Πωλείται το Honda CBR1000RR Fireblade του Michael Schumacher
Σε δημοπρασία του οίκου Sotheby’s θα διατεθεί το track bike του θρύλου της F1
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
30/6/2025
Βασισμένη σε μια Honda CBR1000RR του 2010, η Holzhauer Racing Performance (HRP) μετέτρεψε αυτήν τη sport μοτοσυκλέτα σε αγωνιστικών προδιαγραφών ειδικά για χρήση σε track days από τον επτά φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή F1 Michael Schumacher.
Όλοι οι πραγματικά μεγάλοι οδηγοί των τεσσάρων τροχών έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τη μοτοσυκλέτα και αυτό ισχύει και στην περίπτωση του Michael Schumacher που είχε πραγματική λατρεία, μια λατρεία που ήταν γνωστή πριν ακόμη αποσυρθεί από τη Formula 1. Η ταχύτητα ήταν αυτό που τον ενδιέφερε, όχι η απλή βόλτα και εκτός από track days είχε συμμετοχές και σε αγώνες. Μάλιστα στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας IDM Superbike το 2008 πήρε και μια τρίτη θέση σε αγώνα κυπέλου στην Ουγγαρία, τερματίζοντας πίσω από επαγγελματίες. Ένα σοβαρό ατύχημα που είχε με μοτοσυκλέτα ήταν και αυτό που του στέρησε μια καλύτερη εμφάνιση κατά την επιστροφή του στην Formula 1 την περίοδο 2010-2013.
Η δημοπρασία αφορά μια μοναδική κατασκευαστικά μοτοσυκλέτα για τον θρύλο της F1. Η μοτοσυκλέτα φέρει τον αριθμό "77" -αυτόν χρησιμοποιούσε ο Schumacher, μια αναφορά στα 7 παγκόσμια πρωταυθλήματα που έχει κατακτήση- και υπάρχουν πολλές φωτογραφίες που δείχνουν τον Michael Schumacher να την οδηγεί. Τη συνοδεύουν ένα κράνος Schuberth υπογεγραμμένο από τον ίδιο τον Schumacher, ένα ζευγάρι υπογεγραμμένα γάντια μοτοσυκλέτας καθώς και ένα κάλυμμα μοτοσυκλέτας που αναγράφει το όνομα τόσο του αναβάτη όσο και του βελτιωτή της μοτοσυκλέτας.
Η μοτοσυκλέτα είναι εξοπλισμένη με ECU που διαχειρίζεται τα ηλεκτρονικά βοηθήματα, όπως traction control, wheelie control και spin control. Η HRP τοποθέτησε ειδικά εξαρτήματα για την βελτίωση της, όπως:
ειδικό φιλτροκούτι
ψυγείο λαδιού
νέα clip-ons
quick shifter
σύστημα εξάτμισης Akrapovič Titan
και πολλά ακόμη
Διατίθεται πλήρες φύλλο τεχνικών προδιαγραφών, το οποίο επιβεβαιώνει ότι η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από τον Schumacher και ανήκε στην HRP.
Η μοτοσυκλέτα δεν έχει τεθεί σε λειτουργία για μεγάλο χρονικό διάστημα, οπότε θα χρειαστεί σέρβις και τεχνικό έλεγχο πριν από οποιαδήποτε χρήση σε πίστα.
Το οδόμετρο αναγράφει 3.752 χιλιόμετρα κατά την καταγραφή της στην καταχώριση της δημοπρασίας.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά: