Πωλείται Honda RC30 έκδοση Bol d’Or με 177 χλμ. στο κοντέρ!

Ειδική έκδοση της εμβληματικής ιαπωνικής Superbike, σε κατάσταση “κούτας”
Honda RC30 Bol d'Or
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/9/2024

Η Honda VFR750R-K RC30 είναι μια από τις πιο όμορφες και ικανές Superbike της ιστορίας, ενώ σήμερα είναι και από τις πιο περιζήτητες, με τιμές που αφορούν σχεδόν αποκλειστικά συλλέκτες. Στη Βρετανία πωλείται αυτό τον καιρό μια RC30, στην έκδοση Bol d’Or που κυκλοφόρησε στη γαλλική αγορά, με ελάχιστα χιλιόμετρα στο κοντέρ, ενώ δείχνει λες και βγήκε πριν λίγο από τη γραμμή παραγωγής!

H Honda RC30 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WorldSBK έχουν άρρηκτους δεσμούς, καθώς η Superbike της Honda που έκανε ντεμπούτο το 1987 στην ιαπωνική αγορά δημιουργήθηκε για να θριαμβεύσει στο WorldSBK που ξεκίνησε ως θεσμός το 1988. Οι κανονισμοί των WorldSBK που ήθελαν τις μοτοσυκλέτες που συμμετέχουν να παράγονται και για καθημερινή χρήση, σήμαιναν πως η Honda δεν μπορούσε να πάρει μέρος με την καθαρά αγωνιστική RVF750 που κυριαρχούσε στο Endurance -και θα συνέχιζε να κερδίζει εκεί μέχρι και το 1992, πριν την έλευση της RC45-, και έπρεπε να δημιουργήσει μια νέα Superbike παραγωγής -έστω και περιορισμένης. Ο χρησμός των Ιαπώνων βγήκε αληθινός, καθώς στη σέλα μιας αγωνιστικά προετοιμασμένης RC30, ο Fred Merkel κέρδισε δις τον τίτλο, το 88 και το 89, ενώ ο Robert Dunlop κέρδισε με τη μοτοσυκλέτα της Honda τον αγώνα Road Racing, Macau GP to 1989, ενώ ο Steve Hislop επανέλαβε την επίδοση του Dunlop στον ίδιο αγώνα το 1990. Παράλληλα, ο Helmut Dahne “έγραψε” με RC30 τον ταχύτερο γύρο στο Nordschleife το 1993, ενώ η μοτοσυκλέτα είχε αρκετές νίκες στο Isle of Man TT με τους Joey Dunlop, Carl Fogarty, Nick Jefferies, Phillip McCallen, κ.α.

Τέσσερα χρόνια αργότερα βγήκε ο αντικαταστάτης της RC30, η RC45 που όμως δεν κατάφερε να φτάσει τις επιτυχίες, αλλά κυρίως τη δημοτικότητα της προκατόχου της.

Η RC30 παρήχθη σε περιορισμένα νούμερα, που μόλις έφταναν για να καλύψουν τις απαιτήσεις της πιστοποίησης για αγωνιστική χρήση (ομολογκάρισμα), ενώ το 1988, τη χρονιά που η RC30 έφτασε στην Ευρώπη, ο Γάλλος αντιπρόσωπος παρουσίασε παράλληλα και μια σπέσιαλ έκδοση της μοτοσυκλέτας υπό την ονομασία Bol d’Or.  

Honda RC30

Στην καρδιά της RC30 χτυπά ένας υγρόψυκτος V4 90 μοιρών - σε ανοιχτή μορφή στην έκδοση Bol d’Or, χωρίς τους όποιους περιορισμούς υπήρχαν σε συγκεκριμένες αγορές-, με 16 βαλβίδες, 2 εκκεντροφόρους που παίρνουν κίνηση με γρανάζια, μπιέλες τιτανίου, σφυρήλατα πιστόνια, ανάφλεξη Big-Bang και συμπίεση 11 προς 1. Ο συμπλέκτης είναι μονόδρομος, το κιβώτιο 6τάχυτο και η απόδοση φτάνει τους 118 hp / 11.000 rpm και τα 7,6 kgm στις 9.800. Το βάρος της μοτοσυκλέτας είναι 179 στεγνά και 221 γεμάτα κιλά, που τότε ήταν περί τα 5 κιλά λιγότερα από το επίσης ριζοσπαστικό για την εποχή GSX-R750. Η τελική ταχύτητα φτάνει τα 240 χλμ/ώρα, ενώ η πολύ μακριά, αγωνιστική πρώτη σχέση σημαίνει πως με πρώτη στο κιβώτιο ο αναβάτης μπορεί να δει ακόμα και 128 χλμ/ώρα στο κοντέρ.

Honda RC30

Το τηλεσκοπικό πιρούνι των 43 mm της Showa και το πίσω αμορτισέρ της ίδιας εταιρείας είναι πλήρως ρυθμιζόμενα, ενώ στα φρένα βρίσκουμε δυο δίσκους 310 mm με τετραπίστονες δαγκάνες της Nissin και έναν δίσκο 220 mm πίσω με διπίστονη δαγκάνα.

honda-rc30-boldor--00007

Το μονόμπρατσο ψαλίδι Pro-Arm και οι μπροστινές δαγκάνες που μπορούσαν να παραμένουν στη θέση τους σε αλλαγή ελαστικών ήταν ειδικά σχεδιασμένα για τις ανάγκες των αγώνων, ειδικά του Endurance.

Honda RC30

Η έκδοση Bol d’Or κυκλοφόρησε μόνο στη γαλλική αγορά, ενώ όπως φαίνεται, πέρα από τα γραφικά Bol d’Or και τον ανοιχτό κινητήρα, δεν είχε κάποιες άλλες αλλαγές. Οι ισχυρισμοί για μεγαλύτερους προβολείς και για πιθανώς διαφορετικό πλαίσιο δεν επιβεβαιώνονται, όμως όπως και να έχει η μοτοσυκλέτα παραμένει κορυφαίας αξίας.

Honda RC30

Η συγκεκριμένη RC30 έχει μόλις 177 χιλιόμετρα στο κοντέρ, και τον αύξοντα αριθμό #287 της γαλλικής έκδοσης. Θα πουληθεί με το original αγωνιστικό σταντ, το κιτ εργαλείων κάτω από τη σέλα, το owners manual της και το συλλεκτικό δερμάτινο μπρελόκ με την εσωτερική πλάκα που αναφέρει τον αύξοντα αριθμό, και τους αριθμούς πλαισίου και κινητήρα.

honda-rc30-boldor

Η τιμή που ζητούν οι “The Bike Specialists” για την RC30 Bol d’Or βρίσκεται στις 54.999 βρετανικές λίρες, δηλαδή 65.213 ευρώ με την τελευταία ισοτιμία.

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες