Πορεία quad στην Βουλή & παραπληροφόρηση από πολλά ΜΜΕ

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται από τους δρόμους – όχι όλες – όχι γενικά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/3/2018

Στην χθεσινή πορεία των quad στην Βουλή που κυρίως πραγματοποιήθηκε από ιδιοκτήτες ενοικίασης quad, εκδηλώθηκε η αντίρρηση με το άρθρο 31 που προτείνει ο Υπουργός κ. Σπίρτζης. Θα γράφαμε το Υπουργείο, αλλά με όλες τις συνεννοήσεις που έχουμε κάνει τώρα τελευταία και την συνέντευξη με τον Υφυπουργό κ. Μαυραγάνη, μπορούμε ξεκάθαρα να πούμε πως ο κ.Σπίρτζης δρα μόνος του, με τους συμβούλους του να είναι αντίθετοι και να σηκώνουν τα χέρια ψηλά και τον κ.Μαυραγάνη να κρατά αποστάσεις.

φωτό - video iefimerida.gr (από τα site γενικής ενημέρωσης που έχει σωστή πληροφόριση για το ζήτημα)

Ωστόσο η πορεία αυτή έφερε στην επιφάνεια κι ένα άλλο πρόβλημα, πως ο κόσμος δεν γνωρίζει για πιο λόγο διαμαρτύρονται ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ γενικής δημοσιογραφίας διαπράττει το ίδιο λάθος, βγάζοντας τίτλους όπως «απαγορεύονται οι γουρούνες» γενικά και αόριστα. Ο Ειδικός Τύπος δεν έχει κάνει ευτυχώς το ίδιο λάθος, ενώ κι αρκετά ενημερωτικά site γενικού τύπου αρχίζουν τις διορθώσεις:

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται, γενικά και όλες τους. Ο Υπουργός όμως αποφάσισε να εισηγηθεί την απαγόρευση των quad έως 125 κυβικά κι αυτό γιατί άκουσε έναν και μόνο Δήμο να του κάνει παράπονα για την χρήση των quad από τους τουρίστες.

Πιο είναι το πρόβλημα εδώ;

Πως η γενικευμένη απαγόρευση σε όλη την Ελλάδα, εξαιτίας ενός προβλήματος σε έναν Δήμο, είναι αδύνατο να εφαρμοστεί γενικεύοντας το πρόβλημα με φουσκωμένα στοιχεία. Επίσης και το πιο σημαντικό για το οποίο δεν ακούμε κανέναν να μιλάει, είναι πως το μέτρο αυτό επηρεάζει αρκετούς μεμονωμένους ιδιοκτήτες!

Σε όλη την Ελλάδα, και περισσότερο σε χωριά και μικρότερες πόλεις, υπάρχουν ιδιοκτήτες που έχουν αποκτήσει νόμιμα ένα μικρό quad και το χρησιμοποιούν για την καθημερινή τους μετακίνηση. Ο Υπουργός –πιστέψτε μας- δεν έχει σκεφτεί καθόλου αυτούς τους ιδιώτες, που από την μία στιγμή στην άλλη θα βρεθούν να έχουν παράνομα οχήματα που το κράτος τους επέτρεψε να αγοράσουν νόμιμα! Οι χιλιάδες επιχειρήσεις στην υπόλοιπη επικράτεια της χώρας, που επίσης έχουν νόμιμα αποκτήσει τα quad, έχουν πάρει δάνεια ακόμα και επιχορηγήσεις με ΕΣΠΑ, είναι αυτές που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα φυσικά και για αυτό αντιδρούν με αυτό τον τρόπο.

Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο;

Η σειρά λήψης αποφάσεων εδώ είναι τραγική, φανερώνει την Ελληνική παράνοια και καταλήγει να είναι άλλο ένα τραγικό παράδειγμα για τον λανθασμένο τρόπο που διοικείται η χώρα μας! Ξεκινάμε με ένα τραγικό πρόβλημα στον Δήμο Χερσονήσου της Κρήτης, όπου τουρίστες νοικιάζουν quad και κάνουν σωρεία παραβάσεων, δημιουργούν όχληση και το χειρότερο ατυχήματα, συχνά και σοβαρά. Αυτό είναι ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ που θα έπρεπε όμως να λυθεί με αστυνόμευση, συνεχή και αδιάλειπτη. Η αδυναμία της τοπικής αστυνομίας είναι εδώ το ζητούμενο, όπως και του Υπουργείου Δημ.Τάξης και των τοπικών αρχών να πιέσουν για καλύτερη αστυνόμευση. Για τον απλούστατο λόγο πως το πρόβλημα δεν είναι στο όχημα, αν οι ίδιοι τουρίστες που έρχονται εδώ και οδηγούν έχοντας πιει ή παρκάρουν όπου βρουν, νοικιάσουν με το ίδιο δίπλωμα ένα αυτοκίνητο, όπως και φυσικά μπορούν και μάλιστα με λιγότερα χρήματα, τότε όλα τα παραπάνω θα συνεχίσουν και τότε η λύση, με βάση την λογική που βλέπουμε να ακολουθεί ο Δήμος Χερσονήσου, θα είναι να μετατραπεί σε Σπέτσες και Ύδρα, απαγορεύοντας τελείως τα οχήματα!

Το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

Κι όμως, εδώ η παράνοια συνεχίζεται. Ο Υπουργός πείθεται πως η λύση της απαγόρευσης των quad έως 125 κυβικών είναι η λύση και φυσικά, χωρίς καμία απολύτως έρευνα ή απλά βαθύτερη σκέψη, αποφασίζει την απαγόρευσή τους. Στην αρχή καθολικά, απαγορεύοντας όλες τις «γουρούνες» έπειτα –μόλις κατάλαβε το μέγεθος του λάθους-  το μάζεψε. Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο για να χαρακτηριστεί ανίκανος για αυτή την θέση, παρόλο που το «μάζεψε». Αν ο Υπουργός Μεταφορών, δεν ήξερε πως δεν μπορεί να απαγορεύσει οχήματα Euro4 ή πως τα στοιχεία με ποσοστά ατυχημάτων που έφερε στην δημοσιότητα ήταν ΨΕΥΔΗ, δεν θα έπρεπε να είναι σε αυτή τη θέση, τόσο απλά. Πρώτα μίλησε για τα στοιχεία της Τροχαίας, που δείχνουν «υψηλό ποσοστό» ατυχημάτων και μετά είδε πως το ποσοστό αυτό είναι στην πράξη το μικρότερο, μόλις 0,5% λιγότερο ακόμα και από τα ποδήλατα. Οπότε ανασκεύασε λέγοντας πως θα στηριχθεί στα στοιχεία της Αμερικής και της Γερμανίας, κάτι τραγικό γιατί τα αμερικάνικα στοιχεία είναι αυτονόητο πως δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν, ενώ και της Γερμανίας δείχνουν το αντίθετο από αυτό που πιστεύει!

Τα λάθη του κ.Σπίρτζη εδώ είναι απανωτά και μεγάλα, ενώ παράλληλα εισηγείται και ειδική άδεια οδήγησης για όλα τα quad, αγνοώντας πως όλες αυτές οι κινήσεις του θα φέρουν την χώρα στα δικαστήρια. Ταυτόχρονα όμως, και με την ίδια απλότητα που οι ίδιοι οι κυβερνώντες μας συνηθίζουν, εκτοξεύοντας γνώμες που μετά τις ανακαλούν, υπάρχει και μία μικρή μερίδα της κοινής γνώμης που τίθεται μαζί του, ακόμα και στην καθολική απαγόρευση των quad. Άλλο ένα σοβαρό ζήτημα καταλήγει λοιπόν να συζητείται με όρους «λαϊκού δικαστηρίου», με φράσεις όπως «εγώ πιστεύω πως πρέπει να σου δείξουν πώς να τα οδηγείς» - «είχα ένα γνωστό που έπαθε ατύχημα με αυτά τα πράγματα» - «εγώ ξέρω εσείς όχι» και άλλα τέτοια τραγικά και ελληνικά για τα οποία ξανά το φταίξιμο πηγαίνει πίσω στον ίδιο τον κ.Σπίρτζη! Γιατί αν ένας Υπουργός λέει στην Βουλή, πως «ανέβηκα μία φορά στη σέλα και δεν μπορώ να το οδηγήσω, άρα το απαγορεύω» και συνεχίζει να είναι Υπουργός, τότε φυσικά και θα βρεθεί κόσμος που θεωρεί πως μπορεί να εκφράζεται με τον ίδιο τρόπο, τόσο απλοϊκά και επιφανειακά!

Με αυτό τον τρόπο, κι επειδή δεν μπορεί η πολιτεία και το Υπουργείο Δημ. Τάξης να επιβάλλει την τάξη σε ένα μέρος της χώρας, φτάσαμε χθες σε μία πορεία στην Βουλή που είναι το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 όπως έχει. Το χειρότερο είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.