Royal Enfield Guerrilla 450 - Η απόλυτη μεταμόρφωση σε supermoto από τα 90s!

Με νοσταλγική διάθεση και όμορφες λεπτομέρειες στα γραφικά - Από τους Ryan “Roadkill” Quickfall και Sticky’s Speed Shop
Custom Royal Enfield Urban Guerilla
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/6/2025

Η SM450 Urban Guerrilla δημιουργήθηκε έπειτα από συνεργασία εικονογράφου Ryan “RoadkillQuickfall και του garage custom μοτοσυκλετών  Sticky’s Speed Shop, και θα εκτίθεται σε μια σειρά από δημοφιλείς εκδηλώσεις μοτοσυκλέτας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Με έντονο το στοιχείο από τη δεκαετία του '90 η ζωηρή χρωματικά supermoto βασίζεται στο Guerrilla 450 της Royal Enfield, το οποίο κυκλοφόρησε το 2024 και κινείται από έναν υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα 452cc, τον ίδιο που χρησιμοποιείται και στη Himalayan 450, την adventure μοτοσυκλέτα της εταιρείας.

Στην δημιουργία αυτή, ο κινητήρας έχει βαφτεί πλήρως σε μαύρο χρώμα, τονίζοντας την αντίθεση με το λευκό πλαίσιο, ενώ έντονες ροζ πινελιές διακοσμούν το ανάγλυφο λογότυπο της Royal Enfield.

Custom Royal Enfield Urban Guerilla

Ο κινητήρας έχει τροποποιηθεί με νέο σύστημα εισαγωγής και σώμα πεταλούδας από την βρετανική Jenvey, ενώ το τελικό της εξάτμισης που βγαίνει ψηλά από τον λαιμό, καλύπτεται από το πίσω πλαϊνό πλαστικό που φέρει αριθμό και θυμίζει number plate, αποτελώντας μία ακόμα αναφορά στα supermoto των ‘90s.

Την αποθήκευση του καυσίμου αναλαμβάνει ένα χειροποίητο ρεζερβουάρ κατασκευασμένο από αλουμίνιο, το οποίο εναρμονίζεται πλήρως με την σέλα σε σχεδιαστικό και χρωματικό επίπεδο.

Ολοκληρωμένη σε έναν εντυπωσιακό συνδυασμό λευκού, ροζ και μοβ, η SM450 έχει υποστεί σειρά σημαντικών μετατροπών και στο πλαίσιο.

Το πίσω τμήμα της μοτοσυκλέτας άλλαξε και αντικαταστάθηκε με ένα τροποποιημένο υποπλαίσιο από YZ125 του 1987 επιτρέποντας την χρήση μιας άνω βάσης αμορτισέρ από το ίδιο Yamaha και τροποποιημένης σέλας από YZ. Το ψαλίδι είναι επίσης μια εξολοκλήρου νέα billet ειδική κατασκευή, ενώ το αμορτισέρ προέρχεται από την Öhlins. Η τοποθέτησή του έγινε δυνατή χάρη στο επανασχεδιασμένο κάτω σύνδεσμο (dogbone) του μοχλικού που επιτρέπει αλλαγές στο ύψος τις πίσω ανάρτησης.

Μπροστά υπάρχουν συμβατικά τοποθετημένα καλάμια της WP, στηριγμένα σε μοβ τιμονόπλακες και προστατευμένα από ροζ λαστιχένιες φυσούνες. Το σύνολο συμπληρώνουν τροχοί Excel supermoto 17” με κέντρα Talon, όλα σε μοβ χρώμα ενώ τα φρένα έρχονται από την επίσης βρετανική Hel.

Custom Royal Enfield Urban Guerilla

Τα ελαστικά επιλογές είναι τα Michelin Supermoto Rain με το έντονο τακούνι, ολοκληρώνοντας έτσι τη ρετρό εμφάνιση της μοτοσυκλέτας.

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.