Πίστα Flat Track στην Ελλάδα!

Εγκαίνια με υψηλό καλεσμένο

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/7/2017

Είναι έτοιμη η πρώτη –μόνιμη- οβάλ πίστα Flat Track στην Ελλάδα και σε λίγες μέρες εγκαινιάζεται προσκαλώντας έναν αθλητή του Αμερικάνικου Πρωταθλήματος! Τα εγκαίνια μετατρέπονται έτσι σε ένα “manual” οδήγησης καθώς η εμπειρία των Ελλήνων στο Flat Track κυμαίνεται από μικρή έως ανύπαρκτη.

Η πίστα ανοίγει τις πύλες της το Σάββατο 22 Ιουλίου, στις εγκαταστάσεις του AutoFestival στο 32ο χλμ. Αθηνών - Λαμίας, ενώ την προηγούμενη ημέρα θα γίνει παρουσίαση του «Aaron Colton’s Flat Track Clinic» σε δημοσιογράφους, που θα εξελιχθεί σε έναν πρώτο mini-αγώνα. Παράλληλα η Red Bull, βασικός χορηγός στην κατασκευή της πίστας που έχει προσκαλέσει και τον Aaron Colton, διοργανώνει και έναν διαγωνισμό σε συνεργασία με την EKO, για δέκα τυχερούς που θα τύχουν «ειδικής μεταχείρισης» από τον Colton και θα αναβαθμίσουν έτσι τις γνώσεις τους στην τεχνική της οδήγησης που απαιτεί το αγώνισμα του Flat Track.

Ποιος είναι ο Aaron Colton

Πρόκειται για έναν νέο αναβάτη με καταγωγή από την Minnesota, 26 ετών, που αγωνίζεται σε μία σειρά πρωταθλημάτων μοτοσυκλέτας στις ΗΠΑ: AMA Pro Flat Track, AMA Pro Road Racing, WORCS Off-Road Races και τοπικά πρωταθλήματα Regional Supermoto και Motorcross. Έχει ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους αναβάτες των Flat Track σε αναγνωρισιμότητα, καθώς το Flat Track έχει συγκεκριμένο κοινό, γιατί διοργανώνει επιδείξεις stunt, παίρνει μέρος σε σόου και παραδίδει μαθήματα οδήγησης. Αυτό τον κάνει πολλαπλάσια ικανότερο για τα εγκαίνια της πρώτης πίστας στην Ελλάδα, σε ένα κοινό που δεν γνωρίζει το άθλημα, καθώς θα έχει την εμπειρία να μας μεταδώσει τις πρώτες βασικές οδηγίες. Από την διοργάνωση είναι κάτι που φαίνεται πως το έχουν σκεφτεί πολύ σωστά, καθώς με την παρουσία του Colton θα γίνει το πρώτο μεγάλο βήμα για την χρήση της πίστας, πέρα από το να πειραματιζόμαστε μόνοι μας.

Σε αντίθεση με τους αγώνες NASCAR που έχουν μεγάλη απήχηση στο αμερικάνικο κοινό, αλλά χλευάζονται από τους Ευρωπαίους, οι παρόμοιου στησίματος αγώνες Flat Track ήταν ανέκαθεν αγαπητοί και στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα, σε ένα σημαντικά μικρότερο όμως κοινό. Διεξάγονται σε μία οβάλ διαδρομή σε χώμα χωρίς πέτρες και αυλάκια, ώστε οι μοτοσυκλέτες να ντριφτάρουν συνέχεια με ασφάλεια και σταθερότητα. Στην Ελλάδα η πιο κοντινή εικόνα που έχει η πλειοψηφία με τους Flat Track αγώνες, είναι το Superprestigio, όπου παραδοσιακά συμμετέχουν αναβάτες MotoGP στο τέλος κάθε σεζόν. Για εμάς στην Ελλάδα, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, οι αγώνες Flat Track είναι ένα από τα είδη αγωνιστικής οδήγησης που μας ταιριάζει καθώς δεν απαιτεί πανάκριβες εγκαταστάσεις, δεν έχει υπέρογκο κόστος για τους συμμετέχοντες σε εξοπλισμό αναβάτη, δεν θέλει ακριβές λύσεις στις μοτοσυκλέτες, ούτε απαιτεί ακριβά αναλώσιμα για διαρκή προπόνηση.

Η Yamaha ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ, ο άλλος μεγάλος χορηγός τόσο για τα εγκαίνια της πίστας, όσο και για την πίστα, έχει ήδη προετοιμάσει μερικές μοτοσυκλέτες 125 κυβικών για το πρώτο σχολείο αλλά και για να βρίσκονται στην διάθεση της πίστας αργότερα.

Πρόσφατα που είχαμε ολοκληρώσει την ελληνική πρόταση του Yardbuilt, το “The Slider” που είναι εμπνευσμένο από τους αγώνες Flat Track της δεκαετίας του ’70, κερδίζοντας τον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό, ήταν σαν να ξέραμε την πρόθεση της Yamaha να εμπλακεί στην παρουσία της πρώτης μόνιμης πίστας στην Ελλάδα… οπότε μία από τις πρώτες μοτοσυκλέτες που θα δοκιμάσουν την πίστα θα είναι φυσικά το… “The Slider”! Και μακάρι να δημιουργήσει «σχολή» για μία σειρά μοτοσυκλετών, τώρα που υπάρχει και η πίστα…

Δείτε το video της Red Bull:

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!