως τα 500 cc.

Η ειδική έκθεση στο Motegi είναι αφιερωμένη και στην επέτειο των 60 ετών από αυτό το πρωτοφανές επίτευγμα.

Οι θρυλικές Honda της έκθεσης

Στο Honda Collection Hall παρουσιάζονται μεταξύ άλλων:

Honda RC143 (1961) – 125 cc

Honda RC149 (1966) – 125 cc

Honda RC166 (1966) – 250 cc

Honda RC116 (1966) – 50 cc

Honda RC174 (1967) – 350 cc

Honda RC181 (1967) – 500 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1966 RC166 (250cc), τετράχρονη εξακύλινδρη με 2 επικεφαλής εκκεντροφόρους και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο εξοπλισμός του Mike Hailwood, ο οποίος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έκθεσης.

Honda and Yamaha

Και οι Yamaha που αντιμετώπισαν τη Honda

Η Yamaha εκπροσωπείται επίσης με σημαντικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της εποχής, μεταξύ των οποίων οι:

Yamaha RD56 (1965) – 250 cc

Yamaha RA97 (1966) – 125 cc

Yamaha RA31A (1968) – 125 cc

Yamaha RD05A (1968) – 250 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1965 RD56 (250cc), αερόψυκτη, δίχρονη, δικύλινδρη. Μια θρυλική μηχανή που κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών & Αναβατών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά το 1964.

Η συνύπαρξη αυτών των μοτοσυκλετών στον ίδιο χώρο επιτρέπει μια άμεση σύγκριση της τεχνολογικής προσέγγισης των δύο κατασκευαστών σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές περιόδους του WGP.

Η έκθεση δεν περιορίζεται στις επιτυχίες. Παρουσιάζει επίσης την πορεία που οδήγησε στην απόφαση των Ιαπώνων κατασκευαστών να αποχωρήσουν από τις εργοστασιακές συμμετοχές στο WGP, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σημαντικής εποχής.

Από την πρώτη νίκη της Yamaha με την YA1 το 1955 μέχρι την κυριαρχία της Honda το 1966 και τη μεταγενέστερη εξέλιξη των δύο εταιρειών, η έκθεση στο Motegi παρουσιάζει μέσα από τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες την ιστορία μιας αντιπαλότητας που διαρκεί περισσότερα από 70 χρόνια.