Ποιος ήταν ο Daniel Hegarty, που σκοτώθηκε στο Macau

Μακάρι η τελευταία απώλεια στους αγώνες δρόμου
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/11/2017

Ο 31 ετών Daniel από το Nottingham, έτρεχε στο Macau για δεύτερη φορά και αποτελεί την 16η απώλεια στον αγώνα της Κίνας που διεξάγεται από το 1954, (1967 για μοτοσυκλέτες) στο θέρετρο του τζόγου και της νυκτερινής ζωής. Η σύντροφος του Daniel δήλωσε πως έχασε τον «έρωτα της ζωής της» και θα χρειαστεί αρκετός χρόνος έως ότου καταφέρει να συνειδητοποιήσει αυτή την απώλεια, ενώ λυπητερή είναι η συνέντευξη του ίδιου του Daniel πριν από ένα χρόνο. Εκεί αναφέρει χαρακτηριστικά, την μεγάλη ανησυχία που είχε η οικογένειά του για την συμμετοχή του στους αγώνες δρόμου και κυρίως ο εννέα ετών, τότε, πρώτος του γιος, που είχε αρχίζει να παρακολουθεί video στο youtube με ατυχήματα στο Isle of Man και ζητούσε με τον πατέρα του να αποσυρθεί από τους αγώνες. Εξαιτίας κι αυτού του δεσμού, ο Daniel είχε ξεκινήσει μία μη κερδοσκοπική προσπάθεια για να προσελκύσει νεότερους αναβάτες στους αγώνες κερδίζοντας την αναγνώριση στην κοινότητα των αγώνων δρόμου. Χαρακτηριστική είναι επίσης η δήλωση ενός οικογενειακού φίλου για το κακό προαίσθημα που είχε από την πρώτη στιγμή που ο Daniel αποχώρησε για τον αγώνα.

Ο Daniel Hegarty αγωνιζόταν στο Isle of Man από το 2011 και το δυστύχημά του στο Macau είναι το πρώτο από το 2012, όταν σκοτώθηκε ο Πορτογάλλος Luis Carreira. Στο video με την στιγμή του δυστυχήματος φαίνεται πως ο Daniel χάνει τον έλεγχο κατά την προσέγγιση πριν από μία χαρακτηριστική φουρκέτα της πίστας, πράγμα που οδηγεί σε highsiding στην κορυφή της, με τον ίδιο να εκτοξεύεται πάνω από την σέλα και να καταλήγει στις μπαριέρες με το κράνος του να φεύγει από το κεφάλι. Υπέκυψε κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο με τον αγώνα να διακόπτεται αμέσως στο μέσο του, και τον νικητή του αγώνα Glenn Irwin, που είχε καταφέρει στο πρωτάθλημα να κρατήσει πίσω του το φαβορί –από το Isle of Man- Peter Hickman, να δηλώνει πως δεν υπάρχει κανένας πανηγυρισμός και πως αυτό το πόντιουμ είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να έχει κανείς. Η οργανωτική επιτροπή του αγώνα ανακοίνωσε το δυστύχημα και το γεγονός πως έχει επικοινωνήσει με την οικογένεια του Daniel προσφέροντας κάθε δυνατή βοήθεια.

Παράλληλα και ο αγώνας των αυτοκινήτων ακυρώθηκε από μία σφοδρή καραμπόλα που επηρέασε σχεδόν το σύνολο των συμμετεχόντων, ευτυχώς χωρίς θύματα. Ο αγώνας των μοτοσυκλετών επιτράπηκε την τελευταία στιγμή, όταν άρχισε να στεγνώνει η διαδρομή, με την τραγική όμως αυτή κατάληξη.

Ο αγώνας στο Macau, όπως και κάθε άλλος αγώνας αυτού του είδους, διεξάγεται στους δημόσιους δρόμους και πιο συγκεκριμένα αποτελεί τον πιο δύσκολο του είδος του, με ορισμένα τμήματα να είναι τα πιο στενά που υπάρχουν με πλάτος μόλις επτά μέτρων. Ωστόσο η πίστα "Guia", όπως ονομάζεται, έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που την καθιστούν μοναδική του είδους και δικαιολογούν την τεράστια φήμη της. Έχει την μεγαλύτερη ευθεία σε αγώνες δρόμου (για πίστα που διεξάγονται και αγώνες αυτοκινήτων) και την μεγαλύτερη υψομετρική διαφορά, με σχεδόν τριάντα μέτρα να χωρίζουν το χαμηλότερο με το ψηλότερο τμήμα της, καθώς και μία σειρά από τις πιο δύσκολες φουρκέτες. Η διαδρομή είναι τόσο χαρακτηριστική που δεν έχει αλλάξει καθόλου από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της, παραμένοντας ίδια ακόμα και όταν τα pit άλλαξαν τοποθεσία. Η αρχική χάραξη της διαδρομής βασίστηκε σε ένα παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού που εξελίχθηκε σε αγώνα και τελικά καθιερώθηκε. Οι αγώνες μοτοσυκλετών ξεκίνησαν να διεξάγονται αρκετά πιο αργά, το 1967.

 

 

 

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;