Royal Enfield Himalayan: Έτοιμο για να εξερευνήσει τα βουνά

Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/1/2016

Στις 2 Φεβρουαρίου η Royal Enfield έχει προγραμματίσει την πρώτη επίσημη παρουσίαση της νέας on-off μοτοσυκλέτας της με το "βαρύ" όνομα Himalayan της υψηλότερη οροσειράς στον πλανήτη γη. Πριν από αυτό όμως, έγινε σε ξενοδοχείο της Ινδίας μια μικρότερης κλίμακας ενημερωτική παρουσίαση σε επιλεγμένους συνεργάτες της εταιρίας, όπου για πρώτη φορά έδειξαν την μοτοσυκλέτα στην τελική της μορφή και μαζί με ορισμένες φωτογραφίες, διέρρευσαν και κάποια τεχνικά χαρακτηριστικά της. Ο κινητήρας με τον μονό επικεφαλή εκκεντροφόρο και τον ψεκασμό είναι μια υπερκυβισμένη έκδοση του κινητήρα των 350 κυβικών. Αυξάνοντας την διάμετρο του εμβόλου έφτασε τα 410 κυβικά εκατοστά και αποδίδει πλέον 30 ίππους και 3,5 κιλά ροπής. Στροφές δεν αναφέρονται, όμως δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι αυτός ο κινητήρας θα δείχνει τον καλύτερο εαυτό του στις χαμηλές και μεσαίες στροφές. Άλλωστε η οικονομία καυσίμου και η δυνατότητά του να δουλεύει απροβλημάτιστα με πολύ χαμηλής ποιότητας βενζίνη είναι απαραίτητα χαρακτηριστικά για την τεράστια αγορά της Ινδίας, όπου η Enfield θα έχει να ανταγωνιστεί τα Baja AS 150/200.

Επίσης, η Himalayan είναι η πρώτη Royal Enfield με μονό πίσω αμορτισέρ στο επανασχεδιασμένο ατσάλινο πλαίσιο μονής ραχοκοκαλιάς. Η μοτοσυκλέτα της φωτογραφίας είναι εξοπλισμένη με όλα τα διαθέσιμα αξεσουάρ, όπως τα δύο κόκκινα αποσπώμενα πλαστικά μπιτόνια, που αυξάνουν την αυτονομία, χωρίς όμως να γνωρίζουμε ακόμα την συνολική χωρητικότητα τους μαζί με το κυρίως ρεζερβουάρ από το Continental GT. Με την μέση επίσημη κατανάλωση να είναι από 40 έως 45 χιλιόμετρα για κάθε λίτρο βενζίνης, μπορείτε να εξευγενίσετε τα δάση της Ινδίας χωρίς τον φόβο να μείνετε από βενζίνη την ώρα που σας κυνηγάει μια πεινασμένη τίγρη.

https://bit.ly/MOTO_676

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.