Πορεία quad στην Βουλή & παραπληροφόρηση από πολλά ΜΜΕ

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται από τους δρόμους – όχι όλες – όχι γενικά

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/3/2018

Στην χθεσινή πορεία των quad στην Βουλή που κυρίως πραγματοποιήθηκε από ιδιοκτήτες ενοικίασης quad, εκδηλώθηκε η αντίρρηση με το άρθρο 31 που προτείνει ο Υπουργός κ. Σπίρτζης. Θα γράφαμε το Υπουργείο, αλλά με όλες τις συνεννοήσεις που έχουμε κάνει τώρα τελευταία και την συνέντευξη με τον Υφυπουργό κ. Μαυραγάνη, μπορούμε ξεκάθαρα να πούμε πως ο κ.Σπίρτζης δρα μόνος του, με τους συμβούλους του να είναι αντίθετοι και να σηκώνουν τα χέρια ψηλά και τον κ.Μαυραγάνη να κρατά αποστάσεις.

φωτό - video iefimerida.gr (από τα site γενικής ενημέρωσης που έχει σωστή πληροφόριση για το ζήτημα)

Ωστόσο η πορεία αυτή έφερε στην επιφάνεια κι ένα άλλο πρόβλημα, πως ο κόσμος δεν γνωρίζει για πιο λόγο διαμαρτύρονται ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ γενικής δημοσιογραφίας διαπράττει το ίδιο λάθος, βγάζοντας τίτλους όπως «απαγορεύονται οι γουρούνες» γενικά και αόριστα. Ο Ειδικός Τύπος δεν έχει κάνει ευτυχώς το ίδιο λάθος, ενώ κι αρκετά ενημερωτικά site γενικού τύπου αρχίζουν τις διορθώσεις:

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται, γενικά και όλες τους. Ο Υπουργός όμως αποφάσισε να εισηγηθεί την απαγόρευση των quad έως 125 κυβικά κι αυτό γιατί άκουσε έναν και μόνο Δήμο να του κάνει παράπονα για την χρήση των quad από τους τουρίστες.

Πιο είναι το πρόβλημα εδώ;

Πως η γενικευμένη απαγόρευση σε όλη την Ελλάδα, εξαιτίας ενός προβλήματος σε έναν Δήμο, είναι αδύνατο να εφαρμοστεί γενικεύοντας το πρόβλημα με φουσκωμένα στοιχεία. Επίσης και το πιο σημαντικό για το οποίο δεν ακούμε κανέναν να μιλάει, είναι πως το μέτρο αυτό επηρεάζει αρκετούς μεμονωμένους ιδιοκτήτες!

Σε όλη την Ελλάδα, και περισσότερο σε χωριά και μικρότερες πόλεις, υπάρχουν ιδιοκτήτες που έχουν αποκτήσει νόμιμα ένα μικρό quad και το χρησιμοποιούν για την καθημερινή τους μετακίνηση. Ο Υπουργός –πιστέψτε μας- δεν έχει σκεφτεί καθόλου αυτούς τους ιδιώτες, που από την μία στιγμή στην άλλη θα βρεθούν να έχουν παράνομα οχήματα που το κράτος τους επέτρεψε να αγοράσουν νόμιμα! Οι χιλιάδες επιχειρήσεις στην υπόλοιπη επικράτεια της χώρας, που επίσης έχουν νόμιμα αποκτήσει τα quad, έχουν πάρει δάνεια ακόμα και επιχορηγήσεις με ΕΣΠΑ, είναι αυτές που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα φυσικά και για αυτό αντιδρούν με αυτό τον τρόπο.

Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο;

Η σειρά λήψης αποφάσεων εδώ είναι τραγική, φανερώνει την Ελληνική παράνοια και καταλήγει να είναι άλλο ένα τραγικό παράδειγμα για τον λανθασμένο τρόπο που διοικείται η χώρα μας! Ξεκινάμε με ένα τραγικό πρόβλημα στον Δήμο Χερσονήσου της Κρήτης, όπου τουρίστες νοικιάζουν quad και κάνουν σωρεία παραβάσεων, δημιουργούν όχληση και το χειρότερο ατυχήματα, συχνά και σοβαρά. Αυτό είναι ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ που θα έπρεπε όμως να λυθεί με αστυνόμευση, συνεχή και αδιάλειπτη. Η αδυναμία της τοπικής αστυνομίας είναι εδώ το ζητούμενο, όπως και του Υπουργείου Δημ.Τάξης και των τοπικών αρχών να πιέσουν για καλύτερη αστυνόμευση. Για τον απλούστατο λόγο πως το πρόβλημα δεν είναι στο όχημα, αν οι ίδιοι τουρίστες που έρχονται εδώ και οδηγούν έχοντας πιει ή παρκάρουν όπου βρουν, νοικιάσουν με το ίδιο δίπλωμα ένα αυτοκίνητο, όπως και φυσικά μπορούν και μάλιστα με λιγότερα χρήματα, τότε όλα τα παραπάνω θα συνεχίσουν και τότε η λύση, με βάση την λογική που βλέπουμε να ακολουθεί ο Δήμος Χερσονήσου, θα είναι να μετατραπεί σε Σπέτσες και Ύδρα, απαγορεύοντας τελείως τα οχήματα!

Το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

Κι όμως, εδώ η παράνοια συνεχίζεται. Ο Υπουργός πείθεται πως η λύση της απαγόρευσης των quad έως 125 κυβικών είναι η λύση και φυσικά, χωρίς καμία απολύτως έρευνα ή απλά βαθύτερη σκέψη, αποφασίζει την απαγόρευσή τους. Στην αρχή καθολικά, απαγορεύοντας όλες τις «γουρούνες» έπειτα –μόλις κατάλαβε το μέγεθος του λάθους- το μάζεψε. Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο για να χαρακτηριστεί ανίκανος για αυτή την θέση, παρόλο που το «μάζεψε». Αν ο Υπουργός Μεταφορών, δεν ήξερε πως δεν μπορεί να απαγορεύσει οχήματα Euro4 ή πως τα στοιχεία με ποσοστά ατυχημάτων που έφερε στην δημοσιότητα ήταν ΨΕΥΔΗ, δεν θα έπρεπε να είναι σε αυτή τη θέση, τόσο απλά. Πρώτα μίλησε για τα στοιχεία της Τροχαίας, που δείχνουν «υψηλό ποσοστό» ατυχημάτων και μετά είδε πως το ποσοστό αυτό είναι στην πράξη το μικρότερο, μόλις 0,5% λιγότερο ακόμα και από τα ποδήλατα. Οπότε ανασκεύασε λέγοντας πως θα στηριχθεί στα στοιχεία της Αμερικής και της Γερμανίας, κάτι τραγικό γιατί τα αμερικάνικα στοιχεία είναι αυτονόητο πως δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν, ενώ και της Γερμανίας δείχνουν το αντίθετο από αυτό που πιστεύει!

Τα λάθη του κ.Σπίρτζη εδώ είναι απανωτά και μεγάλα, ενώ παράλληλα εισηγείται και ειδική άδεια οδήγησης για όλα τα quad, αγνοώντας πως όλες αυτές οι κινήσεις του θα φέρουν την χώρα στα δικαστήρια. Ταυτόχρονα όμως, και με την ίδια απλότητα που οι ίδιοι οι κυβερνώντες μας συνηθίζουν, εκτοξεύοντας γνώμες που μετά τις ανακαλούν, υπάρχει και μία μικρή μερίδα της κοινής γνώμης που τίθεται μαζί του, ακόμα και στην καθολική απαγόρευση των quad. Άλλο ένα σοβαρό ζήτημα καταλήγει λοιπόν να συζητείται με όρους «λαϊκού δικαστηρίου», με φράσεις όπως «εγώ πιστεύω πως πρέπει να σου δείξουν πώς να τα οδηγείς» - «είχα ένα γνωστό που έπαθε ατύχημα με αυτά τα πράγματα» - «εγώ ξέρω εσείς όχι» και άλλα τέτοια τραγικά και ελληνικά για τα οποία ξανά το φταίξιμο πηγαίνει πίσω στον ίδιο τον κ.Σπίρτζη! Γιατί αν ένας Υπουργός λέει στην Βουλή, πως «ανέβηκα μία φορά στη σέλα και δεν μπορώ να το οδηγήσω, άρα το απαγορεύω» και συνεχίζει να είναι Υπουργός, τότε φυσικά και θα βρεθεί κόσμος που θεωρεί πως μπορεί να εκφράζεται με τον ίδιο τρόπο, τόσο απλοϊκά και επιφανειακά!

Με αυτό τον τρόπο, κι επειδή δεν μπορεί η πολιτεία και το Υπουργείο Δημ. Τάξης να επιβάλλει την τάξη σε ένα μέρος της χώρας, φτάσαμε χθες σε μία πορεία στην Βουλή που είναι το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 όπως έχει. Το χειρότερο είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!

Το ζητήσαμε από τον Υφυπουργό Υγείας

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2026

Η μείωση ΦΠΑ στα κράνη είναι ένα ζήτημα που μας απασχόλησε εδώ στο MOTO έντονα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν είδαμε μπροστά μας να ετοιμαζόμαστε ως χώρα να χάσουμε το μοναδικό νομοθετικό παράθυρο για την καθιέρωση μηδενικού συντελεστή. Όπως και τελικά συνέβη!

Εκείνη την εποχή όμως δεν υπήρχε η υποστήριξη του κόσμου για έναν βασικό λόγο: «Ας έχει και 50% ΦΠΑ, εμείς έτσι και αλλιώς δεν το φοράμε», ήταν μία από τις βασικές απαντήσεις κόντρα σε κάθε εκστρατεία που ουσιαστικά μηδένιζε την πίεση προς οποιονδήποτε κρατικό εκπρόσωπο.

Έτσι και αλλιώς μόνο εμείς κάναμε εκστρατεία για τη χρήση του εκείνη την εποχή, ούτε καν η ίδια η Πολιτεία!

Πέντε χρόνια μετά, το 1995, αποφάσισε το κράτος να αυστηροποιήσει τη χρήση ζώνης και κράνους με μηδαμινά ωστόσο αποτελέσματα, ιδιαίτερα στη χρήση κράνους. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε παράπονο για τον ΦΠΑ, ήταν όμως ήδη αργά.

Το θέμα μηδενισμού ΦΠΑ στα κράνη επανήλθε στην επικαιρότητα μόνο όταν αυξήθηκε η φορολογία πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και τότε μόνο φάνηκε αυτό για το οποίο φωνάζαμε στις αρχές του ’90, πως δεν γίνεται να μειωθεί κάτω από το 12% καθώς η Ε.Ε. δεν επιτρέπει, για λόγους ανταγωνισμού, μικρότερους συντελεστές παρά μόνο σε αγαθά πρώτης ανάγκης.

Το παράδειγμα της Αγγλίας εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο τι ακριβώς δεν άκουσε ο κόσμος το 1991: Προετοιμάζοντας την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 1993, τα κράτη μέλη είχαν ήδη συμφωνήσει σε μία σειρά από όρους, μέσα σε αυτούς ήταν πως θα έβαζαν ένα κατώτερο όριο στο ΦΠΑ, ώστε να μη μπορεί μία χώρα να τον μηδενίσει, με στόχο να προσελκύσει πολίτες άλλων χωρών να διασχίσουν τα σύνορα και να την επιλέξουν ως «παράδεισο της λιανικής πώλησης» πραγματοποιώντας τις αγορές τους εκεί, αντί για τη χώρα τους. Εξαίρεση θα γινόταν μόνο για αγαθά πρώτης ανάγκης που κάθε κράτος θα μπορούσε να επιβάλλει ό,τι ΦΠΑ ήθελε καθώς και μόνο για την προπαρασκευαστική περίοδο, άνοιγε ένα και μόνο παράθυρο, να διατηρήσουν το μηδενικό ΦΠΑ σε όσα αγαθά το είχαν πράξει ήδη.

Η Αγγλία ήταν η μόνη χώρα εκείνη την εποχή με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη και έτσι όταν στις 7 Φεβρουαρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ που σε ισχύ θα έμπαινε την 1η Νοεμβρίου 1993, είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν να διατηρήσουν τον μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ και δεν παρέλειψαν να το κάνουν. Όσο η Αγγλία ήταν εντός της Ε.Ε. ήταν η μόνη χώρα της Ευρώπης με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη, τώρα προφανώς μπορεί να αυτορυθμίσει οποιονδήποτε συντελεστή, υπήρξε όμως το μοναδικό παράδειγμα εντός Ε.Ε. με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη μοτοσυκλετών.

Εμείς δεν τα λέμε αυτά πρώτη φορά, τα έχουμε εξηγήσει πολλές και εδώ αναλυτικά η πιο πρόσφατη που παράλληλα εξηγεί και την εγκληματικότητα της κυβέρνησης, να πληρώνει πρόστιμο γιατί διατηρεί τον ΦΠΑ σε αγαθά πρώτης ανάγκης!

Για ένα σημαντικό ποσοστό κρατών-μελών που η μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καθημερινό όχημα μετακίνησης, το ζήτημα αυτό είναι άνευ ουσίας, για την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και φυσικά και για εμάς, το ύψος φορολογίας στα κράνη έχει διαφορετική σημασία.

Για αυτό και ήταν αναπάντεχο το γεγονός πως πριν από έξι χρόνια, στις αρχές του 2020, ο συντελεστής ΦΠΑ έπεσε στο 13% αντί του 24%, μία όμως αλλαγή που έγινε για να ψαλιδίσει την αύξηση του κόστους που ήδη ερχόταν και δεν έκανε μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό.

Μία περαιτέρω μείωση στο 6% θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αν φυσικά δεν απορροφηθεί, ενώ θα άνοιγε και τον δρόμο για μελλοντικό μηδενισμό, που ήταν και ο αρχικός μας στόχος, πριν από 35 χρόνια!

Το παράθυρο για μείωση κάτω από το όριο που θέτει η Ε.Ε. είναι να εγγραφούν τα κράνη ως απαραίτητος εξοπλισμός ασφαλείας, όπως δηλαδή είναι στην πράξη! Ωστόσο η Ε.Ε. έχει νομοθετήσει μέχρι στιγμής για τα κράνη των εργοταξίων, όχι και εκείνα των μοτοσυκλετών, καθότι όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, η μοτοσυκλέτα είναι κάτι άγνωστο στα έδρανα των Βρυξελών. Ένα παράθυρο υπάρχει μέσω γνωμοδότησης από το Υπουργείο Υγείας και αυτό ακριβώς ζητήσαμε πριν λίγες ημέρες.

Στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026, που το MOTO ήταν το μόνο αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο που είχε περίπτερο, για να είμαστε κοντά στους επισκέπτες και αναγνώστες, πέρασε μεταξύ άλλων και ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους και όταν βρέθηκε στο περίπτερο του MOTO, είχαμε την ευκαιρία να του καταθέσουμε αίτημα για τη θετική του εισήγηση προς το 6% στο ΦΠΑ για τα κράνη μοτοσυκλετών.

Ο δρόμος είναι μακρύς, τουλάχιστον τώρα εκτός από ένα πρώτο βήμα, υπάρχει και η υποστήριξη του κόσμου, που δεν κάνει το ίδιο λάθος με το 1990.

Όπως είχαμε τονίσει και εδώ, η χώρα μας κάνει το έγκλημα να επιβάλλει φορολογία εκτός κανόνων της Ε.Ε. και να πληρώνει πρόστιμο για τον λόγο αυτό. Όσο η διαφορά εισπραχθέντων από την παράνομη φορολογία μείον του προστίμου καταλήγει με θετικό πρόσημο, τόσο θα συνεχίζει το έγκλημα αυτό. Εκτός από το παράδειγμα με την ενσωμάτωση της οδηγίας για τον μηδενισμό ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, στο θέμα των μοτοσυκλετών που μας αφορά, η χώρα μας εγκληματεί και με το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης. Η Ε.Ε. το γνωρίζει αυτό και σχεδιάζει να ανεβάσει το πρόστιμο σε τέτοιο ύψος που πλέον να μη συμφέρει η διατήρησή του.

Αν κάποιος αφαιρέσει την διαφορά ΦΠΑ και το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης από την τελική τιμή, τότε θα καταλάβει πως οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα δεν πωλούνται ακριβότερα από άλλες χώρες λόγω κέρδους, αλλά εξαιτίας αυξημένης φορολογίας που ως ένα σημείο καταλήγει και ζήτημα ασφάλειας, ιδιαίτερα στις μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών που η διαφορά αυτή διαφαίνεται περισσότερο.

Άρα το συμπέρασμα είναι πως μία χαρά θα μπορούσε να μειώσει η Πολιτεία το ΦΠΑ στο 0% και να πληρώνει έπειτα πρόστιμο στην Ε.Ε. αλλά αυτό δεν θα το κάνει αν δεν υπάρχει άμεσο όφελος στο ταμείο. Το μακροχρόνιο όφελος για την κοινωνία είναι δεδομένο, αλλά αυτό δεν το κοιτά κανείς. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως από την πλάγια οδό θα έρθει η περαιτέρω μείωση στο 6% για αρχή και πως αυτή θα περάσει στην τελική τιμή και βλέπουμε έπειτα και για τον στόχο του 1990!