"Roads we ride": Ένα λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση [video]

Promo video της αυστραλιανής κυβέρνησης
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/3/2019

Φαντάζεστε το Υπουργείο Τουρισμού και ο ΕΟΤ να δημιουργούσαν την παραγωγή ενός video για να προωθήσουν τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό στην Ελλάδα; Σε μια χώρα με απίστευτες διαδρομές και ανεξάντλητες επιλογές για εκτός δρόμου περιηγήσεις, που αποτελεί τον παράδεισο των on-off μοτοσυκλετών. Βάσει των ελληνικών δεδομένων αυτό φαντάζει σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, σωστά;
Στην Αυστραλία όμως και πιο συγκεκριμένα στη Νέα Νότια Ουαλία, η τοπική κυβέρνηση θεωρεί ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ανεβάσει την επισκεψιμότητα της περιοχής και να τονώσει την τουριστική κίνηση, χάρη στην προσέλκυση του μοτοσυκλετιστικού κοινού. Γι' αυτό το λόγο, σε συνεργασία με το "Stories of Bike" και την Pipeburn δημιούργησαν ένα πραγματικά εκπληκτικό video που διαφημίζει την χώρα σε συνδυασμό με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό. Είναι τόσο καλοφτιαγμένο, που εύκολα μπορεί να "ψηθείτε" και να αρχίσετε να ψάχνετε εισιτήρια, προσφορές και επιλογές για ενοικίαση μοτοσυκλέτας στην "Land Down Under".


Μάλιστα, πέρα από το ότι αποτελεί μια φοβερή ιδέα προώθησης για έναν υπέροχο τουριστικό προορισμό, εμπεριέχει και μπόλικη από την φιλοσοφία του μοτοσυκλετισμού γενικότερα, καθώς ο αφηγητής, ο Peter Dawson, κάνει λόγο για τα οφέλη του να ταξιδεύεις με μοτοσυκλέτα, αλλά και για το τι επίδραση έχει αυτό πάνω στην προσωπικότητά του. Σε όσους έχουν ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα, οι περιγραφές του για την διαδρομή του Waterfall Way, σίγουρα θα ξυπνήσουν οικεία συναισθήματα.
Ο Dawson ζει στο Dorrigo της Νέας Νότιας Ουαλίας και γνωρίζει τις διαδρομές της περιοχής πάρα πολύ καλά, αλλά παρ' όλα αυτά, όπως λέει ο ίδιος: "βρήκα μερικά απίθανα μέρη που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τα έχουν δει ποτέ. Μπορείς να χαθείς στο περιβάλλον!" Πράγματι, οι εικόνες εναλλάσσονται, με αχανή λιβάδια να δίνουν την θέση τους σε δάση και καταρράκτες. Στην αφήγησή του αναφέρει ότι η περιπλάνησή του στην περιοχή έγινε χωρίς κανέναν συγκεκριμένο προορισμό στο μυαλό του, κάτι τόσο γνώριμο σε όλους εμάς, όπως και το πόσο απολαυστικό είναι αυτό για τον ίδιο. Κάνει λόγο επίσης και για το πόσο εκπαιδευτική είναι και η όλη διαδικασία αυτή, κάνοντάς τον καλύτερο αναβάτη, ενώ ταυτόχρονα ανεβαίνει και το επίπεδο της διασκέδασης της οδήγησης. Πρόκειται δηλαδή για ένα βίντεο που δεν προωθεί μόνο την προσέλκυση τουριστών, αλλά και την ιδέα του μοτοσυκλετισμού γενικότερα.


Προσαρμόστε τώρα όλα αυτά στα ελληνικά δεδομένα και φανταστείτε μόνο, το πόσο πιο ελκυστικό θα μπορούσε να γίνει. Κρίμα που σε μια χώρα που η πιο βαριά της βιομηχανία είναι ο τουρισμός, τέτοιες ιδέες δεν γεννιούνται καν στο μυαλό των ανθρώπων που καθορίζουν την στρατηγική προώθησης της Ελλάδας, οι οποίοι περιορίζουν την φαντασία τους στην πεπατημένη του καθόλα υπέροχου ηλιοβασιλέματος της Οίας και την "χιλιοφορεμένη" μεν μαγευτική δε, παραλία στο Ελαφονήσι…

Απολαύστε το video:

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.