Razgatlioglu vs Sofuoglu: Ο δάσκαλος ρίχνει τον μαθητή του [VIDEO]
Όταν δύο ανταγωνιστικοί αναβάτες τρέχουν μαζί, γίνονται και λάθη
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
26/4/2024
Είναι σύνηθες για τους δύο αναβάτες, Razgatlioglu και Sofuoglu να προπονούνται μαζί, όμως αυτή την φορά τα πράγματα δεν πήγαν και τόσο καλά, με τον βετεράνο Kenan να δείχνει την ανταγωνιστική του φύση, παρασέρνοντας μαζί του και τον Toprak, χωρίς ευτυχώς κανένας από τους δύο να τραυματιστεί.
Όπως λέει και μία παροιμία ο λύκος κι αν γέρασε… χαρακτήρα δεν αλλάζει. Αυτό φαίνεται ότι έχει πάθει και ο Kenan Sofuoglu, ο οποίος συνεχίζει να οδηγεί μοτοσυκλέτες, όχι όμως ως αγωνιζόμενος, αλλά ως προπονητής εκκολαπτόμενων αθλητών. Μάλιστα, ένας από τους πιο διακεκριμένους αθλητές που προπονεί, είναι ο εργοστασιακό αναβάτης της BMW, Toprak Razgatlioglu, ο οποίος μετρά ήδη έναν Παγκόσμιο τίτλο στα Motul WSBK. Παρ’ όλ’ αυτά, όπως βλέπουμε στο βίντεο, ο δάσκαλος αποδεικνύεται πιο… ριψοκίνδυνος από τον νεαρότερο μαθητή του.
Νομίζουμε μπορείτε να φανταστείτε τι μπορεί να σημαίνει, όταν δύο αναβάτες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος WSBK, με τον Sofuoglu να έχει θητεύσει και στην Moto2 κατηγορία των MotoGP, βρίσκονται μαζί στην πίστα. Μπορεί έξω από την πίστα να είναι οι καλύτεροι φίλοι, όμως όταν φοράνε τις φόρμες και κοιτάζουν τον κόσμο μέσα από την ζελατίνα του κράνους, τότε είναι μονάχα αντίπαλοι.
Αυτό μάλλον σκέφτηκε και ο Sofuoglu, κατά την διάρκεια προπόνησης σε μία – όπως όλα δείχνουν – κλειστή και μικρή πίστα. Με τον Toprak να προηγείται, ο Kenan αποφασίζει να κάνει την κίνησή του σε μία κλειστή αριστερή. Έρχεται, όμως, από πολύ μακριά και πολύ επιθετικά, χάνοντας το μπροστινό της μοτοσυκλέτας του και κατευθυνόμενος προς το… γκαζόν στην εξωτερική της στροφής, χτυπάει τον τροχό του Toprak. Αναπόφευκτη συνέπεια ήταν να πέσει και ο Razgatlioglu, ευτυχώς χωρίς κανένας από τους δύο να τραυματιστεί.
Μετά την πτώση, τα δύο μικρά παιδιά του Sofuoglu τρέχουν να δουν αν ο μπαμπάς τους είναι καλά, μπαίνοντας στην πίστα χωρίς να κοιτάξουν. Ευτυχώς, ο τρίτος αναβάτης που βρίσκεται μαζί τους μέσα στην πίστα, Bahattin Sofuoglu και ανιψιός του Kenan , έχει προλάβει να δει τα… ξαδέρφια του και να κόψει ταχύτητα.
Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας
Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
10/2/2026
Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.
Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.
Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.
Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα
Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.
Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.
Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.
Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή
Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.
Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.
Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.
Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.