Krämer GP2 890RR 2024 - Σε μόλις 125 αντίτυπα

Η μοτοσυκλέτα στην οποία βασίστηκε το KTM RC8C επιστρέφει ακόμα δυνατότερη

Από το

motomag

28/7/2023

Η Krämer Motorcycles, μετά την βοήθεια της στην εξέλιξη και παρουσίαση του περιορισμένης παραγωγής KTM RC 8C, παρουσιάζει τη δική της εκδοχή στο θέμα, με τη νέα και βελτιωμένη GP2 890RR του 2024, που βασίζεται στον ίδιο δικύλινδρο κινητήρα 890 κυβικών με το Track Bike της εταιρείας του Pierer Group και θα παραχθεί σε μόλις 125 αντίτυπα.

Ο Markus Krämer ξεκίνησε να εργάζεται στην KTM το 2007 ως μηχανολόγος σχεδιασμού στο τμήμα των PowerParts της αυστριακής εταιρείας, μένοντας εκεί για τα επόμενα εφτά χρόνια. Οι ισχυροί δεσμοί του με την KTM του έδωσαν την ευκαιρία να κατασκευάσει ένα αγωνιστικό Supermono με τον κινητήρα των 690 κυβικών, ιδρύοντας έτσι την εταιρεία του, Krämer Motorcycles. Σε συνεργασία με αυτή, η KTM κατασκεύασε τις δύο εκδόσεις περιορισμένης παραγωγής του RC 8C, το 2022 και το 2023.

Το GP2 890RR χρησιμοποιεί τον κινητήρα που είδαμε πρώτη φορά στο RC 8C του 2023 των 889 κυβικών εκατοστών, με την ονομαστική απόδοσή του να είναι ελαφρώς αυξημένη από το προηγούμενο GP2 του 2023, αλλά και από του RC 8C (135 hp και 9,9 kgm). Έτσι, η μέγιστη ισχύς αγγίζει τους 138 ίππους στις 10.100 στροφές και η ροπή τα 10,19 χιλιογραμμόμετρα στις 8.200 στροφές. Το βάρος είναι το ίδιο όπως και στο RC 8C, στα 142 γεμάτα κιλά, με το ρεζερβουάρ να έχει χωρητικότητα 16 λίτρων. Αυτό, όπως και στο RC 8C, αποτελείται από ένα ενιαίο κομμάτι πλαστικού που αποτελεί και την ουρά της μοτοσυκλέτας, με την τάπα πλήρωσης καυσίμου να εντοπίζεται στο πίσω μέρος της ρυθμιζόμενης σε ύψος σέλας του αναβάτη. Ίδιο με του RC8C είναι και το κοστούμι, αν και εδώ λείπουν τα αεροδυναμικά βοηθήματα (φτεράκια).

Οι πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις ανήκουν στην σειρά Apex Pro της WP -ίδιες με του RC8C του 23. Μπροστά έχουμε ανεστραμμένο πιρούνι WP Apex Pro 7746 με διαδρομή 120mm, ενώ πίσω το μονό αμορτισέρ είναι το WP Apex Pro 7746 με διαδρομή 140mm. Κορυφαία είναι και τα φρένα, όπου μπροστά έχουμε Brembo Stylema ακτινικές δαγκάνες πάνω σε δύο δίσκους 290mm, ενώ πίσω υπάρχει ένας δίσκος 230mm με διπίστονη δαγκάνα της ιταλικής εταιρείας. Οι τροχοί των 17 ιντσών μπρος/πίσω είναι σφυρήλατοι αλουμινίου της Dymag.

Στον εξοπλισμό βρίσκουμε ακόμη quickshifter δύο κατευθύνσεων, ρυθμιζόμενο Traction Control 9 θέσεων με δυνατότητα απενεργοποίησης, ρυθμιζόμενο Wheelie Control 5 σταδίων, κι αυτό με δυνατότητα να απενεργοποιηθεί, pit limiter, ρυθμιζόμενο φρένο κινητήρα και διαφορετικές χαρτογραφήσεις. Το φαίρινγκ είναι από fiberglass με ενισχύσεις Carbon/Kevlar στα σημεία που δέχεται μεγαλύτερη καταπόνηση, ενώ υπάρχουν μανιτάρια στο πλαίσιο και προστατευτικά σε πιρούνι, ρεζερβουάρ και φρένο για την περίπτωση πτώσης.

Το Krämer GP2 890RR θα παραχθεί σε 125 αριθμημένα αντίτυπα, με κάθε ένα να φέρει αρίθμηση στην άνω τιμονόπλακα, ενώ θα αποτελέσει την πρώτη μοτοσυκλέτα που θα βγει από το νέο εργοστάσιο της Krämer Motorcycles στο Burghausen της Γερμανίας. Η παραγωγή της αναμένεται να ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο του 2023, με τις παραγγελίες να έχουν ήδη ξεκινήσει. Το κόστος για τον χρωματισμό “Brno Blue” -στις Η.Π.Α. θα προσφέρεται και με τον ”Brainerd Black”- έχει οριστεί στα 39.995 δολάρια, ήτοι 36.500 ευρώ.

Ετικέτες

kramer

rc8c

gp2

https://bit.ly/MOTO_679

Νέα Μοντέλα

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.