Rally for Rangers: Οι μοτοσυκλέτες προστατεύουν τον πλανήτη
Μια ιδέα με πραγματικά αποτελέσματα
Από τον
Μπάμπη Μέντη
12/3/2020
Αυτός ο αγώνας Rally δεν έχει καμία σχέση με ειδικές διαδρομές, χρονομετρήσεις και πρωταθλητές. Πρόκειται για μια ιδέα που ξεκίνησε το 2013 από έναν πρώην αμερικανό “αγροφύλακα-δασοφύλακα”, αν και οι Rangers στις ΗΠΑ έχουν ταυτόχρονα και τον ρόλο του συνοριοφύλακα και η εκπαίδευσή τους είναι αντίστοιχη με των ειδικών δυνάμεων, αφού μέσα στα καθήκοντά τους είναι και οι αποστολές διάσωσης.
Όμως τί σχέση έχουν οι μοτοσυκλέτες και τα Rally; Ο πρωτεργάτης του Rally for Rangers, κύριος Robert McIntosh, σκέφτηκε να δημιουργήσει μια παρέα από συναδέρφους του (και όχι μόνο) μοτοσυκλετιστές, που σκοπός της θα είναι να μαζεύουν δωρεές και χρήματα για την αγορά μιας καινούριας μοτοσυκλέτας κάθε χρόνο.
Σκοπός της αγοράς της μοτοσυκλέτας είναι να την δωρίσουν σε μια αντίστοιχη υπηρεσία προστασίας και επιτήρησης του φυσικού πλούτου της γης, σε χώρες που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να εξοπλίσουν με οχήματα τις υπηρεσίες τους. Έτσι οργανώνουν ένα Rally for Rangers σε περιοχές του πλανήτη που απειλούνται από την λαθραία και παράνομη εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου ή καταπατώνται καταχρηστικά.
Στο τέλος κάθε αγώνα, η μοτοσυκλέτα που αγόρασαν δωρίζεται στην αρμόδια υπηρεσία που έχει αναλάβει την φύλαξη και την τήρηση της νομιμότητας στη συγκεκριμένη περιοχή. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για την πραγματική αξία του έργου που προσφέρουν, ήταν το Rally for Rangers που διοργάνωσαν στο Νεπάλ. Οι τοπικές υπηρεσίες είχαν ελάχιστα μέσα να μετακινηθούν και να περιπολούν στα δύσβατα εδάφη της περιοχής, με αποτέλεσμα οι καταπατήσεις παρθένας γης, η παράνομη δραστηριότατη υλοτομίας, κτηνοτροφίας και κυνηγιού να οργιάζουν. Έως το τέλος του 2020, τα μέλη και οι φίλοι του Rally of Rangers θα έχουν δωρίσει 125 μοτοσυκλέτες συνολικά στις υπηρεσίες προστασίας των εθνικών πάρκων της Μογγολίας, Αργεντινής και του Νεπάλ, ενώ η λίστα διαρκώς μεγαλώνει.
Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ
Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
Από τον
Παύλο Καρατζά
24/8/2026
Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.
Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.
Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.
Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.
Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.
Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.
Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.
Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.
Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.
Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.
