Προσοχή! Θα έχει αιθανόλη η βενζίνη από το 2019

Από 1 Ιανουαρίου αλλάζει η σύνθεση της βενζίνης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/10/2018

Σύμφωνα με την Κοινοτική Οδηγία 2014/94 που έχει ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία με τον Ν. 4546/2018, άρθρο 29, από την 1η Ιανουαρίου του 2019, η βενζίνη στα ελληνικά πρατήρια θα έχει 1% περιεκτικότητα σε βιοαιθανόλη και από την ίδια ημερομηνία το 2020 θα αυξηθεί στο 3%. Ταυτόχρονα, όλα τα πρατήρια καυσίμων θα πρέπει να έχουν στις αντλίες τους ειδική σήμανση ώστε να γνωρίζει ο καταναλωτής το ποσοστό βιοκαυσίμου (αιθανόλης στην περίπτωση της βενζίνης) που περιέχεται μέσα στο ορυκτό καύσιμο. Τα σήματα αυτά θα είναι ένας κύκλος με κεφαλαίο γράμμα Ε (Ethanol) και δίπλα του έναν αριθμό που θα αφορά το μέγιστο ποσοστό περιεκτικότητας, δηλαδή αν δείτε το σήμα Ε10 σημαίνει πως η βενζίνη περιέχει έως 10%. Τονίζουμε την λέξη “ΕΩΣ” διότι όπως είπαμε η βενζίνη μας θα έχει 1% φέτος και 3% από του χρόνου, όμως στα πρατήρια η αντλία θα έχει το σύμβολο Ε10.

Τι είναι η αιθανόλη  και γιατί την μισούμε;

 

Η αιθανόλη είναι ουσιαστικά το οινόπνευμα.

Παρά το γεγονός ότι δεν μειώνει τις επιδόσεις των κινητήρων (σε μερικές περιπτώσεις τις αυξάνει κιόλας!) δημιουργεί τεράστια προβλήματα στους κινητήρες σε μακροχρόνια χρήση.

Το οινόπνευμα καταστρέφει οτιδήποτε είναι κατασκευασμένο από πλαστικό, όπως πλαστικά ρεζερβουάρ, σωληνάκια καυσίμου, τσιμουχάκια στις αντλίες βενζίνης και γενικά έχει διαβρωτικές ιδιότητες στα συνθετικά υλικά. Στις ΗΠΑ που η περιεκτικότητα της αιθανόλης ξεπερνά το 10% είχαμε μαζικές ανακλήσεις μοτοσυκλετών για αλλαγή ρεζερβουάρ ή τμημάτων τους, όπως τάπες βενζίνης κ.τ.λ. Μάλιστα η Ducati και η KTM σταμάτησαν να βάζουν πλαστικά ρεζερβουάρ στα Monster και στα Duke και τα αντικατέστησαν με μεταλλικά.

 

Γιατί είναι υποχρεωτική η βιοαιθανόλη στα καύσιμα;

 

Η προσθήκη βιοαιθανόλης ξεκίνησε από την Βραζιλία ώστε να μειώσει την ανάγκη της για εισαγωγή ορυκτών καυσίμων, καθώς είχε μεγάλο αντίκτυπο στο ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών της.

Ακολούθησαν οι ΗΠΑ όπου το λόμπυ των παραγωγών καλαμποκιού που είχε χρηματοδοτήσει την προεκλογική εκστρατεία του George Bush Jr ζήτησε ως αντάλλαγμα την προσθήκη αιθανόλης από καλαμπόκι στην βενζίνη. Τότε η βενζίνη με αιθανόλη ονομάστηκε “βιοκαύσιμο” και ανέλαβαν οι οικολογικές ΜΚΟ να το πλασάρουν στην κοινωνία των ΗΠΑ ως “ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΥΣΙΜΟ” κάτι που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια, αφού είναι η βασική αιτία της καταστροφικής για τον πλανήτη μονοκαλλιέργιας.

Στην Ευρώπη, η ιδέα για την προσθήκη αιθανόλης στα καύσιμα προωθήθηκε από την Γερμανία, καθώς είναι η μεγαλύτερη βιομηχανική χώρα της Ε.Ε. και έχει ανάγκη από τεράστιες ποσότητες υγρών καυσίμων. Αυτό την κάνει ιδιαίτερα ευάλωτη στις τιμές των ορυκτών καυσίμων που καθορίζουν οι ΗΠΑ μέσω του ΟΠΕΚ, αλλά και του φυσικού αερίου που καθορίζει η Ρωσία. Έτσι η προσθήκη αιθανόλης μειώνει έως έναν βαθμό την επιρροή των ΗΠΑ και της Ρωσίας στο κόστος ενέργειας που πρέπει να πληρώσει η Γερμανία και κατ’ επέκταση επηρεάζει τις τιμές των προϊόντων που εξάγει. Επίσης, η Γερμανία πουλάει “Οικολογική Τεχνολογία” σε όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. και τζιράρει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ από την διεθνή “Κομπίνα της Οικολογίας”.  

     

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες