Royal Enfield Busted Knuckles Build-Off: Πέντε custom Shotgun 650 από την Αυστραλία

Μεταξύ αυτών η RE1000, νικήτρια του αυστραλιανού διαγωνισμού custom της Royal Enfield
Royal Enfield Busted Knuckles Build Off AU
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/5/2026

Για χρόνια, οι εργοστασιακοί διαγωνισμοί custom κατασκευών αντιμετωπίζονταν με δυσπιστία, καθώς συχνά έμοιαζαν περισσότερο με διαφημιστικές καμπάνιες παρά με πραγματική δημιουργική ελευθερία. Το Royal Enfield Busted Knuckles Build Off όμως καταφέρνει να αλλάξει αυτή την εικόνα.

Η τρίτη σεζόν του Busted Knuckles Build-Off της Αυστραλίας έφερε πέντε επίσημες αντιπροσωπείες της Royal Enfield αντιμέτωπες, με βάση τις Shotgun 650 και χρονικό περιθώριο έξι μηνών για τη δημιουργία πέντε μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Το αποτέλεσμα ήταν πέντε εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις, από επιθετικά bobbers μέχρι κατασκευές εμπνευσμένες από το Dakar και την ιαπωνική custom κουλτούρα.

Dirty Purdy - MotoMAX Perth

Royal Enfield Busted Knuckles Build Off AU

Η MotoMAX από το Perth παρουσίασε τη Dirty Purdy, μια ξεγυμνωμένη και επιθετική εκδοχή της Shotgun 650.

Royal Enfield Busted Knuckles Build Off AU

Χαμηλωμένη, λίγη βαφή με γυμνά μεταλλικά φινιρίσματα και μια χαρακτηριστική ψηλή, διπλή, εξάτμιση δίνουν στη μοτοσυκλέτα έντονο χαρακτήρα και σχεδόν προκλητική εμφάνιση.

Desert Eagle - Moto Machine

Royal Enfield Busted Knuckles Build Off AU

Η Moto Machine κινήθηκε προς μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση με τη Desert Eagle, η οποία μοιάζει βγαλμένη από το Mad Max.

Royal Enfield Busted Knuckles Build Off AU

Με χειροποίητο υπερμέγεθες ρεζερβουάρ, ram-air εισαγωγή, σύστημα NOS και post-apocalyptic αισθητική, η Desert Eagle συνδυάζει υπερβολή και τεχνική πρόκληση, στο χρώμα της άμμου, θυμίζοντας Humvee σε δύο τροχούς .

Sawn-Off - House of Motorcycles

Η House of Motorcycles επέλεξε πιο προσγειωμένη προσέγγιση με τη Sawn-Off.

Humvee

Η Shotgun μετατράπηκε σε bobber με καθαρές γραμμές και χαμηλό προφίλ. Ίσιο τιμόνι, λιτοί όγκοι, κοντές εξατμίσεις και ιδιαίτερα σφιχτές αναλογίες.

Humvee

Spitfire 650 - Fast Fuel

Η Fast Fuel άντλησε έμπνευση από τα πολεμικά αεροσκάφη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου για τη Spitfire 650.

Humvee

Η μοτοσυκλέτα διαθέτει ιδιαίτερη αισθητική, ενσωματώνοντας στον σχεδιασμό της μια θήκη πυρομαχικών αλλά και εξάτμιση με…φλογοβόλο, ενώ πολλές σχεδιαστικές λεπτομέρειες παραπέμπουν άμεσα στα ιστορικά, βρετανικά μαχητικά αεροσκάφη Spitfire.

Royal Enfield Busted Knuckles Build Off AU

Παρά τον έντονα χαρακτήρα της, η κατασκευή παραμένει πλήρως λειτουργική.

RE1000 - Grid Motorcycles

Η πιο ξεχωριστή συμμετοχή του διαγωνισμού ήταν η “RE1000” της Grid Motorcycles.

Royal Enfield Busted Knuckles Build Off AU

Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες κατασκευές που βασίστηκαν περισσότερο στην ενίσχυση της υπάρχουσας προσωπικότητας της Shotgun, ο κατασκευαστής της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας ουσιαστικά την επανασχεδίασε από την αρχή, με εμφανείς επιρροές από κατασκευαστές όπως οι Wedge και Heiwa.

Royal Enfield Busted Knuckles Build Off AU

Το hardtail χειροποίητο πλαίσιο αποτέλεσε τη βάση της κατασκευής, ενώ το χειροποίητο αλουμινένιο bodywork κράτησε το όλο σχέδιο μινιμαλ και ισορροπημένο.

Το σημαντικότερο στοιχείο όμως βρίσκεται στον κινητήρα. Η Grid μετέτρεψε τον δικύλινδρο κινητήρα της Royal Enfield σε έναν πραγματικό κινητήρα 1.000 κυβικών.

Royal Enfield Busted Knuckles Build Off AU

Η ισορροπία ανάμεσα στη μηχανολογικά απαιτητικότερη και σχεδιαστικά λιτότερη δημιουργία ήταν αυτό που ξεχώρισε την μοτοσυκλέτα της Grid Motorcycles ανάμεσα στις πέντε custom συμμετοχές δίνοντας της τη νίκη στο Αυστραλιανό διαγωνισμό Busted Knuckles Build-Off της Royal Enfield.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.