Royal Enfield Continental 750 GT-R – Η 2η μοτοσυκλέτα με τον κινητήρα των 750 κ.εκ.

Σε cafe racer στιλ με πλαίσιο της Harris - Πότε αναμένεται να κάνει την εμφάνισή της
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/12/2025

H Royal Enfield Continental 750 GT είναι η δεύτερη μοτοσυκλέτα της ινδικής εταιρείας, η οποία θα φέρει τον μεγαλύτερο κυβισμού εν σειρά δικύλινδρο που περιμένουμε να δούμε και στο δικύλινδρο Himalayan.

Η Royal Enfield μας έχει ήδη παρουσιάσει δικύλινδρα μοντέλα όπως τα Shotgun 650, Super Meteor 650, Classic 650 και Bear 650 και Bullet 650, όμως η Ινδική εταιρεία έδειξε τόσο στην EICMA όσο και στη μεγάλη της γιορτή στην Ινδία, το Motoverse, την Continental 750 GT-R, τη μοτοσυκλέτα που αναμένεται να εκμεταλλευτεί τη δικύλινδρη πλατφόρμα που εξελίσσει η εταιρεία και στην κατηγορία των street μοτοσυκλετών.

750

Η Continental GT-R 750 χρησιμοποιεί ως βάση την Continental GT. Το πλαίσιο είναι το ίδιο με της Continental GT και έρχεται από την βρετανική Harris Performance που ανήκει εδώ και μία δεκαετία στην RE. Βέβαια η GT-R 750 φέρει διαφορετικό φέρινγκ, διαφορετικό σύστημα εξάτμισης όπως και μονόσελο, ενώ τα μαρσπιέ είναι ψηλότερα και πιο πίσω και το τιμόνι έρχεται πιο χαμηλά και πιο πίσω σε σχέση με της Continental GT. Η έκδοση που παρουσιάστηκε δεν είναι νόμιμη για κυκλοφορία στον δρόμο αλλά έτοιμη για track day αφού δεν υπάρχουν φώτα, ούτε και σχετικοί διακόπτες και οι εξατμίσεις δεν έχουν σιγαστήρα. Θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί ή για να τρέξει στο Royal Enfield Continental GT Cup στο Κύπελλο Ενιαίου που διοργανώνεται από την RE στην Ινδία.

Το λογότυπο “750” που κοσμεί το ντεπόζιτο δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την χωρητικότητα του κινητήρα της μοτοσυκλέτα και ουσιαστικά είναι και η πρώτη "επίσημη" επιβεβαίωση για τον κυβισμό της αφού δεν τον έχουμε δει στην δικύλινδρη 750 που ετοιμάζουν οι Ινδοί. Οι αναρτήσεις είναι της Showa και οι τροχοί είναι 18 ιντσών τόσο μπροστά όσο και πίσω. Στο σύστημα πέδησης συναντούμε τετραπίστονες δαγκάνες ByBre μπροστά.

750

Η επίσημη αποκάλυψη της Continental GT-R δρόμου αναμένεται να γίνει πριν από το τέλος του 2026, ενώ λογικά μέχρι τότε θα έχει παρουσιαστεί και η adventure των 750 κ.εκ. που θα χρησιμοποιεί τον ίδιο κινητήρα.

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.