Πρόγραμμα ηλεκτροκίνησης από την Ν.Δ. [video]

Η Ελλάδα ξανά στην θέση του καταναλωτή...
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/11/2018

Την Τρίτη 27 Νοεμβρίου το κόμμα της Νέα Δημοκρατίας διοργάνωσε μια εκδήλωση στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με σκοπό την παρουσίαση του προγράμματός της σχετικά με την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα. Βασικός ομιλητής ήταν η κυρία Αλεξάνδρα Σδούκου, η οποία είναι σύμβουλος για τα θέματα ενέργειας του προέδρου της ΝΔ, κυρίου Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος επίσης παρεβρέθηκε στην εκδήλωση και έκανε μια ολιγόλεπτη ομιλία. Εμείς ήμασταν το μοναδικό αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο ενημέρωσης που είχαμε πρόσκληση για να παραβρεθούμε σε αυτή την εκδήλωση. Ο λόγος που ήμασταν οι μόνοι είναι πολύ απλός: ΜΑΣ ΚΑΛΕΣΑΝ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ!!!! Το λέμε αυτό διότι η πρόσκληση ήρθε μέσω e-mail στον προσωπικό λογαριασμό του γράφοντα στο Yahoo και ΟΧΙ στον επαγγελματικό λογαριασμό. Με άλλα λόγια δεν κάλεσαν το ΜΟΤΟ, αλλά προσωπικά έναν δημοσιογράφο που στο mail-list της εταιρείας που είχε αναλάβει την πρόσκληση των καλεσμένων εμφανιζόταν ως δημοσιογράφος Ειδικού Τύπου, όπου προφανώς θεώρησαν πως είναι δημοσιογράφος αυτοκινήτου…

Ναι, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, η μοτοσυκλέτα και τα δίκυκλα γενικότερα δεν είναι μέσα στο πρόγραμμα και τις σκέψεις κανενός πολιτικού που ασχολείται με την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα. Πωλούνται 40.000 δίκυκλα στην Ελλάδα ετησίως, τα οποία κινούνται καθημερινά στο κέντρο των πόλεων (δηλαδή εκεί που είναι πιο έντονο και ορατό το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της ηχορύπανσης), αλλά ΟΛΟΙ οι πολιτικοί μιλούν μόνο για τα αυτοκίνητα, όταν αναφέρονται σε θέματα που αφορούν την ατομική μετακίνηση και τις επιπτώσεις της στο περιβάλλον.

Για κανένα κόμμα στην Ελλάδα τα δίκυκλα δεν αποτελούν μέρος της λύσης του προβλήματος!

Οπότε δεν μας έκανε καμία έκπληξη που το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα μιλάει μόνο για ηλεκτρικά αυτοκίνητα και δεν λέει κουβέντα για τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Για να μην ήμαστε εντελώς άδικοι, στο σημείο που η κυρία Σδούκου αναφέρθηκε για μείωση του ΦΠΑ στα ηλεκτρικά οχήματα από 24% στο 13% είπε και την λέξη “ΔΙΚΥΚΛΑ”…

Η υπόλοιπη ομιλία της κυρίας Αλεξάνδρας Σδούκου δεν ξέφυγε από τα κλισέ των Ελλήνων πολιτικών που ασχολούνται με θέματα υψηλής τεχνολογίας, χωρίς να έχουν γνώσεις υψηλής τεχνολογίας. Έτσι ακούσαμε για άλλη μια φορά να αποκαλούνται τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα ως οχήματα μηδικών ρύπων, κάτι που είναι η μεγαλύτερη πλάνη της εποχής μας. Διότι μπορεί τα ίδια τα οχήματα να μην εκπέμπουν ρύπους, αλλά έχουν μεγάλο ρυπογόνο ίχνος. Εκτός κι αν υπάρχουν εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς να ρυπαίνουν, εργοστάσια που κατασκευάζουν ηλεκτρικά αυτοκίνητα χωρίς να ρυπαίνουν και η λίστα φυσικά δεν έχει τέλος αν αρχίσουμε να μιλάμε για τις μπαταρίες και τις σπάνιες γαίες των ηλεκτροκινητήρων… Το έχουμε πει αρκετές φορές από εδώ για ποιους λόγους οι “οικολόγοι” και οι πολιτικοί δεν θέλουν να ακούνε τίποτα περί δημιουργίας Ταυτότητας Αποτυπώματος COστα προϊόντα.

Επιστρέφοντας πίσω στο πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την ηλεκτροκίνηση, το γενικό συμπέρασμα είναι πως ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ από το αντίστοιχο “πρόγραμμα” του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι ίδιο με το “πρόγραμμα” του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου... Πρόκειται δηλαδή για τετελεσμένες αποφάσεις της Ε.Ε. που αφορούν την μετάβαση από την σημερινή μορφή ενέργειας (ορυκτά καύσιμα) σε μια νέα μορφή ενέργειας (ηλεκτρική), όπου θα αλλάξει δραματικά τις οικονομικές ισορροπίες ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε αυτή την μετάβαση θα δημιουργηθούν δύο στρατόπεδα. Στο ένα θα είναι οι χώρες που θα ΠΟΥΛΑΝΕ τεχνολογία, ρεύμα και αποκομιδή-διαχείριση τοξικών αποβλήτων και στο άλλο στρατόπεδο θα είναι οι χώρες που θα ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ για να αγοράζουν τεχνολογία, ρεύμα και υπηρεσίες αποκομιδής-διαχείρισης τοξικών αποβλήτων.

Όλα τα προγράμματα των Ελλήνων πολιτικών και των κομμάτων τους τοποθετούν σαφέστατα την Ελλάδα στο στρατόπεδο των χωρών-καταναλωτών. Κι αυτό διότι η Ελλάδα δεν θα φτιάξει ΠΟΤΕ πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (έχουμε και σεισμούς…), οπότε θα ΑΓΟΡΑΖΕΙ ρεύμα από τις χώρες που έχουν πυρηνικά εργοστάσια. Η Ελλάδα ΠΟΤΕ δεν θα κατασκευάζει δικά της ηλεκτρικά οχήματα, διότι αυτοί που πιέζουν για την ηλεκτροκίνηση στην χώρα μας είναι ο ΣΕΑΑ όχι ο ΣΕΒ. Και τέλος, η Ελλάδα ποτέ δεν θα πουλάει υπηρεσίες διαχείρισης τοξικών αποβλήτων, διότι οι πολιτικοί μας δεν γνωρίζουν ότι οι μπαταρίες μετά από πέντε χρόνια χρήσης είναι τοξικά απόβλητα και επίσης δεν γνωρίζουν με ακρίβεια τους κανονισμούς ISO 9001 και τι είδους περιορισμούς θέτουν στις βιομηχανίες.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα απ’ όλα, είναι πως οι Έλληνες πολιτικοί δεν έχουν καταλάβει, πως αυτή τη στιγμή που μιλάμε, οι G7 έχουν φτιάξει ένα διεθνές “νομικό” πλαίσιο που θα τους επιτρέπει σε λίγα χρόνια να ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΟΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΑΕΡΑ!!!! Πρόκειται φυσικά για την αγοροπωλησία εκπομπών CO2, όπου όποια χώρα παράγει COπάνω από το όριο που έχουν θέσει (αυθαίρετα…) οι ηγέτες των G7 θα πρέπει να ΑΓΟΡΑΖΕΙ καθαρό αέρα από κάποια άλλη χώρα που παράγει λιγότερο CO2. Μάλιστα αυτό θα ξεκινήσει πρώτα από το επίπεδο των βιομηχανιών, όπου οι βιομηχανίες των χωρών θα πουλάνε και θα αγοράζουν ποσοστά CO2Κανονικό χρηματιστήριο αέρα κοπανιστού δηλαδή! Φυσικά, προβλέπονται ΠΡΟΣΤΙΜΑ για τις εταιρείες και τις χώρες-παραβάτες.

Όπως βλέπουμε δηλαδή, το θέμα της μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση δεν είναι τόσο απλό και κυρίως δεν είναι καθόλου αθώο σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Στη χώρα μας ταξινομούνται τουλάχιστον 100.000 καινούρια αυτοκίνητα και 40.000 καινούρια δίκυκλα κάθε χρόνο. Σε βάθος πέντε-έξι χρόνων θα μπορούσαμε εύκολα να αντικαταστήσουμε το 80%-90% των συμβατικών προσωπικών μας οχημάτων με ηλεκτρικά, χωρίς να επιβαρυνθεί περαιτέρω το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας και χωρίς να επιβαρυνθεί δραματικά ο οικονομικός προϋπολογισμός της μέσης ελληνικής οικογένειας. Όμως το πρόβλημα της μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση για την Ελλάδα δεν σταματά με την αγορά του στόλου των ηλεκτρικών οχημάτων, ούτε καν με την αγορά του απαραίτητου εξοπλισμού επαναφόρτισής τους. Τα μεγάλα προβλήματα για την χώρα μας θα ξεκινήσουν μόλις αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τα ηλεκτρικά οχήματα. Εκεί θα φανεί το πραγματικό κόστος που θα πληρώσει η οικονομία της χώρας μας αν οι Έλληνες πολιτικοί συνεχίσουν να μας προορίζουν για το στρατόπεδο των χωρών-καταναλωτών. Διότι η μέρα που θα πληρώνουμε για την αγορά κοπανιστού αέρα δεν είναι πολύ μακριά…

Ως περιοδικό ΜΟΤΟ είμαστε υπέρ της ηλεκτροκίνησης, καθώς είναι μια τεχνολογία που μπορεί να αποφορτίσει τα κέντρα των πόλεων από την ατμοσφαιρική ρύπανσης και κυρίως την ηχορύπανση. Επίσης τα ηλεκτρικά λεωφορεία είναι χίλιες φορές καλύτερα από τα επικίνδυνα Τραμ και δίνουν μεγαλύτερη ευελιξία επιλογής προμηθευτών στις δημόσιες υπηρεσίες και σχετική απεξάρτηση από τα μονοπώλια. Όμως η ένταξη της ηλεκτροκίνησης στην ελληνική πραγματικότητα, θα πρέπει να γίνει έχοντας γνώση των νέων συσχετισμών δυνάμεων που θα δημιουργηθούν σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Υ.Γ.   

Προς ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ και ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Όταν καλείτε διεθνώς καταξιωμένους έλληνες επιχειρηματίες (κάποιοι από αυτούς έχουν δικά τους μόνιμα προσωπικά γραφεία μέσα στα εργοστάσια κατασκευής αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας) και δημοσιογράφους που η καθημερινότητά τους είναι να μιλούν με τους ανθρώπους που σχεδιάσουν/κατασκευάζουν αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, καλό θα ήταν οι ομιλίες σας να είναι αντάξιες των γνώσεων του κοινού σας.

Στο video που ακολουθεί μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την εκδήλωση και τις ομιλίες της κυρίας Αλεξάνδρας Σδούκου και του προέδρους της Νέα Δημοκρατίας κυρίου Κυριάκου Μητσοτάκη 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες