Προς συγχώνευση βαδίζουν Honda και Nissan - Στο "παιχνίδι" και η Mitsubishi

Ευρωπαίους και Κινέζους θέλουν να αποφύγουν οι Ιάπωνες
Honda-Nissan-Mitsubishi Merger
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

23/12/2024

Οι ιθύνοντες των Honda και Nissan ανακοίνωναν ότι έχουν ξεκινήσει επίσημες συζητήσεις ακόμη και για συγχώνευση των δύο εταιρειών και τη δημιουργία ενός νέου κολοσσού στην παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία.

Η συγκυρία των γεγονότων τα προηγούμενα χρόνια, σε συνδυασμό με τους Κινέζους κατασκευαστές και τον αδυσώπητο ανταγωνισμό που έχουν εξαπολύσει στους δύο και τέσσερις τροχούς σε όλα τα επίπεδα έχουν φέρει σε πολύ δύσκολη θέση πολλούς παραδοσιακούς κατασκευαστές.

Στον κόσμο του αυτοκινήτου οι Ιάπωνες κατασκευαστές αντιμετωπίζουν στο σύνολό τους πιέσεις σε όλον τον κόσμο και εταιρείες κολοσσοί όπως η Honda και η Nissan έχουν μείνει πίσω με την εξέλιξη των ηλεκτρικών αλλά και των εξηλεκτρισμένων τους μοντέλων σε κρίσιμες αγορές, τη στιγμή που οι Κινέζοι έχουν κυριολεκτικά πατήσει το γκάζι στα αμιγώς ηλεκτρικά και υβριδικά, ενώ έχουν και το περιθώριο κέρδους που χρειάζεται για να αναπτυχθούν και πάνω από όλα να επιβιώσουν.

Ως αντιστάθμισμα των εξελίξεων Honda και Nissan, η δεύτερη και η τρίτη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της χώρας, εξετάζουν ήδη το ενδεχόμενο να συσφίξουν τους δεσμούς τους και να δημιουργήσουν έναν όμιλο εταιρειών υπό κοινή διοίκηση, κάτι που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε συγχώνευση των δύο με εξαγορά της Nissan από τη Honda. Τώρα έρχεται να προστεθεί στο σχήμα και η Mitsubishi (η Nissan κατέχει το 25% των μετοχών της) που πρέπει να αποφασίσει για το είδος και τον βαθμό εμπλοκής της στην πιθανή συγχώνευση έως και το τέλος του ερχόμενου Ιανουαρίου, ενώ την ίδια απόφαση θα έχουν πάρει μέχρι τότε Honda και Nissan.

Έπειτα από το διαζύγιο της αμερικάνικης General Motors με τη Honda στην από κοινού εξέλιξη ηλεκτρικών οχημάτων, η ιαπωνική εταιρεία και η Nissan είχαν εκδηλώσει την πρόθεσή τους για στρατηγική συνεργασία πάνω στον ίδιο τομέα τον περασμένο Μάρτιο, ενώ το καλοκαίρι του 2024 στο σχήμα μπήκε και η Mitsibishi.

Σε ενδεχόμενο γάμο Honda και Nissan μεγάλο ενδιαφέρον για το τι θα γίνει στο μέλλον έχει η συμμαχία της Nissan με τη Renault, η οποία κρατάει από το 1999. Η συμμαχία έχει ως μέλος της και την Mitsubishi (Renault–Nissan–Mitsubishi Alliance) και βρίσκεται επίσης σε περίοδο μετασχηματισμού. 

Η ιαπωνική εταιρεία, που ήταν τα τελευταία χρόνια υπό τον έλεγχο των Γάλλων βάσει των δικαιωμάτων ψήφου που είχε η Renault, έχει αποκτήσει πλέον πολύ μεγαλύτερη αυτονομία και ίσα δικαιώματα στη λήψη των αποφάσεων. Οι τρεις εταιρείες δεν έχουν συγχωνευτεί και σκοπός της μεταξύ τους συμμαχίας είναι η εκμετάλλευση των οικονομιών κλίμακας που δημιουργούνται με την εξέλιξη κοινής πλατφόρμας για ένα αυτοκίνητο ή για μια γκάμα αυτοκινήτων αλλά και τη χάραξη κοινής στρατηγικής αναφορικά με το παγκόσμιο μοντέλο πωλήσεων που θα ακολουθήσει η κάθε εταιρεία στις αγορές που δραστηριοποιείται ώστε να μην κλέβει μερίδιο από τις άλλες δύο.

Πρόσφατα είχε ακουστεί αρχικά ακόμη και για συγχώνευση της Renault με τη Nissan, κάτι που θέλει να αποφύγει ακόμη και η ιαπωνική κυβέρνηση, αφού περίπου ένα 15% της Renault ανήκει στο γαλλικό κράτος. Η κυβέρνηση της Γαλλίας είχε καταφέρει να αποτρέψει μέχρι πρόσφατα και για πολλά χρόνια τους Ιάπωνες στο έχουν επιρροή στη λήψη αποφάσεων με τη συμμαχία να λειτουργεί περισσότερο υπέρ των Γάλλων. 

Έναν ακόμη "ξένο" σκόπελο που θέλουν να αποφύγουν οι Ιάπωνες είναι εκείνος της εξαγοράς της Nissan από Κινέζο ή άλλο Ασιάτη κατασκευαστή έξω από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Πρόσφατα μάλιστα ακούστηκε ότι (τουλάχιστον) ένα μερίδιο στη Nissan εποφθαλμιά να αποκτήσει και ο ταϊβανέζικος κολοσσός ηλεκτρονικών ειδών Foxconn που κατασκευάζει μεταξύ άλλων τα iPhone και θέλει να ακολουθήσει στα βήματα της Xiaomi μπαίνοντας στην αγορά των ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Σε περίπτωση ένωσης των Honda, Nissan και Mitsubishi, η πρώτη θα είναι και εκείνη που θα έχει το πάνω χέρι στον διορισμό της διοίκησης και το διευθύνοντας συμβούλου ως η μεγαλύτερη και πιο υγιής, αφού η Nissan (στο 1/4 της αξίας της Honda) αντιμετωπίζει τα μεγαλύτερα προβλήματα αυτή τη στιγμή και η Mitsubishi είναι πολύ μικρή για να έχει κάποιο σημαντικό ρόλο.

Οι τρεις εταιρείες μαζί θα δημιουργήσουν έναν νέο κολοσσό στην αυτοκινητοβιομηχανία με αξία άνω των 50 δισ. ευρώ, τον τρίτο μεγαλύτερο στον κόσμο σε όγκο πωλήσεων -συνολικά κοντά στα οχτώ εκατ. μονάδες και για τους τρεις μαζί το 2023 - πίσω από το Toyota και το VW Group.

Αυτό θα είναι παράλληλα το μεγαλύτερο "ανακάτεμα" στην παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία από το 2021 και τη δημιουργία του ομίλου Stellantis με την ένωση των Fiat Chrysler Automobiles (FCA) και του γαλλικού ομίλου PSA (Peugeot-Citroen). 

Φυσικά για τον δικό μας χώρο το μεγαλύτερο ενδιαφέρον εστιάζει στη Honda ως κατασκευαστή μοτοσυκλετών που είναι με διαφορά ο μεγαλύτερος στον κόσμο. Ανάλογα και με τις αποφάσεις που αναμένεται να οριστικοποιηθούν έως και το καλοκαίρι του 2025, δεν αποκλείεται να εξεταστεί η πιθανότητα αυτονόμησης των μοτοσυκλετών υπό ένα νέο σχήμα ομίλου εταιρειών, ενώ η συμμετοχών θα έχει συσταθεί έως το καλοκαίρι του 2026.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.