“Πλούσιοι όσοι Έλληνες έχουν αυτοκίνητα”: Προκλητικές δηλώσεις του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών για τον φόρο στα καύσιμα

Την ίδια στιγμή επιδοτεί τους πραγματικά πλούσιους με 8.000€ για αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/2/2022

Ο Θεώδορος Σκυλακάκης έχει τη νευραλγική θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών της Κυβέρνησης. Υπό αυτή την ιδιότητα δήλωσε πως η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα θα ευνοούσε τους πλούσιους, διότι… “αυτοκίνητο στην Ελλάδα έχουν οι πλούσιοι”… Μάλιστα η δήλωση αυτή έγινε λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της Κυβέρνησης πως οι Έλληνες φορολογούμενοι θα δώσουμε από τις τσέπες μας 8.000€ σε όποιον επιθυμεί να αγοράσει ηλεκτρικό αυτοκίνητο, δηλαδή σε όποιον έχει πάνω από 30.000€ για αγορά αυτοκινήτου και φυσικά έχει σπίτι με δικό του γκαράζ για να το φορτίζει και πιθανόν και ανάλογη θέση στάθμευσης στο χώρο εργασίας του. Με άλλα λόγια, για τους επικεφαλής του Υπουργείου Οικονομικών της Κυβέρνησης, όποιος έχει παπάκι και χρησιμοποιεί αυτοκίνητο για να πάει στη δουλειά (έχουμε και φανταστικά Μέσα Μαζικής Μεταφοράς) είναι πλούσιος και του αξίζει να πληρώνει σχεδόν 2€ το λίτρο την βενζίνη, ενώ όποιος έχει πάνω από 30.000€ για αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου και προνομιούχο σπίτι με γκαράζ θα πρέπει να επιδοτηθεί από (ΟΛΟΥΣ) τους υπόλοιπους Έλληνες με 8.000€.

Φυσικά αυτές οι δηλώσεις προκάλεσαν αντιδράσεις, διότι δεν θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος πως ο κύριος Θεόδωρος Σκυλακάκης είναι τουλάχιστον προκλητικός για την μικρο-μεσαία οικονομικά τάξη, όπου πλέον το κόστος των καυσίμων εξαφάνισε έως και το ¼ του μηνιαίου μισθού του τους τελευταίους μήνες, όταν για τους πραγματικά πλούσιους (το μέσο ετήσιο εισόδημα ενός ιδιοκτήτη ηλεκτρικού αυτοκινήτου σήμερα ξεπερνά τα 50.000€) η αύξηση των καυσίμων δεν είναι ούτε το 1/10 του μηνιαίου μισθού του. Για να καταλάβετε το μέγεθος της φορολογικής των καυσίμων στην Ελλάδα, όταν η τιμή του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές ήταν στα 70-80 δολάριο το βαρέλι, στα πρατήρια η 100αρα super Αμόλυβδη είχε 1,10-1,2€. Τώρα που μιλάνε για εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου η τιμή του στις διεθνείς αγορές είναι κάτω από 80 δολάρια το βαρέλι και στο πρατήριο έχει ξεπεράσει το 1,8€ η απλή βενζίνη των 95 οκτανίων. Αυτό τα λέει όλα…

Καθώς σε αυτή τη χώρα οι πολιτικοί δεν έχουν ίχνος ντροπής, όχι μόνο παρέμεινε σε αυτή τη νευραλγική θέση του Υπουργείου Οικονομικών ο κύριος Σκυλακάκης, αλλά ξαναβγήκε στα κανάλια για να μας εξηγήσει πως “εμείς δεν καταλάβαμε τι είπε” και εκείνο που εννοούσε ήταν πως: “…καλύτερα να μειώσουμε το ρεύμα που αφορά όλους παρά την τιμή των καυσίμων που αφορούν τους πλούσιους με τα αυτοκίνητα… “   

Φυσικά δεν είπε κουβέντα για τα 8.000€ στους “φουκαράδες” που έχουν ετήσιο εισόδημα πάνω από 50.000€ για να αγοράσουν καινούριο ηλεκτρικό αυτοκίνητο, ούτε ήταν σε θέση να καταλάβει πως η αύξηση του κόστους των καυσίμων εκτινάσσει των πληθωρισμό διότι επηρεάζει το κόστος των μεταφορών. Προφανώς αν μπορούσε να το καταλάβει δεν θα ήταν στο Υπουργείο Οικονομικών της Ελλάδας, διότι φαίνεται πως ο κατάλληλος για αυτή τη θέση είναι όποιος δεν καταλαβαίνει τα βασικά στοιχεία της οικονομίας…

Αυτούς αξίζουμε και αυτούς έχουμε.

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S