Πίστα Σερρών: Νέα άσφαλτος σε λίγους μήνες αποφάσισε η νέα διοίκηση

Ετοιμαστείτε για νέα ρεκόρ
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/12/2019

Δύσκολα θα βρεις κάποιον που να έχει οδηγήσει στην πίστα των Σερρών και να μην του άρεσε. Ιδιαίτερα για τις μοτοσυκλέτες, η χάραξη αυτής της πίστας είναι απολαυστική και πολλοί είναι εκείνοι που έρχονται και ξανάρχονται από το εξωτερικό για την απολαύσουν. Από το 1998 που άνοιξε για το κοινό πέρασαν 21 χρόνια και όλο αυτό το διάστημα ο περιβάλλον χώρος έχει αλλάξει αρκετά, αποκτώντας μόνιμα pit box, ανανεωμένες κτηριακές εγκαταστάσεις και ενσωματώνοντας πίστα motocross, που φιλοξένησε διεθνείς αγώνες. Όμως τα πράγματα δεν είχαν αντίστοιχα ευθύγραμμη βελτίωση σε ό,τι αφορά τη συντήρηση της ίδιας της ασφάλτου της πίστας. Η αρχική άσφαλτος ήταν πραγματικά φανταστική σε κράτημα και επέτρεπε στις μοτοσυκλέτες δρόμου με τουριστικά λάστιχα τεχνολογίας του 1998 να ξύνουν μαρσπιέδες στη βροχή, κάτι που είχαμε πολλές φορές επιβεβαιώσει στα τεστ που είχαμε κάνει εκεί. Στεγνή έτρωγε βέβαια γρήγορα τα ελαστικά, αλλά χαλάλι. Με το πέρασμα των χρόνων και την έντονη αγωνιστική δραστηριότητα που ακολούθησε, ήταν φυσικό επακόλουθο το επίπεδο της πρόσφυσης να μειωθεί, αλλά λόγω του άγριου χαλικιού, η πίστα συνέχιζε να “τρώει λάστιχα” χωρίς όμως το αντίστοιχο κράτημα.

Έτσι η τότε διοίκηση της πίστας αποφάσισε την μερική ανανέωση της ασφάλτου στις στροφές. Δυστυχώς η ποιότητα της δουλειάς που έγινε τότε ήταν κάτω των προσδοκιών, με αποτέλεσμα τα νέα κομμάτια ασφάλτου να αρχίζουν να διαλύονται μετά το πέρασμα των πρώτων αυτοκινήτων. Αυτό με τη σειρά του δημιούργησε μια σειρά από προβλήματα για τη διοίκηση της πίστας, που έπρεπε να λύσει το πρόβλημα του κόστους και του χρόνου της εκ νέου επισκευής της ασφάλτου. Τελικά οι απαραίτητες εργασίες στα συγκεκριμένα τμήματα έγιναν και η πίστα επαναλειτούργησε. Όμως αυτή η τμηματική ανανέωση της ασφάλτου δεν μπορεί να συγκριθεί με την αρχική ομοιογενή εικόνα που είχε η άσφαλτος της πίστας των Σερρών τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της. Έτσι η νέα διοίκηση που ορίστηκε στις 14 Νοεμβρίου, αποφάσισε να στρώσει με νέα άσφαλτο την πίστα (όλη τη διαδρομή και όχι τμηματικά). Είχε προηγηθεί η προκήρυξη διαγωνισμών για ανάληψη του έργου ύψους 450.000€ το 2017, το 2018 και το 2019, λεπτομέρειες του οποίου μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ στο σχετικό ρεπορτάζ που είχαμε δημοσιεύσει.

Αυτό σημαίνει πως τα σαμαράκια στις ενώσεις μεταξύ παλιάς και καινούριας ασφάλτου θα εξαφανιστούν και οι χρόνοι που θα δούμε στο επόμενο πρωτάθλημα ταχύτητας θα είναι ακόμα πιο χαμηλοί. Βέβαια το απόλυτο κράτημα το αποκτούν οι πίστες μετά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας τους και όχι όταν η άσφαλτος είναι εντελώς καινούρια. Φυσικά αυτή η δουλειά απαιτεί να σταματήσει η λειτουργία της πίστας για μεγάλο χρονικό διάστημα και οι εργασίες μπορεί να διακοπούν κάθε φορά που ο καιρός δεν είναι κατάλληλος. Ως γνωστόν, οι περισσότερες δραστηριότητες της πίστας (αγωνιστικές και μη) γίνονται μεταξύ Απριλίου-Οκτωβρίου. Η διοίκηση θέλει φυσικά να είναι έτοιμη η πίστα όσο πιο νωρίς γίνεται, αλλά όπως είπαμε οι εργασίες δεν μπορούν να γίνουν χωρίς τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες. Έτσι η διοίκηση προσανατολίζεται για το χρονικό διάστημα μεταξύ τέλος Ιουλίου και τέλος Αυγούστου, όπου συνήθως δεν υπάρχουν αγωνιστικές δραστηριότητες και ο καιρός στην περιοχή δεν θα δημιουργήσει καθηστερίσεις στις εργασίες.

 

Αυτή είναι η νέα διοίκηση της πίστα των Σερρών:

Πρόεδρος

Ματθαίου Γεώργιος

 

Διευθύνων Σύμβουλος

Μήχος Γεώργιος

 

α΄ Αντιπρόεδρος

Γούνας Γεώργιος

 

β΄ Αντιπρόεδρος

Παπαβασιλείου Βασίλειος

 

Μέλη

Παλάζη Χρυσάνθη

Μιχτσόγλου Δημήτριος

Παπαδημητρίου Οδυσσέας

    

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.