Race Kit της Kramer μεταμορφώνει την KTM Super Duke σε Superbike

Έτοιμο για αγωνιστική χρήση και track days - Συμβατό με 1290 και 1390
Kramer Super Duke Kit
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/1/2026

Η Kramer έχει έτοιμα τα Race Kit που έιχαμε δει προ μηνών, και υπόσχεται να μετατρέψει τις ΚΤΜ Super Duke 1290 και 1390 σε "όπλα" πίστας.

Tο περασμένο καλοκαίρι είχαμε παρουσιάσει τις πρώτες εικόνες του Kramer Super Duke Race Kit, το οποίο υπόσχεται να μεταμορφώσει τις Super Duke σε μοτοσυκλέτες πίστας. Τώρα όμως το kit είναι επίσημα εδώ και όσο εντυπωσιακό περιμέναμε.

Το Race Kit είναι σχεδόν άμεσα προσαρμόσιμο χωρίς μετατροπές και συμβατό με το εργοστασιακό ψυγείο και τις αναρτήσεις. Με τόσα πολλά εξαρτήματα να αντικαθιστούνται, θα ήταν ασφαλές να υποθέσει κάποιος ότι θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από λίγη ώρα στο γκαράζ του για να ολοκληρώσει την τοποθέτηση.

 

 

Αρχικά, οι πρώτες εικόνες που είχαμε δει αποκάλυπταν μόνο τα fairing. Πλέον όμως, η Kramer παρουσίασε την πλήρη μετατροπή, αποκαλύπτοντας και βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά που κρύβονται πίσω από το κιτ.

Kramer Super Duke Kit

Σχεδιασμένο για τα KTM 1290 και 1390 Super Duke από το 2020 και μετά, το Kramer Race Kit δεν είναι απλώς ένα πακέτο, που αλλάζει την μορφή της μοτοσυκλέτας αλλά μια ολοκληρωμένη αγωνιστική μετατροπή. Ο αεροδυναμικός επανασχεδιασμός βρίσκεται στο επίκεντρο, με νέο ζελατινάκι και προφίλ που αντικαθιστούν τη naked επιθετικότητα με σταθερότητα για απόδοση σε υψηλές ταχύτητες.

Kramer Super Duke Kit

Τα fairing είναι κατασκευασμένα από fiberglass και ενισχυμένα με carbon fiber στα κρίσιμα σημεία, ενώ διαθέτουν αεροδυναμικά βοηθήματα και ταχυσυνδέσμους. Παρά τη ριζική αλλαγή, το kit παραμένει συμβατό με το εργοστασιακό ψυγείο και την εξάτμιση των 1290/1390, διατηρώντας την εγκατάσταση σχετικά απλή.

Kramer Super Duke Kit

Μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές αφορά στο ρεζερβουάρ ή μάλλον στην απουσία του. Η Kramer αντικαθιστά το εργοστασιακό με ένα αγωνιστικό 22 λίτρων από XPE, ανθεκτικό σε πτώσεις, το οποίο λειτουργεί και ως βάση της σέλας. Το αποτέλεσμα είναι χαμηλότερη και πιο φυσική θέση οδήγησης, με 20 mm ρύθμισης ύψους σέλας και δυνατότητα προσθήκης +40 mm αφρώδους για περισσότερη άνεση. Παράλληλα, χαμηλώνει το κέντρο βάρους, βελτιώνεται η κατανομή και αυξάνεται η αυτονομία.

Kramer Super Duke Kit

Στο πακέτο περιλαμβάνονται επίσης αγωνιστικά clip-ons, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ, αλλαγή στο μοχλικό σύστημα, καθώς και νέα αγωνιστική εισαγωγή αέρα. Το kit  ολοκληρώνεται με νέα μονοκόμματη βάση οργάνων, και άνω τιμονόπλακα κατασκευασμένη με CNC κατεργασία,

Kramer Super Duke Kit

Για όσους θέλουν να το πάνε ακόμη πιο μακριά, η Kramer προσφέρει πρόσθετα αναβαθμισμένο ψυγείο, καθώς και εμπρός και πίσω αεροδυναμικά φτερά, όπως αυτά που βλέπουμε στις φωτογραφίες που είδαν την δημοσιότητα.

Kramer Super Duke Kit

Η τιμή του Kramer Race Kit για το KTM Super Duke ανέρχεται στα 6.990 ευρώ συν ΦΠΑ. Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην επίσημη ιστοσελίδα της Kramer.

 

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες