Royal Enfield: Κατοχύρωσε δύο ονόματα

Έρχονται νέα μοντέλα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/1/2020

Την περασμένη χρονιά, οι περισσότερες εταιρείες δούλευαν πυρετωδώς για να ανανεώσουν τις μοτοσυκλέτες τους για το 2020, καθώς οι προδιαγραφές Euro5 είναι πλέον σε ισχύ, ενώ τα περισσότερα νέα μοντέλα παρουσιάστηκαν στην EICMA πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Το περίπτερο της Royal Enfield στο Σαλόνι του Μιλάνου δεν διέθετε κάποιο ολοκαίνουργιο μοντέλο, αλλά είχε αρκετές μοτοσυκλέτες και μερικές custom βασισμένες στα Interceptor και Continental GT 650, που χρησιμοποιούν το δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα της. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πως το εργοστάσιο έχει σταματήσει να εξελίσσει τα νέα μοντέλα του, όπως το Classic 350 που είχαμε δει το περασμένο καλοκαίρι κατά τη διάρκεια δοκιμών σε δημόσιους δρόμους.

Για το 2020 η Royal Enfield συνεχίζει την προσπάθεια επέκτασης της γκάμας της κατοχυρώνοντας δύο ονόματα για νέες μοτοσυκλέτες , το Hunter και το Sherpa. Σχετικά με το Hunter, θα χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά ως ονομασία σε μοτοσυκλέτα της εταιρείας. Το Sherpa από την άλλη δεν είναι νέο, το ακριβώς αντίθετο μάλιστα, καθώς το 1960 η Royal Enfield είχε παρουσιάσει μια μονοκύλινδρη δίχρονη μοτοσυκλέτα 173cc, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Crusader και η παραγωγή της σταμάτησε τη δεκαετία του ’80.

Η πρώτη μοτοσυκλέτα με όνομα Sherpa της Royal Enfield, που κυκλοφόρησε τη δεκαετία του '60.

Η εταιρεία ετοιμάζεται να ανανεώσει τη γκάμα της εν όψει των προδιαγραφών BS-6 που είναι σε ισχύ στην Ινδία και γι' αυτό υπάρχει τόσο μεγάλη “κινητικότητα” στο R&D τμήμα της. Πέρα από τα νέα ονόματα που θα έχουν τα καινούργια μοντέλα δεν γνωρίζουμε περισσότερες πληροφορίες, ούτε για τον κυβισμό τους, αλλά ούτε και για τις τεχνολογίες που θα διαθέτουν. Αυτά θα γνωστοποιηθούν στο μέλλον, όπως και το αν θα πληρούν τις προδιαγραφές Euro5.

Η Harley-Davidson επαναπατρίζει την παραγωγή της στις ΗΠΑ υπό την πίεση της κυβέρνησης Τραμπ

Τα μοντέλα με τον Revolution Max κινητήρα φτιάχνονται στην Ταϊλάνδη και αυτό θα αλλάξει από του χρόνου
revolution max
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/6/2026

Η Harley-Davidson ανακοίνωσε την Τρίτη 9 Ιουνίου 2026 πως η πλατφόρμα των Revolution Max μοντέλων – Pan America, Sportster S και Nightster – που κατασκευάζονται στην Ταϊλάνδη θα επιστρέψει στις ΗΠΑ.

Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο σχέδιο “Back to the Bricks” που τρέχει ο νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Artie Starrs, και βάσει αυτής τα τρία παραπάνω μοντέλα θα κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου στα εργοστάσια της Harley-Davidson σε Pennsylvania και Wisconsin.

Η μετάβαση αυτή εκτιμάται πως θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο 2027, με στόχο οι πρώτες μοτοσυκλέτες από τα αμερικανικά εργοστάσια να αρχίσουν να βγαίνουν στην αγορά το 2028.

Η ανακοίνωση της Harley-Davidson εστιάζει ιδιαίτερα στις αλλαγές που έκανε η κυβέρνηση Τραμπ στην εμπορική πολιτική και οι οποίες χαρακτηρίζονται ως “νέες ευκαιρίες για εταιρείες να επενδύσουν στην εγχώρια βιομηχανία”, ενώ δεν απουσιάζουν οι προβλεπόμενες αναφορές στην ενίσχυση της εγχώριας αγοράς εργασίας και των εργατικών σωματείων στις ΗΠΑ.

Ο Bill Davidson, Αντιπρόεδρος, Ειδικός Σύμβουλος και Παγκόσμιος Πρεσβευτής της εταιρείας δήλωσε σχετικά: "Η οικογένειά μου εργάζεται σε αυτήν την εταιρεία επί γενεές και έχω δει από πρώτο χέρι την περηφάνεια, την ικανότητα και τη σκληρή δουλειά που απαιτείται για να δημιουργηθούν οι μοτοσυκλέτες της Harley-Davidson στην Αμερική. Ο πατέρας μου Willie, η αδελφή μου Karen και εγώ είμαστε ενθουσιασμένοι με όσα συμβαίνουν στη Harley-Davidson. Φέρνοντας αυτή τη δουλειά πίσω στο σπίτι μας είναι ένα σημαντικό βήμα, μια επένδυση στην αμερικανική κατασκευή και στις αξίες που έκαναν τη Harley-Davidson μια από τις θρυλικότερες μάρκες στον κόσμο."

H Harley-Davidson είχε βρεθεί στο στόχαστρο του προέδρου Τραμπ, μαζί με άλλες μεγάλες αμερικανικές βιομηχανίες που διέθεταν εργοστάσια εκτός της χώρας, όπως λ.χ. η Ford, με γραμμές παραγωγής στο Μεξικό. Ο στόχος της επιστροφής της βιομηχανικής παραγωγής στις ΗΠΑ ακούγεται όμορφα και πολύ πατριωτικά στα λόγια, μα στην πράξη δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση σε μια χώρα με ισχυρό νόμισμα, όπως το αμερικανικό δολάριο, καθώς κάνει την παραγωγή πολύ ακριβή για να είναι ανταγωνιστική στο διεθνές επίπεδο.

Έτσι ένα καυτό ερώτημα αναδύεται αυτομάτως: αν η μετακόμιση στην Ταϊλάνδη είχε γίνει για να εκμεταλλευτεί τα πολύ χαμηλότερα κόστη παραγωγής της χώρας, ο επαναπατρισμός στις ΗΠΑ πόσο μπορεί να επιβαρύνει τις τιμές των μοτοσυκλετών που θα βγαίνουν σε δύο χρόνια από Pennsylvania και Wisconsin; Και τι θα σημάνει αυτό για τις αγορές που έχει βάλει ως στόχο η Harley-Davidson, όπως οι ασιατικές που αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς; Ο χρόνος θα δείξει.