Ρεκόρ οδήγησης σε πάγο!

O Ιρλανδός Declan McEvoy θα επιχειρήσει να το καταρρίψει
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/1/2019

Ο Declan McEvoy είναι ένας φανατικός adventure rider. Πέρα από την πατρίδα του την Ιρλανδία, έχει γυρίσει ολόκληρη την Ευρώπη, έχει φτάσει μέχρι το Magadan στην Ασία και την Σιβηρία, ενώ γνωρίζει πολύ καλά πώς να αντιμετωπίζει τα ακραία κλίματα ανά την υφήλιο. Τώρα, σχεδιάζει να αντιμετωπίσει μια ιδιαίτερη πρόκληση, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με το τερέν: τον πάγο. Ετοιμάζεται μάλιστα να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ οδήγησης μοτοσυκλέτας πάνω σε πάγο και όχι έτσι απλά, αλλά θέλει να το κάνει με στιλ.
Πιο συγκεκριμένα θέλει να το πραγματοποιήσει πάνω στην παγωμένη λίμνη Βαϊκάλη, βόρεια της Μογγολίας. Πρόκειται για την μεγαλύτερη λίμνη με γλυκό νερό στον κόσμο, η οποία περιέχει το ένα τρίτο της ποσότητας γλυκού νερού της υφηλίου! Επιπλέον, για να οδηγήσεις πάνω σε μια παγωμένη λίμνη, φυσικά, θα πρέπει να το κάνεις τον χειμώνα. Οι χειμώνες στη Σιβηρία είναι εξαιρετικά παγωμένοι, ενώ πολύ συχνά δεν φτάνουν ψηλότερα από τους -20°C καθ' όλη την διάρκεια της ημέρας. Αν συνυπολογίσουμε και την αίσθηση ψύχους, τότε στα 80km/h η αίσθηση είναι -60°C. Τόση είναι σχεδόν η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στον πλανήτη…


Εκτός από τους κινδύνους που διατρέχει ο ίδιος ο McEvoy, κινδυνεύει και η μοτοσυκλέτα του. Φυσικά, θα έχει λάστιχα με καρφιά, αλλά οι μπαταρίες και τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν και πολύ καλά σε χαμηλές θερμοκρασίες. Σκεφτείτε μόνο πόσο αργά ανταποκρίνεται μια LCD οθόνη στο κρύο, για να έχετε μια εικόνα του τι συμβαίνει σε θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν. Ακόμη κι ο κινητήρας κινδυνεύει. Αν και παράγει θερμότητα μέσω της διαδικασίας της καύσης, μπορεί να μην καταφέρει να φτάσει σε θερμοκρασία λειτουργίας έτσι ώστε να κυκλοφορεί σωστά το λάδι και να λιπαίνει τον κινητήρα. Ένας κολλημένος κινητήρας στην μέση μιας σιβηρικής λίμνης το καταχείμωνο, μπορεί να σου χαλάσει την μέρα…
Παρ' όλα αυτά, ο McEvoy είναι απόλυτα αφοσιωμένος στην προσπάθειά του και βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τον οργανισμό Guinness για να καταγράψουν και να πιστοποιήσουν το ρεκόρ. Ψάχνει επίσης και κάποια εταιρεία μοτοσυκλετών για να τον χορηγήσει, αν και δεν έχει μεγάλη επιτυχία ακόμη σ' αυτό. Αν και αποτελεί μεγάλο ρίσκο, φανταστείτε μόνο το κέρδος για τις πωλήσεις και το marketing που θα μπορούσε να προκύψει, για μια μοτοσυκλέτα που θα επιβιώσει από μια τέτοια δοκιμασία.
Ο McEvoy λέει ότι γνωρίζει πλήρως την σοβαρότητα των κινδύνων αυτής της προσπάθειας και φυσικά τον τρομάζουν. Όμως, η φιλοσοφία του ταυτίζεται απόλυτα με αυτή της αείμνηστης ηθοποιού Carrie Fisher: "Να φοβάσαι, αλλά να το κάνεις ούτως ή άλλως".

 

Suzuka 8 Hours: Ο Johann Zarco μιλά για απίστευτα δύσκολες συνθήκες αγώνα

Η Honda HRC και ο Johann Zarco ήταν και πάλι στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου
Zarco
Από τον

Παύλο Καρατζά

5/8/2025

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, οι Johann Zarco και Takumi Takahashi ανέβηκαν στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου της Suzuka 8 Hours, κατακτώντας παράλληλα την 4η συνεχόμενη νίκη της Honda HRC στον εμβληματικό αγώνα.

Η Honda επέλεξε να συμμετέχει με μόλις δύο αναβάτες την φετινή χρονιά, τους Johann Zarco και Takumi Takahashi. Η συγκεκριμένη επιλογή μόνο εύκολη δεν ήταν, καθώς το δίδυμο χρειάστηκε να οδηγήσει για σχεδόν τέσσερις ώρες ο καθένας σε σύγκριση με τις άλλες ομάδες που είχαν διαθέσιμους τρεις αναβάτες.

Η ομάδα της Honda κατάφερε να πάρει την καρό σημαία με διαφορά 34 δευτερολέπτων από την εργοστασιακή ομάδα Yamaha Racing Team.

Ο Johann Zarco δήλωσε: “Οι 8 ώρες Suzuka είναι ένας αγώνας που απολαμβάνω πολύ και το να βρίσκομαι στην καλύτερη μοτοσυκλέτα, μια μοτοσυκλέτα που είναι ευχάριστη να οδηγείς, είναι απολύτως σπουδαίο. Ταυτόχρονα, σήμερα ήταν τόσο, μα τόσο δύσκολο, σε απίστευτα δύσκολες συνθήκες. Κατάφερα να διατηρήσω τον έλεγχο στην πίστα, όπως περίμενα, αλλά η ξεκούραση μεταξύ των sessions ήταν πολύ πιο δύσκολη από ό,τι πίστευα. Στη συνέχεια, την τελευταία ώρα, βγήκε ένα αυτοκίνητο ασφαλείας και πρόσθεσε μερικούς επιπλέον γύρους στην τελευταία περίοδο που ήταν στην πίστα ο Takumi, γεγονός που μου έδωσε λίγο περισσότερο χρόνο για να ξεκουραστώ. Όταν ήρθε η στιγμή να οδηγήσω, βγήκε άλλο ένα αυτοκίνητο ασφαλείας και με βοήθησε να επανέλθω σιγά σιγά στο ρυθμό μου, οπότε τελικά όλα πήγαν πολύ καλά.”

Στην συνέχεια είπε πως ο Takumi ήταν πολύ δυνατός, ανεξάρτητα από την ζέστη. Το πλάνο ήταν καλό και τα επτά pit stops έκαναν την διαφορά. Είπε επίσης πως πέρυσι ο Takahashi πήρε την καρό σημαία, όμως φέτος ήταν προσχεδιασμένο να τελειώσει τον αγώνα ο ίδιος, το οποίο ήταν πραγματικά πανέμορφο. Η μοτοσυκλέτα έγινε πιο διαχειρίσιμη μόλις έπεσε η θερμοκρασία και η διαφορά των τριάντα δευτερολέπτων έδωσε στην ομάδα τους μία ασφάλεια. Μάλιστα δήλωσε πως η πίστα σε μερικά σημεία ήταν αρκετά σκοτεινή και δεν μπορούσε να κατέβει το 2:09, έτσι απόλαυσε την οδήγηση έως τον τερματισμό.