Ρεκόρ ταχύτητας: 330Km για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα [video]

Αναγνώριση FIM πήρε η Mobitec
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/9/2019

Επισημοποιήθηκε από την FIM το ρεκόρ της Ιαπωνικής Mobitec, που με αναβάτη τον Ryuhji Tsurata κατάφερε να σπάσει το φράγμα των 200 μιλίων (321 χιλιόμετρα) και να θέσει το νέο ρεκόρ ταχύτητας. Στα τέλη του περασμένου μήνα, η ομάδα από την Ναγκόγια κατάφερε μετά από πέντε χρόνια προσπαθειών να σπάσει το ρεκόρ στην ιδιαίτερη κατηγορία που αγωνιζόταν. Δηλαδή να μην υπάρχουν “streamliner” χαρακτηριστικά, αεροδυναμικά δηλαδή βοηθήματα που κρατούν την μοτοσυκλέτα στο έδαφος. Ο αναβάτης σε αυτή την κατηγορία πρέπει να είναι εμφανής και το σύνολο βάρους μοτοσυκλέτας και αναβάτη να ξεπερνά τα 300 κιλά. Διαφορετικά οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες έχουν σπάσει αυτό το όριο ταχύτητας εδώ και πολύ καιρό…

Η συγκεκριμένη κατηγορία και το ρεκόρ αυτό που επισημοποιείται από την FIM, έχει σκοπό να είναι ό,τι πιο κοντινό γίνεται στις μοτοσυκλέτες που παίρνουν έγκριση τύπου, και είναι η πρώτη φορά που μία ηλεκτρική μοτοσυκλέτα αγγίζει σχεδόν τα 330 χιλιόμετρα τελικής.

Μία μικρή παρένθεση σε αυτό το σημείο: Οι πιο προηγμένες ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αυτή την στιγμή, οι Energica Ego Corsa που παίρνουν μέρος στο MotoGP, στην κατηγορία MotoE, έχουν τελική ταχύτητα περίπου 170m, δηλαδή ελάχιστα πάνω από τα 270 χιλιόμετρα. Κι αυτό απέχει αρκετά από τα 350+ που μπορούν να επιτύχουν οι MotoGP μοτοσυκλέτες. Φαίνεται όμως και η διαφορά που υπάρχει με το ρεκόρ της Ιαπωνικής ομάδας.

Για να πιστοποιήσει το ρεκόρ, η FIM απαιτεί να γίνουν δύο διαδοχικές προσπάθειες που να μην απέχουν μεταξύ τους. Όταν λοιπόν ο Tsurata κατάφερε να φτάσει τα 204.629 mph, - 329,32Km/h δεν είχε τελειώσει με την επικίνδυνη προσπάθειά του. Την επανέλαβε λοιπόν φτάνοντας τα 204.484 ώστε να αναγνωριστεί το ρεκόρ. Η Mobitec γνωρίζει πόσο επικίνδυνο είναι για την συγκεκριμένη κατηγορία μοτοσυκλετών να προσπαθεί να φτάσει και να ξεπεράσει τα 321Km/h (200mph) κι αυτό γιατί πέρσι προσπαθώντας να κάνει το ίδιο, ο τότε αναβάτης της είχε μία τρομακτική πτώση που κατέστρεψε την μοτοσυκλέτα και τον έστειλε στο νοσοκομείο με έναν τραυματισμό που θα τον ακολουθεί στην υπόλοιπη ζωή του.

Μετά από πέντε χρόνια προσπαθειών η Mobitec κατάφερε να θέσει το ρεκόρ και να είναι η πρώτη ομάδα που περνά τα 200mph τελικής. Τώρα θέλει απλά να δει πόσο καιρό θα καταφέρει να το κρατήσει… Συνολικά 15 ρεκόρ έσπασαν στις δοκιμές στην έρημο Bonneville

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.