Rictor Skyrider X1 - Κινέζικη η πρώτη ιπτάμενη ηλεκτρική "μοτοσυκλέτα" 

Παρουσιάστηκε στη φετινή CES 2025 - Στόχος να μπει στην παραγωγή το 2026
Rictor Skyrider X1
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/1/2025

Το ιπτάμενο Rictor Skyrider X1 παρουσιάστηκε στη φετινή Έκθεση Consumer Electronics στο Λας Βέγκας των Ηνωμένων Πολιτειών ως η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που μπορεί να πετάξει.

Χωράει πολλή συζήτηση αν το Rictor Skyrider X1 είναι όντως μοτοσυκλέτα, μόνο και μόνο επειδή χρησιμοποιεί έναν τροχό στο εμπρός μέρος του και έναν στο πίσω για να κινείται όταν βρίσκεται στο έδαφος. Όπως και το αν είναι η πρώτη ιπτάμενη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα αφού η τσέχικη UDX έχει παρουσιάσει από πέρσι τη δική της πρόταση ως concept, με το AirWolf να μην κλείνει τον χειριστή του σε κουβούκλιο, να έχει τιμόνι και θέση μοτοσυκλέτας, αλλά όχι ρόδες. Ωστόσο το πρωτότυπο που δοκιμάζεται είναι ακόμη υπό κλίμακα.

Όπως και να έχει το Skyrider X1 μπορεί να κινηθεί σύμφωνα με τη Rictor ως δίκυκλο με ταχύτητα έως και τα 70 χλμ./ώρα με τους βοηθητικούς τροχούς να αναπτύσσονται όταν προσγειώνεται ενώ δεν διευκρινίζεται αν παραμένουν έτσι όσο βρίσκεται στο έδαφος. Στον αέρα η ταχύτητα φτάνει τα 100 χλμ./ώρα.

Rictor Skyrider X1

Ο "αναβάτης" είναι κλεισμένος σε κουβούκλιο και χρησιμοποιεί τιμόνι αυτοκινήτου, όπως φαίνεται και στη σχετική φωτογραφία, η οποία αποκαλύπτει ότι το Skyrider X1, δεν είναι ακριβώς πρωτότυπο όπως υποστηρίζουν οι άνθρωποι της θυγατρικής της Kuickwheel που κατασκευάζει πατίνια, σκούτερ και ποδήλατα, όλα ηλεκτρικά. Πρόκειται concept, μια ιδέα που πήρε φυσική μορφή και έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της μέχρι να φτάσει στο στάδιο του πρωτότυπου και να πετάξει έστω και δοκιμαστικά. 

Το "ξεγυμνωμένο" πιλοτήριο με τους πρόχειρα κολλημένους σωλήνες και η πόρτα που... πέφτει καθώς ανοίγει είναι απτές αποδείξεις ενώ δεν έχει τοποθετηθεί ακόμη τίποτα από εξαρτήματα, όργανα και ηλεκτρονικά συστήματα για να μπορεί να κάνει το Skydiver X1 τα εντυπωσιακά πράγματα που ισχυρίζονται οι άνθρωποι της Rictor.

Το Skyrider X1 φέρει τέσσερεις ηλεκτρικούς κινητήρες με τον καθένα να δίνει κίνηση σε οχτώ έλικες, με τους άξονες στους οποίους στηρίζονται να αναδιπλώνονται ότι βρίσκεται στο έδαφος.

Rictor Skyrider X1

Τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή του μονοθέσιου Skydiver X1 είναι το αλουμίνιο και τα ανθρακονήματα ώστε το βάρος να κρατηθεί χαμηλά και αυτό να μπορεί να απογειώνεται έχοντας ωφέλιμο "φορτίο" της της τάξης των 100 κιλών.

Το ιπτάμενο όχημα της Rictor θα φέρει σύστημα που θα του επιτρέπει να απογειώνεται και να προσγειώνεται αυτόματα αλλά και αυτοματοποιημένο σύστημα πτήσης το οποίο θα μπορεί να επιλέξει και τη βέλτιστη διαδρομή στο εναέριο χώρο του αστικού περιβάλλοντος. 

Η ιπτάμενη "μοτοσυκλέτα" θα μπορεί επίσης να προσαρμόζει την πορεία της ανάλογα με τις αλλαγές στο περιβάλλον που πετάει συμπεριλαμβανομένης και της αλλαγής του καιρού. Στη θεωρία τουλάχιστον οι Κινέζοι δεν έχουν αφήσει τίποτα στην τύχη, ούτε στην ασφάλεια. Ισχυρίζονται ότι το Skyrider μπορεί να πετάξει με ασφάλεια ακόμη και αν ένα από τα μοτέρ του σταματήσουν να λειτουργούν ενώ φέρει και αλεξίπτωτο, για καλό και για κακό.

Rictor Skyrider X1

Το Skydiver X1 θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις SL και SX με τη διαφορά να εντοπίζεται στη χωρητικότητα της μπαταρίας. Η μικρότερη θα είναι 10,5 kWh και η δεύτερη 21 kWh ενώ από ότι καταλαβαίνουμε διαφορετική θα είναι και η χημεία τους αφού η μικρότερη φορτίζει με τη μισή ταχύτητα από τη μεγαλύτερη -24 και 50 kW αντίστοιχα. Χωρίς να διευκρινίζεται για ποια από τις δύο η Rictor δίνει μέγιστο χρόνο πτήσης τα 40 λεπτά που είναι μάλλον υπεραισιόδοξο νούμερο ακόμη και για τη μεγαλύτερη μπαταρία.

Η Rictor θέλει να βγάλει στην παραγωγή ένα τόσο προηγμένο όχημα υπολογίζοντας ότι θα κοστίζει μόλις το ένα τρίτο της τιμής που έχουν αντίστοιχα ανταγωνιστικά οχήματα VTOL σήμερα δηλαδή λίγο κάτω από 50.000 ευρώ.

 

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.