Την περασμένη χρονιά, οι περισσότερες εταιρείες δούλευαν πυρετωδώς για να ανανεώσουν τις μοτοσυκλέτες τους για το 2020, καθώς οι προδιαγραφές Euro5 είναι πλέον σε ισχύ, ενώ τα περισσότερα νέα μοντέλα παρουσιάστηκαν στην EICMA πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Το περίπτερο της Royal Enfield στο Σαλόνι του Μιλάνου δεν διέθετε κάποιο ολοκαίνουργιο μοντέλο, αλλά είχε αρκετές μοτοσυκλέτες και μερικές custom βασισμένες στα Interceptor και Continental GT 650, που χρησιμοποιούν το δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα της. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πως το εργοστάσιο έχει σταματήσει να εξελίσσει τα νέα μοντέλα του, όπως το Classic 350 που είχαμε δει το περασμένο καλοκαίρι κατά τη διάρκεια δοκιμών σε δημόσιους δρόμους.
Για το 2020 η Royal Enfield συνεχίζει την προσπάθεια επέκτασης της γκάμας της κατοχυρώνοντας δύο ονόματα για νέες μοτοσυκλέτες , το Hunter και το Sherpa. Σχετικά με το Hunter, θα χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά ως ονομασία σε μοτοσυκλέτα της εταιρείας. Το Sherpa από την άλλη δεν είναι νέο, το ακριβώς αντίθετο μάλιστα, καθώς το 1960 η Royal Enfield είχε παρουσιάσει μια μονοκύλινδρη δίχρονη μοτοσυκλέτα 173cc, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Crusader και η παραγωγή της σταμάτησε τη δεκαετία του ’80.
Η πρώτη μοτοσυκλέτα με όνομα Sherpa της Royal Enfield, που κυκλοφόρησε τη δεκαετία του '60.
Η εταιρεία ετοιμάζεται να ανανεώσει τη γκάμα της εν όψει των προδιαγραφών BS-6 που είναι σε ισχύ στην Ινδία και γι' αυτό υπάρχει τόσο μεγάλη “κινητικότητα” στο R&D τμήμα της. Πέρα από τα νέα ονόματα που θα έχουν τα καινούργια μοντέλα δεν γνωρίζουμε περισσότερες πληροφορίες, ούτε για τον κυβισμό τους, αλλά ούτε και για τις τεχνολογίες που θα διαθέτουν. Αυτά θα γνωστοποιηθούν στο μέλλον, όπως και το αν θα πληρούν τις προδιαγραφές Euro5.
Η πιο πολύτιμη Honda βγαίνει στο σφυρί - Πάει για ρεκόρ η RC173 του Mike Hailwood
Ο Mike "the Bike" κέρδισε με αυτή το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1966 - Τι την κάνει μοναδική
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
26/8/2026
Μια από τις σημαντικότερες δημοπρασίες των τελευταίων ετών αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο με την εργοστασιακή Honda RC173 του 1966 να βγαίνει στο σφυρί και τους εκτιμητές να κάνουν λόγο για επερχόμενο ρεκόρ.
Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμη μοτοσυκλέτες όπως η Honda RC173, μοτοσυκλέτες που θυμίζουν σε παλιότερους και αποτελούν αφορμή για να μάθουν περισσότερα οι νεότεροι γιατί ο Valentino Rossi και o Marc Marquez συγκαταλέγονται σε λίστα με τους κορυφαίους όλων των εποχών αλλά δεν είναι οι κορυφαίοι, καθώς θρύλοι των δύο τροχών υπήρχαν και πριν από αυτούς.
Ο Hailwood είναι τέτοιος. Ο Άγγλος, ο οποίος έχει κερδίσει στο Isle of Man TT συνολικά 14 φορές, ένα επίτευγμα που τον ξεχωρίζει από οποιονδήποτε σύγχρονο αναβάτη MotoGP, ήταν ήδη τέσσερεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στη μεγάλη κατηγορία, στην αρχή της σεζόν του 1966. Ήταν τότε που κλήθηκε να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο αστέρι του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, τον Giacomo Agostini, στο κυνήγι για τον πρώτο τίτλο του Ιταλού στη μεγάλη κατηγορία, τον οποίο και κατέκτησε τελικά λόγω και των πολλών εγκαταλείψεων του Hailwood.
Ο Mike "the Bike", που έτρεχε τότε παράλληλα και στις κατηγορίες των 350 και 250 κ.εκ. -είχε συμμετοχές και στα 125!- βγήκε 2ος στην κορυφαία κατηγορία και πήρε το αίμα του πίσω στα 350, αντιμετωπίζοντας και εκεί τον Agostini αφήνοντάς τον στη 2η θέση. Κατέκτησε επίσης και το πρωτάθλημα στα 250 κ.εκ. χτίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον δικό του θρύλο όπως και την αντιπαλότητά του με τον Agostini. Ο Βρετανός αγωνίστηκε για μία ακόμη χρονιά πριν αποσυρθεί (για να δοκιμάσει την τύχη του στη Formula 1) και πήρε το 1967 δύο ακόμη Παγκόσμια Πρωταθλήματα, στα 250 και 350, ενώ ήρθε πάλι 2ος στα 500, πίσω από τον Agostini. Έτσι έφτασε συνολικά στα εννέα παγκόσμια πρωταθλήματα.
Σε κατάσταση βιτρίνας με την αναπαλαίωσή της να έχει γίνει από την ίδια την ιαπωνική εταιρεία, η 4κύλινδρη 350άρα Honda RC173 που βλέπετε στις οθόνες σας ήταν η πρωταθλήτρια του 1966. Είναι η μοναδική RC173 που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και αυτό από μόνο του ανεβάζει ακόμη περισσότερο την αξία της, ενώ ο Hailwood την κράτησε στο τέλος της σεζόν του 1966 και έκανε μαζί της μερικούς αγώνες και το 1967.
Το 1997 η μοτοσυκλέτα πωλήθηκε σε δημοπρασία από την οικογένεια του Hailwood στον άνθρωπο που την κράτησε στην κατοχή του μέχρι σήμερα. Η Honda ζήτησε το 2005 να δανειστεί την RC173 από τον Βρετανό ιδιοκτήτη της και να την φιλοξενήσει ως έκθεμα στο Honda Collection Hall. Κατά τη διάρκεια που βρέθηκε στο Motegi της Ιαπωνίας έγινε η πλήρη ανακατασκευή της μοτοσυκλέτας που διατήρησε το πλαίσιο και τον κινητήρα που είχε όταν αγωνιζόταν.
Έτσι ένα πραγματικό κομμάτι της αγωνιστικής ιστορίας των δύο τροχών και της Honda βρίσκει ξανά τον δρόμο του προς μια δημοπρασία με την Iconic Auctioneers να την βγάζει στο σφυρί, σε πλήρως λειτουργική κατάσταση, στις 15 Νοεμβρίου στο φετινό NEC Classic Motor Show. Δείτε εδώ τη σχετική ιστοσελίδα.
Οι ειδικοί εκτιμούν την αξία της παγκόσμιας πρωταθλήτριας στα 875.000 με 1,11 εκατ. ευρώ (!), ένα ποσό που δεν έχουμε ακούσει ποτέ ξανά όχι μόνο για Honda αλλά για ιαπωνική μοτοσυκλέτα γενικά και είναι υπερτριπλάσιο από εκείνα που έχουν δοθεί για μοτοσυκλέτες από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Για να δούμε που θα φτάσουν τελικά οι προσφορές αλλά και το αντίτιμο που θα πρέπει να καταβάλλει ο επόμενος ενδιαφερόμενος που θέλει να κάνει δική του την RC173.
