Πρόβλημα με τις αγωνιστικές προδιαγραφές FIM για κράνη

Με μαύρο κράνος χωρίς λογότυπα ο Nicolo Bulega στις ελεύθερες δοκιμές του Phillip Island, ενδεχόμενο πρόβλημα και με άλλους αναβάτες WSBK και MotoGP
nicolo bulega
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/2/2026

Όσοι πρόσεξαν το κράνος του Bulega στις δοκιμές της Παρασκευής 20/2 ενόψει του πρώτου αγώνα WSBK 2026 στην Αυστραλία θα πρέπει να απόρησαν με την απουσία λογότυπου κατασκευαστή από αυτό, καθώς και την πλήρη έλλειψη γραφικών.

Ο Ιταλός αγωνίστηκε με άλλο κράνος από το ΚΥΤ KX-1 Race GP που κανονικά φορά και το πρόβλημα δεν ήταν ούτε δικό του, ούτε του κατασκευαστή του κράνους.

Φέτος τίθενται σε ισχύ οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές της FIM, FRHPhe-02, για τα κράνη που χρησιμοποιούνται στα πρωταθλήματα που γίνονται υπό την αιγίδα της, ωστόσο προκύπτουν καθυστερήσεις στη διαδικασία πιστοποίησής τους.

Πηγή του ζητήματος είναι το γεγονός πως υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο που μπορεί να κάνει τα απαραίτητα τεστ και να εκδώσει το πιστοποιητικό συμμόρφωσης του κράνους, το Impact Laboratory που εδρεύει στην πίστα Motorland Aragon στην Ισπανία. Και φέτος έχει πέσει πολλή δουλειά, καθώς όλα τα μοντέλα κρανών που φοριούνται σε αγώνες FIM – ασφάλτινους και off-road - πρέπει να περάσουν από εκεί για να περάσουν τις απαραίτητες δοκιμές και να πιστοποιηθούν.

Αυτό σημαίνει μια μεγάλη σειρά τεστ για κάθε κράνος, αλλά και για κάθε μέγεθος κελύφους στο ίδιο μοντέλο κράνους, κάτι που συνήθως περιλαμβάνει τρεις διαστάσεις (Small-Medium-Large). Οι δε δοκιμασίες που περιλαμβάνει η πιστοποίηση ξεπερνούν αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ECE) που ήδη κατέχουν όλα αυτά τα κράνη.

nicolo bulega

Κάπως έτσι λοιπόν έχουμε φτάσει προ της έναρξης του WSBK και σε μια εβδομάδα ξεκινά και το MotoGP, την ώρα που εκκρεμούν οι πιστοποιήσεις κατασκευαστών όπως οι ΚΥΤ, Suomy, Nolan και HJC.

Γι’ αυτό ο Bulega συμμετείχε στα FP1 και FP2 με άλλο δανεικό κράνος, γι’ αυτό και αναβάτες όπως οι Pecco Bagnaia (Suomy) και Fabio Quartararo (HJC) είναι στην αναμονή για να διαπιστώσουν αν θα προλάβουν να έχουν τα κράνη τους αυτό το σαββατοκύριακο (21-22/2) στο Buriram Test του MotoGP στην Ταϊλάνδη.

Μαθαίνουμε μάλιστα πως σε κάποιες περιπτώσεις όπως του Bulega, δηλαδή της ΚΥΤ, οι δοκιμές για την πιστοποίηση έχουν ολοκληρωθεί μεν, αλλά εκκρεμεί η σχετική γραφειοκρατία.

Αν λοιπόν δείτε αυτό το σαββατοκύριακο αναβάτες στον αγώνα WSBK του Phillip Island ή στο MotoGP Buriram Test στην Ταϊλάνδη να μη φορούν το κανονικό τους κράνος, θα σημαίνει πως η διαδικασία δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί για τον συγκεκριμένο κατασκευαστή του κράνους – ο οποίος, παρεμπιπτόντως, πληρώνει όλα τα κόστη των δοκιμών συμμόρφωσης με τις νέες προδιαγραφές.

Ετικέτες

Η πρωταθλήτρια Ducati 998RS του Steve Hislop πωλείται προς 210.000 ευρώ [Photos]

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα που κατέκτησε το Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike το 2002
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati 998RS με την οποία ο Steve "Hizzy" Hislop κατέκτησε το Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike το 2002 έχει βγει προς πώληση, με τιμή 210.000 ευρώ και φέρει όπως είναι λογικό μία μεγάλη λίστα με έξτρα, αλλά και μεγάλη ιστορία από το παρελθόν της βρετανικής αγωνιστικής μοτοσυκλέτας.

Προσφέρεται από τον εξειδικευμένο έμπορο Girardo & Co και η μοτοσυκλέτα που κατασκευάστηκε από τη Ducati Corse, είναι η ίδια μοτοσυκλέτα που χρησιμοποίησε ο Hislop καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν του 2002 για την κατάκτηση του τίτλου με την ομάδα MonsterMob Ducati UK, η οποία διευθυνόταν από την Paul Bird Motorsport.

Όπως είναι αναμενόμενο, η μοτοσυκλέτα είναι γεμάτη αγωνιστικά εξαρτήματα, όπως ανάρτηση Öhlins βελτιωμένη από την K-Tech, εξάτμιση Blue Flame, επαναπρογραμματισμένο κινητήρα, φρένο στον αντίχειρα της και πολλά ακόμα.

ducati 998rs

Ο Hislop οδήγησε αυτή τη μοτοσυκλέτα καθ’ όλη τη διάρκεια του 2002, κερδίζοντας οκτώ αγώνες, κατακτώντας 10 pole positions και σημειώνοντας 13 ταχύτερους γύρους. Οι νίκες ήρθαν στο Silverstone, στο Knockhill και στο Brands Hatch, καθώς και από δύο στο Oulton Park και στο Cadwell Park.

Το πρωτάθλημα σφραγίστηκε στο Donington Park στον τελικό γύρο και εκεί ήταν που η Ducati κέρδισε τη θέση της στη λαϊκή παράδοση των αγώνων. Στα προκριματικά, ο Hislop έσπασε το ρεκόρ της πίστας, σημειώνοντας έναν απίστευτο χρόνο που ήταν ένα δέκατο του δευτερολέπτου ταχύτερο από τον γύρο της pole position που είχε καταφέρει ο Valentino Rossi με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της Honda στο MotoGP στην ίδια πίστα εκείνη τη χρονιά! Κάτι που την σημερινή εποχή μοιάζει περισσότερο με σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Πριν από αυτόν τον τελικό γύρο, ο Hislop είχε δηλώσει: “Είμαι αποφασισμένος να αποδείξω ένα-δύο πράγματα εδώ, αφού δέχτηκα πολλή κριτική μετά την απόδοσή μου στον προηγούμενο γύρο. Σκοπεύω να γίνω ένας άξιος πρωταθλητής.”

Παρά το γεγονός ότι κατέκτησε τον τίτλο των αναβατών και βοήθησε τη MonsterMob Ducati να καταλάβει τη δεύτερη θέση στη βαθμολογία των κατασκευαστών, ο Hislop έχασε τη θέση του στη Paul Bird Motorsport στο τέλος της σεζόν!

ducati 998rs

Στη συνέχεια, η μοτοσυκλέτα παρέμεινε για 12 χρόνια ως έκθεμα στο γραφείο του Paul Bird, προτού πωληθεί στον Tony Oneil, ο οποίος την κράτησε στη συλλογή του. Ο σημερινός ιδιοκτήτης την αγόρασε το 2019, οπότε και ο κινητήρας ανακατασκευάστηκε από την Paul Bird Motorsport, ενώ η μοτοσυκλέτα τέθηκε εκ νέου σε λειτουργία ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γύρους παρέλασης. Η Girardo & Co την περιγράφει ως αυθεντική αλλά σε πλήρως λειτουργική κατάσταση.

Εκτός από τη μοτοσυκλέτα, η δημοπρασία θα περιλαμβάνει μια αγωνιστική φόρμα του Hislop από το 2002 που φορέθηκε σε αγώνες και ένα κράνος, αντίγραφα των αυθεντικών χειρόγραφων φύλλων αγώνων της Paul Bird Motorsport από τη συγκεκριμένη σεζόν, καθώς και την τηλεμετρία δεδομένων της Magneti Marelli.

Ο Hislop, από το Hawick της Σκωτίας και με το παρατσούκλι "The Flying Haggis" παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της βρετανικής μοτοσυκλέτας. Το 1989 έγινε ο πρώτος αναβάτης που ολοκλήρωσε έναν γύρο στη Mountain Course του Isle of Man TT με μέση ταχύτητα 120 μίλια ανά ώρα (193 χ.α.ώ.), ενώ κατέκτησε 11 συνολικές νίκες στο TT μεταξύ 1983 και 2003, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων στον αγώνα Senior. Αναδείχθηκε δύο φορές πρωταθλητής του British Superbike, το 1995 και το 2002 και σκοτώθηκε σε ατύχημα με ελικόπτερο το 2003, σε ηλικία μόλις 41 ετών.