Πορεία quad στην Βουλή & παραπληροφόρηση από πολλά ΜΜΕ

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται από τους δρόμους – όχι όλες – όχι γενικά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/3/2018

Στην χθεσινή πορεία των quad στην Βουλή που κυρίως πραγματοποιήθηκε από ιδιοκτήτες ενοικίασης quad, εκδηλώθηκε η αντίρρηση με το άρθρο 31 που προτείνει ο Υπουργός κ. Σπίρτζης. Θα γράφαμε το Υπουργείο, αλλά με όλες τις συνεννοήσεις που έχουμε κάνει τώρα τελευταία και την συνέντευξη με τον Υφυπουργό κ. Μαυραγάνη, μπορούμε ξεκάθαρα να πούμε πως ο κ.Σπίρτζης δρα μόνος του, με τους συμβούλους του να είναι αντίθετοι και να σηκώνουν τα χέρια ψηλά και τον κ.Μαυραγάνη να κρατά αποστάσεις.

φωτό - video iefimerida.gr (από τα site γενικής ενημέρωσης που έχει σωστή πληροφόριση για το ζήτημα)

Ωστόσο η πορεία αυτή έφερε στην επιφάνεια κι ένα άλλο πρόβλημα, πως ο κόσμος δεν γνωρίζει για πιο λόγο διαμαρτύρονται ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ γενικής δημοσιογραφίας διαπράττει το ίδιο λάθος, βγάζοντας τίτλους όπως «απαγορεύονται οι γουρούνες» γενικά και αόριστα. Ο Ειδικός Τύπος δεν έχει κάνει ευτυχώς το ίδιο λάθος, ενώ κι αρκετά ενημερωτικά site γενικού τύπου αρχίζουν τις διορθώσεις:

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται, γενικά και όλες τους. Ο Υπουργός όμως αποφάσισε να εισηγηθεί την απαγόρευση των quad έως 125 κυβικά κι αυτό γιατί άκουσε έναν και μόνο Δήμο να του κάνει παράπονα για την χρήση των quad από τους τουρίστες.

Πιο είναι το πρόβλημα εδώ;

Πως η γενικευμένη απαγόρευση σε όλη την Ελλάδα, εξαιτίας ενός προβλήματος σε έναν Δήμο, είναι αδύνατο να εφαρμοστεί γενικεύοντας το πρόβλημα με φουσκωμένα στοιχεία. Επίσης και το πιο σημαντικό για το οποίο δεν ακούμε κανέναν να μιλάει, είναι πως το μέτρο αυτό επηρεάζει αρκετούς μεμονωμένους ιδιοκτήτες!

Σε όλη την Ελλάδα, και περισσότερο σε χωριά και μικρότερες πόλεις, υπάρχουν ιδιοκτήτες που έχουν αποκτήσει νόμιμα ένα μικρό quad και το χρησιμοποιούν για την καθημερινή τους μετακίνηση. Ο Υπουργός –πιστέψτε μας- δεν έχει σκεφτεί καθόλου αυτούς τους ιδιώτες, που από την μία στιγμή στην άλλη θα βρεθούν να έχουν παράνομα οχήματα που το κράτος τους επέτρεψε να αγοράσουν νόμιμα! Οι χιλιάδες επιχειρήσεις στην υπόλοιπη επικράτεια της χώρας, που επίσης έχουν νόμιμα αποκτήσει τα quad, έχουν πάρει δάνεια ακόμα και επιχορηγήσεις με ΕΣΠΑ, είναι αυτές που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα φυσικά και για αυτό αντιδρούν με αυτό τον τρόπο.

Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο;

Η σειρά λήψης αποφάσεων εδώ είναι τραγική, φανερώνει την Ελληνική παράνοια και καταλήγει να είναι άλλο ένα τραγικό παράδειγμα για τον λανθασμένο τρόπο που διοικείται η χώρα μας! Ξεκινάμε με ένα τραγικό πρόβλημα στον Δήμο Χερσονήσου της Κρήτης, όπου τουρίστες νοικιάζουν quad και κάνουν σωρεία παραβάσεων, δημιουργούν όχληση και το χειρότερο ατυχήματα, συχνά και σοβαρά. Αυτό είναι ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ που θα έπρεπε όμως να λυθεί με αστυνόμευση, συνεχή και αδιάλειπτη. Η αδυναμία της τοπικής αστυνομίας είναι εδώ το ζητούμενο, όπως και του Υπουργείου Δημ.Τάξης και των τοπικών αρχών να πιέσουν για καλύτερη αστυνόμευση. Για τον απλούστατο λόγο πως το πρόβλημα δεν είναι στο όχημα, αν οι ίδιοι τουρίστες που έρχονται εδώ και οδηγούν έχοντας πιει ή παρκάρουν όπου βρουν, νοικιάσουν με το ίδιο δίπλωμα ένα αυτοκίνητο, όπως και φυσικά μπορούν και μάλιστα με λιγότερα χρήματα, τότε όλα τα παραπάνω θα συνεχίσουν και τότε η λύση, με βάση την λογική που βλέπουμε να ακολουθεί ο Δήμος Χερσονήσου, θα είναι να μετατραπεί σε Σπέτσες και Ύδρα, απαγορεύοντας τελείως τα οχήματα!

Το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

Κι όμως, εδώ η παράνοια συνεχίζεται. Ο Υπουργός πείθεται πως η λύση της απαγόρευσης των quad έως 125 κυβικών είναι η λύση και φυσικά, χωρίς καμία απολύτως έρευνα ή απλά βαθύτερη σκέψη, αποφασίζει την απαγόρευσή τους. Στην αρχή καθολικά, απαγορεύοντας όλες τις «γουρούνες» έπειτα –μόλις κατάλαβε το μέγεθος του λάθους-  το μάζεψε. Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο για να χαρακτηριστεί ανίκανος για αυτή την θέση, παρόλο που το «μάζεψε». Αν ο Υπουργός Μεταφορών, δεν ήξερε πως δεν μπορεί να απαγορεύσει οχήματα Euro4 ή πως τα στοιχεία με ποσοστά ατυχημάτων που έφερε στην δημοσιότητα ήταν ΨΕΥΔΗ, δεν θα έπρεπε να είναι σε αυτή τη θέση, τόσο απλά. Πρώτα μίλησε για τα στοιχεία της Τροχαίας, που δείχνουν «υψηλό ποσοστό» ατυχημάτων και μετά είδε πως το ποσοστό αυτό είναι στην πράξη το μικρότερο, μόλις 0,5% λιγότερο ακόμα και από τα ποδήλατα. Οπότε ανασκεύασε λέγοντας πως θα στηριχθεί στα στοιχεία της Αμερικής και της Γερμανίας, κάτι τραγικό γιατί τα αμερικάνικα στοιχεία είναι αυτονόητο πως δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν, ενώ και της Γερμανίας δείχνουν το αντίθετο από αυτό που πιστεύει!

Τα λάθη του κ.Σπίρτζη εδώ είναι απανωτά και μεγάλα, ενώ παράλληλα εισηγείται και ειδική άδεια οδήγησης για όλα τα quad, αγνοώντας πως όλες αυτές οι κινήσεις του θα φέρουν την χώρα στα δικαστήρια. Ταυτόχρονα όμως, και με την ίδια απλότητα που οι ίδιοι οι κυβερνώντες μας συνηθίζουν, εκτοξεύοντας γνώμες που μετά τις ανακαλούν, υπάρχει και μία μικρή μερίδα της κοινής γνώμης που τίθεται μαζί του, ακόμα και στην καθολική απαγόρευση των quad. Άλλο ένα σοβαρό ζήτημα καταλήγει λοιπόν να συζητείται με όρους «λαϊκού δικαστηρίου», με φράσεις όπως «εγώ πιστεύω πως πρέπει να σου δείξουν πώς να τα οδηγείς» - «είχα ένα γνωστό που έπαθε ατύχημα με αυτά τα πράγματα» - «εγώ ξέρω εσείς όχι» και άλλα τέτοια τραγικά και ελληνικά για τα οποία ξανά το φταίξιμο πηγαίνει πίσω στον ίδιο τον κ.Σπίρτζη! Γιατί αν ένας Υπουργός λέει στην Βουλή, πως «ανέβηκα μία φορά στη σέλα και δεν μπορώ να το οδηγήσω, άρα το απαγορεύω» και συνεχίζει να είναι Υπουργός, τότε φυσικά και θα βρεθεί κόσμος που θεωρεί πως μπορεί να εκφράζεται με τον ίδιο τρόπο, τόσο απλοϊκά και επιφανειακά!

Με αυτό τον τρόπο, κι επειδή δεν μπορεί η πολιτεία και το Υπουργείο Δημ. Τάξης να επιβάλλει την τάξη σε ένα μέρος της χώρας, φτάσαμε χθες σε μία πορεία στην Βουλή που είναι το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 όπως έχει. Το χειρότερο είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.