Είναι έτοιμη η πρώτη –μόνιμη- οβάλ πίστα Flat Track στην Ελλάδα και σε λίγες μέρες εγκαινιάζεται προσκαλώντας έναν αθλητή του Αμερικάνικου Πρωταθλήματος! Τα εγκαίνια μετατρέπονται έτσι σε ένα “manual” οδήγησης καθώς η εμπειρία των Ελλήνων στο Flat Track κυμαίνεται από μικρή έως ανύπαρκτη.
Η πίστα ανοίγει τις πύλες της το Σάββατο 22 Ιουλίου, στις εγκαταστάσεις του AutoFestival στο 32ο χλμ. Αθηνών - Λαμίας, ενώ την προηγούμενη ημέρα θα γίνει παρουσίαση του «Aaron Colton’s Flat Track Clinic» σε δημοσιογράφους, που θα εξελιχθεί σε έναν πρώτο mini-αγώνα. Παράλληλα η Red Bull, βασικός χορηγός στην κατασκευή της πίστας που έχει προσκαλέσει και τον Aaron Colton, διοργανώνει και έναν διαγωνισμό σε συνεργασία με την EKO, για δέκα τυχερούς που θα τύχουν «ειδικής μεταχείρισης» από τον Colton και θα αναβαθμίσουν έτσι τις γνώσεις τους στην τεχνική της οδήγησης που απαιτεί το αγώνισμα του Flat Track.
Ποιος είναι ο Aaron Colton
Πρόκειται για έναν νέο αναβάτη με καταγωγή από την Minnesota, 26 ετών, που αγωνίζεται σε μία σειρά πρωταθλημάτων μοτοσυκλέτας στις ΗΠΑ: AMA Pro Flat Track, AMA Pro Road Racing, WORCS Off-Road Races και τοπικά πρωταθλήματα Regional Supermoto και Motorcross. Έχει ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους αναβάτες των Flat Track σε αναγνωρισιμότητα, καθώς το Flat Track έχει συγκεκριμένο κοινό, γιατί διοργανώνει επιδείξεις stunt, παίρνει μέρος σε σόου και παραδίδει μαθήματα οδήγησης. Αυτό τον κάνει πολλαπλάσια ικανότερο για τα εγκαίνια της πρώτης πίστας στην Ελλάδα, σε ένα κοινό που δεν γνωρίζει το άθλημα, καθώς θα έχει την εμπειρία να μας μεταδώσει τις πρώτες βασικές οδηγίες. Από την διοργάνωση είναι κάτι που φαίνεται πως το έχουν σκεφτεί πολύ σωστά, καθώς με την παρουσία του Colton θα γίνει το πρώτο μεγάλο βήμα για την χρήση της πίστας, πέρα από το να πειραματιζόμαστε μόνοι μας.
Σε αντίθεση με τους αγώνες NASCAR που έχουν μεγάλη απήχηση στο αμερικάνικο κοινό, αλλά χλευάζονται από τους Ευρωπαίους, οι παρόμοιου στησίματος αγώνες Flat Track ήταν ανέκαθεν αγαπητοί και στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα, σε ένα σημαντικά μικρότερο όμως κοινό. Διεξάγονται σε μία οβάλ διαδρομή σε χώμα χωρίς πέτρες και αυλάκια, ώστε οι μοτοσυκλέτες να ντριφτάρουν συνέχεια με ασφάλεια και σταθερότητα. Στην Ελλάδα η πιο κοντινή εικόνα που έχει η πλειοψηφία με τους Flat Track αγώνες, είναι το Superprestigio, όπου παραδοσιακά συμμετέχουν αναβάτες MotoGP στο τέλος κάθε σεζόν. Για εμάς στην Ελλάδα, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, οι αγώνες Flat Track είναι ένα από τα είδη αγωνιστικής οδήγησης που μας ταιριάζει καθώς δεν απαιτεί πανάκριβες εγκαταστάσεις, δεν έχει υπέρογκο κόστος για τους συμμετέχοντες σε εξοπλισμό αναβάτη, δεν θέλει ακριβές λύσεις στις μοτοσυκλέτες, ούτε απαιτεί ακριβά αναλώσιμα για διαρκή προπόνηση.
Η Yamaha ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ, ο άλλος μεγάλος χορηγός τόσο για τα εγκαίνια της πίστας, όσο και για την πίστα, έχει ήδη προετοιμάσει μερικές μοτοσυκλέτες 125 κυβικών για το πρώτο σχολείο αλλά και για να βρίσκονται στην διάθεση της πίστας αργότερα.
Πρόσφατα που είχαμε ολοκληρώσει την ελληνική πρόταση του Yardbuilt, το “The Slider” που είναι εμπνευσμένο από τους αγώνες Flat Track της δεκαετίας του ’70, κερδίζοντας τον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό, ήταν σαν να ξέραμε την πρόθεση της Yamaha να εμπλακεί στην παρουσία της πρώτης μόνιμης πίστας στην Ελλάδα… οπότε μία από τις πρώτες μοτοσυκλέτες που θα δοκιμάσουν την πίστα θα είναι φυσικά το… “The Slider”! Και μακάρι να δημιουργήσει «σχολή» για μία σειρά μοτοσυκλετών, τώρα που υπάρχει και η πίστα…
Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση
Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
16/7/2026
Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.
Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.
Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.
Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.
Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.
Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.
Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.
Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).
Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.
Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.
Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.
Η εικόνα της Ε.Ε. το 2025 (σε θανάτους από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων)
Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.
Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.
Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.
Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.
Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.
Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας
Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.
Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.
