Πρώτα στοιχεία για το ηλεκτρικό Duke της KTM

KTM E-Duke σε αρχικό στάδιο εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/5/2017

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα άρχισαν να κυκλοφορούν φωτογραφίες από ένα κουστούμι του 390 Duke, σε κάτι που θα μπορούσε να είναι το PMAC ηλεκτρικό μοτέρ του Freeride, με μεγαλύτερες μπαταρίες και την υδρόψυξη να παραμένει…

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στην Αυστρία, από τον συνήθη ύποπτο φωτογράφο, το «σπότερ» σε Γερμανία και Αυστρία, BMH…

Αυτό που μας δείχνει, είναι ένα ηλεκτρικό Duke σε πολύ αρχικό στάδιο εξέλιξης, ουσιαστικά για μία δοκιμή του ηλεκτρικού κινητήρα του Freeride στο κουστούμι του 390 Duke, διατηρώντας όμως το κιβώτιο και την υδρόψυξη που είναι απολύτως βέβαιο ότι είναι απαραίτητη για την μεγάλη συστοιχία μπαταριών, σχεδόν τετραπλάσια συγκριτικά με του ηλεκτρικού Freeride. Πιθανότερο είναι η συστοιχία αυτή να δίνει αρκετά μεγαλύτερη αυτονομία συγκριτικά με του Freeride αν και η παραμονή του συμβατικού κιβωτίου δεν θα πρέπει να είναι και τόσο σίγουρη. Υπάρχουν αρκετές λύσεις για να δώσεις διαφορετικό βήμα σε ένα ηλεκτρικό μοτέρ, και το συμβατικό κιβώτιο είναι μονάχα μία από αυτές, όχι όμως και η πιο σοφιστικέ.

Το σύστημα ψύξης είναι απαραίτητο και για την ηλεκτρική έκδοση του Freeride, οπότε είναι λογικό που βλέπουμε ένα μεγαλύτερο ψυγείο σε αυτή την πρώτη μορφή του E-Duke, με την μεγαλύτερη συστοιχία μπαταριών.

Φαίνεται ότι το E-Duke ακολουθεί την συνήθη πρακτική των project στην KTM, αυτό που βλέπουμε δηλαδή είναι ακόμα στο στάδιο της ιδέας. Στην KTM δοκιμάζουν ιδέες στην πράξη πρώτα. Με βάση το πώς λειτουργούν ή το που οδηγούνται οι ιδέες μετά την πρακτική αυτή εφαρμογή, συνεχίζουν το σχεδιασμό. Αυτό συμβαίνει γιατί κατά την πρακτική δοκιμή εξελίσσονται ή αλλάζουν και τελείως οι αρχικές σκέψεις, όπως έγινε για την δημιουργία του Super Duke R και είχαμε εξηγήσει παλιότερα στο περιοδικό. Η εντύπωση από τις φωτογραφίες είναι ότι αυτό που βλέπουμε βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το στάδιο, είναι μία ζωντανή ιδέα, που αντί να στριφογυρίζει στο μυαλό, δοκιμάζεται στο δρόμο, χαλαρά όπως κρίνουμε από τον αναβάτη και όχι γράφοντας χιλιόμετρα για να καταγραφούν δεδομένα, όπως θα γινόταν σε μεταγενέστερο στάδιο της εξέλιξης. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι δεν πρέπει να βιαζόμαστε να δούμε το ηλεκτρικό Duke στους δρόμους, ενώ είναι βέβαιο ότι μόλις δημιουργηθεί ένα μικρό ηλεκτρικό Duke θα ακολουθήσουν κι άλλα μοντέλα, που θα βασίζονται σε αυτό…

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.