Πωλείται η τελευταία νικηφόρα Norton του Barry Sheene

Προετοιμασμένη από τον βελτιωτή Fred Walmsley
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/10/2022

Στη φθινοπωρινή δημοπρασία του Stafford, από τον οίκο Bonhams, πωλείται η τελευταία νικηφόρα FWD Manx Norton 500 του θρυλικού Βρετανού αγωνιζόμενου και δυο φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή στα 500 κ.εκ., Barry Sheene.

Λίγο πριν πεθάνει από καρκίνο, ο Barry Sheene είχε οδηγήσει τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα που είχε εξελίξει ο Fred Walmsley, παίρνοντας μαζί της τη νίκη στον τελευταίο αγώνα του, στο Goodwood Revival Meeting του 2002.

Ο Sheene, που είχε κερδίσει δυο Παγκόσμιους Τίτλους στα 500 κ.εκ. το 1976 και το 1977, είχε αποσυρθεί από την αγωνιστική δράση μοτοσυκλέτας στα τέλη της σεζόν του 1984. Στη συνέχεια, ασχολήθηκε με άλλες μορφές αγώνων, συμμετέχοντας με φορτηγά, και touring cars, πριν μεταναστεύσει στην Αυστραλία στα τέλη της δεκαετίας του 1980, αναζητώντας στο θερμότερο κλίμα εκεί, λύση στο πρόβλημα της αρθρίτιδας που τον ταλαιπωρούσε. Ένα πρόβλημα που του είχαν προκαλέσει οι πολλοί τραυματισμοί στους αγώνες.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Sheene ξεκίνησε να αγωνίζεται σε αγώνες κλασικών μοτοσυκλετών, συμμετέχοντας σε event στο Phillip Island, στο Donington Park, το Scarborough και στο Goodwood. Το 2002 οδήγησε για τελευταία φορά σε ανάλογο κλασικό αγώνα στο βρετανικό event Goodwood Revival Meeting, τον Σεπτέμβριο, κερδίζοντας τον αγώνα με μια Manx Norton προετοιμασμένη από τον φίλο του και γνωστό βελτιωτή, Fred Walmsley.

Συγκεκριμένα, ο Sheene είχε τερματίσει δεύτερος το Σάββατο στο Lennox Cup, για να πάρει τη νίκη την Κυριακή, παίρνοντας έτσι και τη συνολική νίκη.

Ο Barry Sheene πέθανε το 2003 στην Αυστραλία, σε ηλικία μόλις 52 ετών, ενώ το Lennox Cup μετονομάστηκε σε Barry Sheene Memorial Trophy προς τιμήν του.

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας έχει να χρησιμοποιηθεί κάποια χρόνια, και απαιτεί μηχανολογική εργασία πριν την οδηγήσει ο επόμενος ιδιοκτήτης της.

Η FW02 (FW εκ του Fred Walmsley) φέρει διαφοροποιήσεις από τη μορφή στην οποία την οδήγησε το 2002 ο Barry Sheene, τόσο σε κινητήρα, όσο και σε μπροστινό τροχό, πιρούνι, κιβώτιο, ψαλίδι και λεβιέδες.

Στην δημοπρασία περιλαμβάνεται και ένα αγωνιστικό φαίρινγκ, το οποίο φέρει το όνομα του Wayne Gardner, με τον πρώην Παγκόσμιο Πρωταθλητή να έχει αγωνιστεί κι αυτός με τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα στο Goodwood Revival του 2003, αποτίνοντας φόρο τιμής στον Sheene.

Η μοτοσυκλέτα αναμένεται να πωληθεί μεταξύ 55.000 και 75.000 βρετανικών λιρών.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.