Πιρούνι BMW R1200GS - Η ιστορία του Τ. Γεωργίου

Τεχνική ενέργεια για όλα τα GS
Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

29/6/2017

Η ιστορία του Τόνυ Γεωργίου...

...κι ενός BMW R1200GS Adventure

 

Ο Τόνυ Γεωργίου είναι Νοτιοαφρικανός, Ελληνικής προφανώς καταγωγής, 59 ετών και χρόνια αναβάτης μοτοσυκλέτας. Την ιστορία του ατυχήματός του μας αφηγείται πρώτα η κόρη του Gillian, και μετά ο ίδιος.

Gillian Fraser: “Στις 30 Ιουλίου του 2016 έλαβα ένα τηλεφώνημα από την μητέρα μου, από αυτά που κανείς ποτέ δεν θέλει να λάβει… "Gill, ο πατέρας σου είχε ένα ατύχημα. Πήγε εκδρομή με το BMW club στα βουνά Sutherland και κάτι έπαθε η μοτοσυκλέτα του. Έπεσε και τώρα είναι σε κρίσιμη κατάσταση" "Θα γίνει καλά;;;" "Δεν είμαι σίγουρη – μόλις με πήρε από δορυφορικό τηλέφωνο ένας άλλος αναβάτης..."

Αυτή ήταν η αρχή μιας τηλεφωνικής συνομιλίας που μου έκανε την καρδιά μαύρη. Επιτρέψτε μου να σας πω μια μικρή ιστορία εδώ…

Του πατέρα μου πάντα του άρεσε το BMW club. Οδηγεί μοτοσυκλέτες BMW πολλά χρόνια τώρα, κι είναι πιστός υποστηρικτής τους, συμμετέχει σε πολλές βόλτες μαζί τους κι έχει κάνει ακόμα και ταξίδια στο εξωτερικό, στην Ισπανία και την Γαλλία, όπου και είχα το προνόμιο να είμαι μαζί του. Πέρυσι αγόρασε ένα καινούργιο BMW R1200 GS Adventure του 2016 για να αντικαταστήσει το 2014 που είχε. Ήταν ενθουσιασμένος με την μοτοσυκλέτα, μέχρι που πήγε με το BMW club στην βόλτα στα βουνά Sutherland Mountains, όπου θα πέρναγαν και χωματόδρομους.

Το πιρούνι της μοτοσυκλέτας κατέρρευσε όταν πέρασε ένα μικρό νεροφάγωμα στο χωματόδρομο, ενώ ήταν με ένα γκρουπ δέκα ακόμα αναβατών. Όταν συνέβη, κινούνταν με μια ταχύτητα 45 χιλιομέτρων την ώρα. Λάδι από το πιρούνι πετάχτηκε παντού πάνω στην προστατευτική στολή του κι έπεσε από την μοτοσυκλέτα, σπάζοντας δέκα πλευρά, τρυπώντας τον πνεύμονά του και σπάζοντας τον ώμο του. Καθημερινά ευχαριστώ τον Θεό γιατί φορούσε και το neck brace του και όλα τα προστατευτικά, ποιος ξέρει τι θα συνέβαινε αν δεν τα φόραγε…

Τελικά, μετά από 12 ώρες ο πατέρας μου έφτασε στο νοσοκομείο Worcester Medi Clinic, όπου μπήκε κατ’ ευθείαν στην εντατική. Οι γιατροί αμέσως άρχισαν ακτινογραφίες και αξονικές, και βρήκαν πως είχε τρύπιο πνεύμονα. Η επέμβαση έγινε μόλις μπόρεσαν να αδειάσουν τα υγρά από τον πνεύμονα, και ήταν επιτυχημένη.  

Ένα χρόνο μετά, ο πατέρας μου είναι υγιής και δραστήριος πάλι, αλλά ακόμη κάνει εντατικές φυσιοθεραπείες αποκατάστασης για τους τραυματισμούς στον ώμο του.

Ο πατέρας μου είναι δίκαιος άνθρωπος, και απαίτησε από την BMW να κάνει μια επίσημη έρευνα για την βλάβη της μοτοσυκλέτας. Τα εξαρτήματα στάλθηκαν στην Γερμανία κι έμειναν εκεί για αρκετούς μήνες.

Η BMW δεν κάλυψε κανένα ιατρικό έξοδο, ενώ ο λογαριασμός ανήλθε σε εκατοντάδες χιλιάδες… Η BMW δεν αντικατέστησε την μοτοσυκλέτα του πατέρα μου, που την είχε αγοράσει πάνω από 250.000 rand καινούργια... Η BMW δεν έχει δώσει στον πατέρα μου ούτε ένα σεντ για τους μήνες που αναγκάστηκε να μείνει στο σπίτι, με βαριά επίπτωση στην ποιότητα ζωής του... Και το χειρότερο απ’ όλα, είναι πως η BMW δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την βλάβη της μοτοσυκλέτας της.

Η επίσημή τους έκθεση δηλώνει πως η μοτοσυκλέτα ΔΕΝ είναι υπεύθυνη για το ατύχημα, και πως "η μοτοσυκλέτα πρέπει να έχει υποστεί μια από τις πιο ισχυρές προσκρούσεις για να  παρουσιάσει τέτοια ζημιά..." Όπως μπορείτε να δείτε και στο video ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ! ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΣΤΕΙ Η ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ. Το νεροφάγωμα που πέρασε ήταν μικρό, και πήγαινε με 45km/h, κι έχουμε και την καταγραφή των στοιχείων του GPS που το αποδεικνύει.

Κι αν αυτό ήταν το μοναδικό τέτοιου είδους ατύχημα, τότε η BMW θα μπορούσε ίσως να υποστηρίξει την θέση της, αλλά έχουν υπάρξει ΠΟΛΛΕΣ αναφορές παρόμοιων περιστατικών ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ! Δεν έχει χαθεί καμία ζωή ακόμη, αλλά η BMW θα πρέπει να ανακαλέσει αυτή την μοτοσυκλέτα πριν αθώοι άνθρωποι αρχίσουν να πεθαίνουν ως αποτέλεσμα κατασκευαστικού λάθους…

Ακόμα χειρότερα, τρεις μέρες πριν ξεκινήσουν την εκδρομή τους, η μοτοσυκλέτα πήγε σε εξουσιοδοτημένο dealer ΒΜW για να μπουν τα offroad λάστιχα. H ΒΜW έλεγξε την μοτοσυκλέτα και βρήκε πως τα πάντα ήταν εντάξει.

Έχουμε φτιάξει μια σελίδα στο FB και ένα website για να μαζέψουμε όλες τις αναφορές σε αντίστοιχα περιστατικά, όπως και μια καμπάνια για να αναλάβει τις ευθύνες της η BMW. Παρακαλώ να την υπογράψετε εδώ: http://bmwfatalflaw.com/#petition

 

 

 

 

Ακολουθεί κείμενο του Tony Georgiou:

“ Στις 30 Ιουλίου του 2016 συμμετείχα στην ετήσια χειμωνιάτικη εκδρομή του BMW Club στο Sutherland. Έντεκα από μας επέλεξαν να κάνουν μια διαδρομή σε χωματόδρομους, και συνήθως οδηγούσαμε μαζί σε κονβόι. Αφού ανεβήκαμε στο διάσελο του Ouberg Pass κάναμε ένα σύντομο διάλειμμα και μετά ξεκινήσαμε προς το Sutherland. Οι συνθήκες ήταν φανταστικές κι εκτός από λίγα επιφανειακά νερά ο δρόμος ήταν πολύ καλός. Υπάρχουν βιντεάκια από GoPro που δείχνουν την κατάσταση του δρόμου. Περίπου 14 λεπτά μετά την στάση μας το μπροστινό της μοτοσυκλέτας μου κατέρρευσε και έσκασα κάτω με φόρα. Είχα ανοιχτό το GPS μου και η καταγραφή δείχνει πως πήγαινα με 45 km/h όταν κατέρρευσε το μπροστινό. Οι υπόλοιποι αναβάτες μαζεύτηκαν γύρω μου αλλά δεν έπρεπε να μετακινηθώ μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο, 90 λεπτά αργότερα. Η μοτοσυκλέτα φορτώθηκε σε τρέιλερ (που συνόδευε το κυρίως γκρουπ στην ασφάλτινη διαδρομή) κι εγώ μεταφέρθηκα στο νοσοκομείο.  

Είχα δέκα σπασμένα πλευρά, σπασμένο ώμο και τρύπα στον πνεύμονα. Έμεινα μια βδομάδα στο νοσοκομείο (ένα μέρος αυτής της εβδομάδας στην εντατική).

Όταν έγινε το ατύχημα, η μοτοσυκλέτα μου ήταν 7 μηνών και είχε κάνει περίπου 14.000 χιλιόμετρα. Την Τετάρτη 27 Ιουλίου είχα φορέσει λάστιχα TKC, και η μοτοσυκλέτα ελέγχθηκε και οδηγήθηκε από τον dealer Donford πριν την εκδρομή, που ξεκίνησε το Σάββατο.

Αρκετοί άνθρωποι με κατάλληλες γνώσεις είδαν την μοτοσυκλέτα, και απόρησαν όταν είδαν πως είχε αποκολληθεί η τάπα από το καλάμι, και ως τότε κανείς δεν είχε δει κάτι παρόμοιο. Βρήκα και μερικούς ειδικούς για να δουν την μοτοσυκλέτα και όλοι προβληματίστηκαν και σύστησαν να σταλθεί το πιρούνι για περεταίρω έρευνα. Έχω κάποιες αναφορές σχετικές με τα ευρήματα.

Η αντιπροσωπεία της BMW είπε πως θέλουν να στείλουν το μπροστινό σύστημα στην Γερμανία για να το αναλύσουν, και η μοτοσυκλέτα στάλθηκε στο Johannesburg. Στις 17 Οκτωβρίου, πήγα κι εγώ εκεί αεροπορικώς και βιντεοσκόπησα το λύσιμο του μπροστινού συστήματος, που στάλθηκε στην Γερμανία για ανάλυση.

Μετά από αρκετά email στην BMW ζητώντας τα ευρήματα των ερευνών τους έπαιρνα συνέχεια την απάντηση πως δεν υπήρχαν νέα από την Γερμανία, και πως όταν θα έχουν θα με ειδοποιήσουν. Άρχισα να μαθαίνω και για άλλα περιστατικά αποκόλλησης των καλαμιών, και αυξάνοντας την πίεση προς την BMW, τελικά κατάφερα να τους κάνω να μου απαντήσουν. Έλαβα ένα email από την BMW South Africa στις 12 Ιουνίου 2017, με μια αναφορά που βασικά δηλώνει πως η αποκόλληση του καλαμιού ήταν αποτέλεσμα πρόσκρουσης, και όχι κάτι που οφείλεται στην σχεδίαση ή την κατασκευή του πιρουνιού.  Όλες αυτές οι πληροφορίες συν τις φωτογραφίες υπάρχουν στο site, κι έχω δώσει εντολή στον δικηγόρο μου να εγκαλέσει την BMW.”

 

Ακολουθεί η απάντηση της BMW προς τον Tony Georgiou:

http://bmwfatalflaw.com/wp-content/uploads/2017/06/BMW-Report-Back.pdf

 

Ένα χρονολόγιο ως τώρα:

Απρίλιος 2013: Πρώτη χρονιά πώλησης των νέων GS “LC” (Κ50), και η ΒΜW ανακοινώνει ανάκληση για έλεγχο στο ίδιο σημείο των καλαμιών, καθώς έχει διαπιστώσει πως “σε σπάνιες περιπτώσεις η βιδωτή τάπα του πιρουνιού του Telelever μπορεί να χαλαρώσει. Όταν ένα όχημα καλύψει μεγάλο αριθμό χιλιομέτρων μια χαλαρή τάπα μπορεί να αποκολληθεί τελείως”. Όλες οι μοτοσυκλέτες που ήταν ήδη σε κυκλοφορία ανακαλούνται και ποντάρονται τα καλάμια τους περιμετρικά σε τέσσερα σημεία, ανά 90 μοίρες, όπως κι αυτές που παρήχθησαν από τότε μέχρι τις 18/6/2017.

27/7/2016: To Αdventure του Tony Georgiou ελέγχεται από εξουσιοδοτημένο dealer BMW και όλα είναι εντάξει.

30/7/2016: Ατύχημα, μετά από αποκόλληση των καλαμιών του πιρουνιού.

12/6/2017: Η BMW τον ενημερώνει πως δεν βρήκε καμία πιθανή κατασκευαστική αστοχία στο πιρούνι.

19/6/2017: Από αυτή την ημερομηνία και μετά, όλες οι BMW R1200GS και R1200GS Adventure που κατασκευάζονται θα έχουν την κυκλική εγκοπή ασφάλισης γύρω από το καλάμι.

20/6/2017: Αποστέλλεται από την BMW προς όλους τους αντιπροσώπους της έγγραφο Service Information / Service Campaign με τίτλο “Checking Fixed Fork Tube” που αφορά όλα τα R1200GS (K50, K50/11) και τα R1200GS Adventure (K51). Είναι η δεύτερη φορά που η BMW διαπιστώνει πρόβλημα και αποφασίζει να ασφαλίσει με νέο τρόπο την τάπα στο καλάμι.

φωτογραφίες από το παραπάνω έγγραφο:

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”