Royal Enfield Guerrilla 450 - Η απόλυτη μεταμόρφωση σε supermoto από τα 90s!

Με νοσταλγική διάθεση και όμορφες λεπτομέρειες στα γραφικά - Από τους Ryan “Roadkill” Quickfall και Sticky’s Speed Shop
Custom Royal Enfield Urban Guerilla
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/6/2025

Η SM450 Urban Guerrilla δημιουργήθηκε έπειτα από συνεργασία εικονογράφου Ryan “RoadkillQuickfall και του garage custom μοτοσυκλετών  Sticky’s Speed Shop, και θα εκτίθεται σε μια σειρά από δημοφιλείς εκδηλώσεις μοτοσυκλέτας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Με έντονο το στοιχείο από τη δεκαετία του '90 η ζωηρή χρωματικά supermoto βασίζεται στο Guerrilla 450 της Royal Enfield, το οποίο κυκλοφόρησε το 2024 και κινείται από έναν υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα 452cc, τον ίδιο που χρησιμοποιείται και στη Himalayan 450, την adventure μοτοσυκλέτα της εταιρείας.

Στην δημιουργία αυτή, ο κινητήρας έχει βαφτεί πλήρως σε μαύρο χρώμα, τονίζοντας την αντίθεση με το λευκό πλαίσιο, ενώ έντονες ροζ πινελιές διακοσμούν το ανάγλυφο λογότυπο της Royal Enfield.

Custom Royal Enfield Urban Guerilla

Ο κινητήρας έχει τροποποιηθεί με νέο σύστημα εισαγωγής και σώμα πεταλούδας από την βρετανική Jenvey, ενώ το τελικό της εξάτμισης που βγαίνει ψηλά από τον λαιμό, καλύπτεται από το πίσω πλαϊνό πλαστικό που φέρει αριθμό και θυμίζει number plate, αποτελώντας μία ακόμα αναφορά στα supermoto των ‘90s.

Την αποθήκευση του καυσίμου αναλαμβάνει ένα χειροποίητο ρεζερβουάρ κατασκευασμένο από αλουμίνιο, το οποίο εναρμονίζεται πλήρως με την σέλα σε σχεδιαστικό και χρωματικό επίπεδο.

Ολοκληρωμένη σε έναν εντυπωσιακό συνδυασμό λευκού, ροζ και μοβ, η SM450 έχει υποστεί σειρά σημαντικών μετατροπών και στο πλαίσιο.

Το πίσω τμήμα της μοτοσυκλέτας άλλαξε και αντικαταστάθηκε με ένα τροποποιημένο υποπλαίσιο από YZ125 του 1987 επιτρέποντας την χρήση μιας άνω βάσης αμορτισέρ από το ίδιο Yamaha και τροποποιημένης σέλας από YZ. Το ψαλίδι είναι επίσης μια εξολοκλήρου νέα billet ειδική κατασκευή, ενώ το αμορτισέρ προέρχεται από την Öhlins. Η τοποθέτησή του έγινε δυνατή χάρη στο επανασχεδιασμένο κάτω σύνδεσμο (dogbone) του μοχλικού που επιτρέπει αλλαγές στο ύψος τις πίσω ανάρτησης.

Μπροστά υπάρχουν συμβατικά τοποθετημένα καλάμια της WP, στηριγμένα σε μοβ τιμονόπλακες και προστατευμένα από ροζ λαστιχένιες φυσούνες. Το σύνολο συμπληρώνουν τροχοί Excel supermoto 17” με κέντρα Talon, όλα σε μοβ χρώμα ενώ τα φρένα έρχονται από την επίσης βρετανική Hel.

Custom Royal Enfield Urban Guerilla

Τα ελαστικά επιλογές είναι τα Michelin Supermoto Rain με το έντονο τακούνι, ολοκληρώνοντας έτσι τη ρετρό εμφάνιση της μοτοσυκλέτας.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες