"Roads we ride": Ένα λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση [video]

Promo video της αυστραλιανής κυβέρνησης
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/3/2019

Φαντάζεστε το Υπουργείο Τουρισμού και ο ΕΟΤ να δημιουργούσαν την παραγωγή ενός video για να προωθήσουν τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό στην Ελλάδα; Σε μια χώρα με απίστευτες διαδρομές και ανεξάντλητες επιλογές για εκτός δρόμου περιηγήσεις, που αποτελεί τον παράδεισο των on-off μοτοσυκλετών. Βάσει των ελληνικών δεδομένων αυτό φαντάζει σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, σωστά;
Στην Αυστραλία όμως και πιο συγκεκριμένα στη Νέα Νότια Ουαλία, η τοπική κυβέρνηση θεωρεί ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ανεβάσει την επισκεψιμότητα της περιοχής και να τονώσει την τουριστική κίνηση, χάρη στην προσέλκυση του μοτοσυκλετιστικού κοινού. Γι' αυτό το λόγο, σε συνεργασία με το "Stories of Bike" και την Pipeburn δημιούργησαν ένα πραγματικά εκπληκτικό video που διαφημίζει την χώρα σε συνδυασμό με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό. Είναι τόσο καλοφτιαγμένο, που εύκολα μπορεί να "ψηθείτε" και να αρχίσετε να ψάχνετε εισιτήρια, προσφορές και επιλογές για ενοικίαση μοτοσυκλέτας στην "Land Down Under".


Μάλιστα, πέρα από το ότι αποτελεί μια φοβερή ιδέα προώθησης για έναν υπέροχο τουριστικό προορισμό, εμπεριέχει και μπόλικη από την φιλοσοφία του μοτοσυκλετισμού γενικότερα, καθώς ο αφηγητής, ο Peter Dawson, κάνει λόγο για τα οφέλη του να ταξιδεύεις με μοτοσυκλέτα, αλλά και για το τι επίδραση έχει αυτό πάνω στην προσωπικότητά του. Σε όσους έχουν ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα, οι περιγραφές του για την διαδρομή του Waterfall Way, σίγουρα θα ξυπνήσουν οικεία συναισθήματα.
Ο Dawson ζει στο Dorrigo της Νέας Νότιας Ουαλίας και γνωρίζει τις διαδρομές της περιοχής πάρα πολύ καλά, αλλά παρ' όλα αυτά, όπως λέει ο ίδιος: "βρήκα μερικά απίθανα μέρη που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τα έχουν δει ποτέ. Μπορείς να χαθείς στο περιβάλλον!" Πράγματι, οι εικόνες εναλλάσσονται, με αχανή λιβάδια να δίνουν την θέση τους σε δάση και καταρράκτες. Στην αφήγησή του αναφέρει ότι η περιπλάνησή του στην περιοχή έγινε χωρίς κανέναν συγκεκριμένο προορισμό στο μυαλό του, κάτι τόσο γνώριμο σε όλους εμάς, όπως και το πόσο απολαυστικό είναι αυτό για τον ίδιο. Κάνει λόγο επίσης και για το πόσο εκπαιδευτική είναι και η όλη διαδικασία αυτή, κάνοντάς τον καλύτερο αναβάτη, ενώ ταυτόχρονα ανεβαίνει και το επίπεδο της διασκέδασης της οδήγησης. Πρόκειται δηλαδή για ένα βίντεο που δεν προωθεί μόνο την προσέλκυση τουριστών, αλλά και την ιδέα του μοτοσυκλετισμού γενικότερα.


Προσαρμόστε τώρα όλα αυτά στα ελληνικά δεδομένα και φανταστείτε μόνο, το πόσο πιο ελκυστικό θα μπορούσε να γίνει. Κρίμα που σε μια χώρα που η πιο βαριά της βιομηχανία είναι ο τουρισμός, τέτοιες ιδέες δεν γεννιούνται καν στο μυαλό των ανθρώπων που καθορίζουν την στρατηγική προώθησης της Ελλάδας, οι οποίοι περιορίζουν την φαντασία τους στην πεπατημένη του καθόλα υπέροχου ηλιοβασιλέματος της Οίας και την "χιλιοφορεμένη" μεν μαγευτική δε, παραλία στο Ελαφονήσι…

Απολαύστε το video:

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.