Ποιος ήταν ο Daniel Hegarty, που σκοτώθηκε στο Macau

Μακάρι η τελευταία απώλεια στους αγώνες δρόμου
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/11/2017

Ο 31 ετών Daniel από το Nottingham, έτρεχε στο Macau για δεύτερη φορά και αποτελεί την 16η απώλεια στον αγώνα της Κίνας που διεξάγεται από το 1954, (1967 για μοτοσυκλέτες) στο θέρετρο του τζόγου και της νυκτερινής ζωής. Η σύντροφος του Daniel δήλωσε πως έχασε τον «έρωτα της ζωής της» και θα χρειαστεί αρκετός χρόνος έως ότου καταφέρει να συνειδητοποιήσει αυτή την απώλεια, ενώ λυπητερή είναι η συνέντευξη του ίδιου του Daniel πριν από ένα χρόνο. Εκεί αναφέρει χαρακτηριστικά, την μεγάλη ανησυχία που είχε η οικογένειά του για την συμμετοχή του στους αγώνες δρόμου και κυρίως ο εννέα ετών, τότε, πρώτος του γιος, που είχε αρχίζει να παρακολουθεί video στο youtube με ατυχήματα στο Isle of Man και ζητούσε με τον πατέρα του να αποσυρθεί από τους αγώνες. Εξαιτίας κι αυτού του δεσμού, ο Daniel είχε ξεκινήσει μία μη κερδοσκοπική προσπάθεια για να προσελκύσει νεότερους αναβάτες στους αγώνες κερδίζοντας την αναγνώριση στην κοινότητα των αγώνων δρόμου. Χαρακτηριστική είναι επίσης η δήλωση ενός οικογενειακού φίλου για το κακό προαίσθημα που είχε από την πρώτη στιγμή που ο Daniel αποχώρησε για τον αγώνα.

Ο Daniel Hegarty αγωνιζόταν στο Isle of Man από το 2011 και το δυστύχημά του στο Macau είναι το πρώτο από το 2012, όταν σκοτώθηκε ο Πορτογάλλος Luis Carreira. Στο video με την στιγμή του δυστυχήματος φαίνεται πως ο Daniel χάνει τον έλεγχο κατά την προσέγγιση πριν από μία χαρακτηριστική φουρκέτα της πίστας, πράγμα που οδηγεί σε highsiding στην κορυφή της, με τον ίδιο να εκτοξεύεται πάνω από την σέλα και να καταλήγει στις μπαριέρες με το κράνος του να φεύγει από το κεφάλι. Υπέκυψε κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο με τον αγώνα να διακόπτεται αμέσως στο μέσο του, και τον νικητή του αγώνα Glenn Irwin, που είχε καταφέρει στο πρωτάθλημα να κρατήσει πίσω του το φαβορί –από το Isle of Man- Peter Hickman, να δηλώνει πως δεν υπάρχει κανένας πανηγυρισμός και πως αυτό το πόντιουμ είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να έχει κανείς. Η οργανωτική επιτροπή του αγώνα ανακοίνωσε το δυστύχημα και το γεγονός πως έχει επικοινωνήσει με την οικογένεια του Daniel προσφέροντας κάθε δυνατή βοήθεια.

Παράλληλα και ο αγώνας των αυτοκινήτων ακυρώθηκε από μία σφοδρή καραμπόλα που επηρέασε σχεδόν το σύνολο των συμμετεχόντων, ευτυχώς χωρίς θύματα. Ο αγώνας των μοτοσυκλετών επιτράπηκε την τελευταία στιγμή, όταν άρχισε να στεγνώνει η διαδρομή, με την τραγική όμως αυτή κατάληξη.

Ο αγώνας στο Macau, όπως και κάθε άλλος αγώνας αυτού του είδους, διεξάγεται στους δημόσιους δρόμους και πιο συγκεκριμένα αποτελεί τον πιο δύσκολο του είδος του, με ορισμένα τμήματα να είναι τα πιο στενά που υπάρχουν με πλάτος μόλις επτά μέτρων. Ωστόσο η πίστα "Guia", όπως ονομάζεται, έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που την καθιστούν μοναδική του είδους και δικαιολογούν την τεράστια φήμη της. Έχει την μεγαλύτερη ευθεία σε αγώνες δρόμου (για πίστα που διεξάγονται και αγώνες αυτοκινήτων) και την μεγαλύτερη υψομετρική διαφορά, με σχεδόν τριάντα μέτρα να χωρίζουν το χαμηλότερο με το ψηλότερο τμήμα της, καθώς και μία σειρά από τις πιο δύσκολες φουρκέτες. Η διαδρομή είναι τόσο χαρακτηριστική που δεν έχει αλλάξει καθόλου από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της, παραμένοντας ίδια ακόμα και όταν τα pit άλλαξαν τοποθεσία. Η αρχική χάραξη της διαδρομής βασίστηκε σε ένα παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού που εξελίχθηκε σε αγώνα και τελικά καθιερώθηκε. Οι αγώνες μοτοσυκλετών ξεκίνησαν να διεξάγονται αρκετά πιο αργά, το 1967.

 

 

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες