Το πόρισμα απ' το ατύχημα στο Deadpool 2

Έγινε εξωδικαστικός διακανονισμός
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/10/2019

Πριν από δύο χρόνια, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της δεύτερης ταινίας Deadpool, μια stunwoman, η Joi Harris έχασε τη ζωή της, οδηγώντας τη Hypermotard της Ducati. Η παραγωγή της ταινίας διακόπηκε προσωρινά όμως τελικά έκανε την πρεμιέρα της στο κινηματογράφο το 2018 και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Πρόκειται για μία ταίνια επιστημονικής φαντασίας, με πρωταγωνιστή τον Deadpool, έναν μεταλλαγμένο που από τα πειράματα που του έκαναν δεν απέκτησε μόνο υπερδυνάμεις αλλά.. του “λάσκαρε” και μια βίδα, χάνοντας τα λογικά του. Ως εκ τούτου χαρακτηρίζεται από αστείες σκηνές αλλά και δράσης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και ορισμένα αρκετά ριψοκίνδυνα πλάνα με μοτοσυκλέτες.

Συγκεκριμένα, το ατύχημα τη Joi Harris έγινε στις 14 Αυγούστου, όπου χάνοντας τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας της έπεσε στη τζαμαρία ενός κτιρίου στο Vancouver του Καναδά, αφήνοντας την τελευταία της πνοή. Η stuntwoman νοτμπλάριζε την Zazie Beetz στα ριψοκίνδυνα πλάνα, η οποία είχε το ρόλο της Domino στη ταινία. Παρότι ήταν μια έμπειρη αναβάτης, καθώς ασχολούνταν επαγγελματικα με τους αγώνες μοτοσυκλέτας από το 2014, ήταν η πρώτη φορά που δούλευε ως stuntwoman σε ταινία.

Μετά το τραγικό συμβάν είχαν ξεκίνησαν έρευνες για να δουν τι οδήγησε στο χαμό της Harris. Δύο χρόνια αργότερα, η WorkSafeBC, που είχε αναλάβει την έρευνες, έδωσε στη δημοσιότητα τα ευρήματά της και κατηγορεί την Twentieth Century Fox (TCF), ότι δεν είχε λάβει όλα τα μέτρα ασφαλείας. Την επίσημη ανακοίνωσης της WorkSafeBC μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ.

Η λίστα με τους παράγοντες που οδήγησαν στην τραγική κατάληξη είναι μεγάλη, ωστόσο ο πιο σημαντικός είναι ένας: Ότι η TCF απέτυχε στο να διασφαλίσει πως η υπάλληλός της φορούσε κράνος κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, όπως προβλέπεται. Ο λόγος που δεν φορούσε κράνος η Harris ήταν επειδή ούτε η Domino είχε και για αυτό η 20th Century Fox της είχε επιβάλλει να μην φορέσει ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο πιστή η μεταφορά από τα κόμικς στη μεγάλη οθόνη.

 

Ένας εκπρόσωπος της κινηματογραφικής εταιρείας, μετά την αναφορά της WorkSafeBC, δήλωσε πως η ΤCF έχει θέσει την ασφάλεια του προσωπικού της ως τη νούμερο ένα προτεραιότητά της και πλέον έχει επανεξετάσει όλα τα πρωτόκολλα ασφαλείας, μετά το συμβάν του 2017. Η υπόθεση ωστόσο δεν θα πάει στα δικαστήρια, καθώς η οικογένεια της Joi Harris ήρθε σε συμφωνία με τον κινηματογραφικό κολοσσό όπως δήλωσε ο δικηγόρος τους, λέγοντας πως η 20th Century Fox εκπλήρωσε όλα όσα ζήτησε η οικογένεια με μεγάλη υπευθυνότητα και τον επαγγελματισμό που την χαρακτηρίζει. 

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.