QJMOTOR Cappadokia 2025, Μέρος 2ο - Διασχίζοντας τη Μικρά Ασία
Χωρίς προβλήματα τα πρώτα 1.000 χιλιόμετρα του ταξιδιού
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
7/1/2025
Το ταξίδι QJMOTOR Cappadokia 2025, το νέο ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στην Τουρκία με το σκούτερ ATR 125 βρίσκεται σε εξέλιξη με τον Έλληνα ταξιδευτή να έχει ήδη διανύσει 1.000 χλμ.
Το ταξίδι για τον Μητσάκη και το ATR 125, ξεκίνησε μόλις το scooter πάτησε την ιστορική γη της Μικράς Ασίας στο Cesme. Μέχρι στιγμής όλα εξελίσσονται ομαλά με το ATR 125 να έχει διανύσει 1.000 χλμ. περνώντας μέσα από τη Μικρά Ασία, πριν φτάσει στους πανύψηλους κωνικούς μονόλιθους της Καππαδοκίας. Ας δούμε τι έχει να μας πει ο ίδιος ο ταξιδευτής για την μέχρι τώρα εμπειρία του.
"Μόλις το υβριδικό QJMOTOR ATR 125 έβαλε ρόδα στην τιμημένη μικρασιατική γη (Cesme), ξεκίνησε το επιτελικό σχέδιο δράσης του QJMOTOR CAPPADOKIA 2025. Η απόσταση που με χώριζε από τις πέτρινες γειτονιές της Καππαδοκίας ήταν περίπου 1.000 χλμ. (ταξιδεύοντας στη διαδρομή Cesme – Usak – Afyon – Konya – Goreme), απόσταση που υπολόγιζα να καλύψω σε δύο μέρες, με μια ενδιάμεση διανυκτέρευση στην πόλη Afyon. Πάτησα λοιπόν μίζα και το μικρό θηρίο ξεχύθηκε ανατολικά, αποχαιρετώντας το γαλάζιο Αιγαίο…
Οι συνθήκες ταξιδιού καθοδόν για Καππαδοκία; Μέση ωριαία ταχύτητα 80–85 χλμ., κατανάλωση 2,4–2,6 λτ./100 χλμ., εκνευριστικό ψιλόβροχο (την πρώτη μέρα) και χαμηλότατες θερμοκρασίες (από –3 ως 6 βαθμοί Κελσίου)! Βεβαίως και γνώριζα πως ένα ταξίδι στην Καππαδοκία μέσα στο καταχείμωνο ήταν ταξίδι στην… εποχή των παγετώνων! Παρ’ όλα αυτά, αποφάσισα να δοκιμάσω τις αντοχές μου στην "κατάψυξη", έχοντας προετοιμαστεί ψυχολογικά αλλά και ενδυματολογικά…
Κάθε χιλιόμετρο που άφηνα πίσω μου, έμπαινα όλο και πιο βαθιά στην καρδιά της μικρασιατικής γης. Για ακόμα μια φορά οδοιπορούσα σ’ έναν τόπο ευλογημένο που αγαπήθηκε πολύ, τόσο από Έλληνες όσο και Τούρκους. Πάντα νιώθω εδώ ένα σφίξιμο στην καρδιά, μια θλίψη, μια πικρία. Όπως και τώρα…
Αργά το απόγευμα της δεύτερης μέρας του QJMOTOR CAPPADOKIA 2025, το απροβλημάτιστο scooter ATR 125 αντίκριζε τους πανύψηλους κωνικούς μονόλιθους της καππαδοκικής γης. Ναι, το πάθος και η δύναμη της ψυχής είχαν νικήσει το διαβολεμένο κρύο και τη μοναξιά του κράνους…"
Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες
Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
17/3/2026
Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.
Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.
Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.
O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό
Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.
Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.
Μπαταρίες που… επισκευάζονται
Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.
Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.
Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.
Open-source και δικαίωμα στην επισκευή
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.
Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.
Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.
Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.
Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.
Περισσότερο από τεχνολογία
Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.
Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.
Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.