Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati!

Αλήθειες για το μέλλον από έναν άνθρωπο που νομίζει πως θα είναι εκεί για να τις δει
Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/5/2023

Ο Timur Sardarov ο άνθρωπος που απέκτησε την MV Agusta και προσπάθησε να την αναδιαμορφώσει πριν ο συνδυασμός πανδημίας και πολέμου στην Ουκρανία του στερήσει πολλές από τις πηγές εσόδων που είχε, έδωσε συνέντευξη στην οποία λέει πολλές αλήθειες, τουλάχιστον την αλήθεια της δικής του πλευράς.

Διότι πράγματι το σχέδιο για την ανάπτυξη της MV Agusta είναι να χτυπήσει το κοινό της Ducati σε μία premium και ακριβή αγορά αλλά πιστεύει πως ο ίδιος θα είναι ακόμη στην MV Agusta για να το δει από κοντά να συμβαίνει, πράγμα δύσκολο.

Ο Pierer, ο ισχυρός άνθρωπος της Pierer Mobility στην συνέντευξη που παραχώρησε στον Cathcart και που σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ φιλοξενήσαμε σε προηγούμενο τεύχος του MOTO (μικρότερη εκδοχή της εδώ), δεν άφησε περιθώριο για το που στοχεύει σχετικά με την MV Agusta.

Οι απόψεις των δύο συγκρούονται και σε άλλο σημείο, στο θέμα του Lucky Explorer που ο Pierer τόνισε πως δεν θέλει η MV Agusta να μπει σε μία ξένη προς αυτή κατηγορία, αν πρώτα δεν παρουσιάσει νέες μοτοσυκλέτες και μάλιστα Made in Italy στις κατηγορίες που η MV Agusta έχει διαμορφώσει συνειδήσεις.

Αυτομάτως το παραπάνω σκοτώνει και το περίφημο 5.5, την μεσαία δηλαδή Adventure που είδαμε πριν λίγους μήνες στην EICMA και που υποτίθεται πως θα ερχόταν σε συνεργασία με την Benelli και κατά επέκταση την QJ. Αυτό το επιβεβαίωσε όμως και ο Sardarov, που συμφωνεί με τον Pierer στο γεγονός πως δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο η αγορά, από την MV Agusta συγκεκριμένα. Στα υπόλοιπα όμως φαίνεται πως οι δυο τους διαφωνούν γιατί ο Sardarov λέει πως το Lucky Explorer θα ξεκινήσει να παράγεται σε τρεις μήνες και θα λέγεται MV Agusta LXP.

Να σας θυμίσουμε πως εμείς το έχουμε οδηγήσει και μάλιστα ο Cathcart προσπάθησε να «πουλήσει» την ιδέα και στον Pierer, λέγοντας πως υπάρχει χώρος για ακριβές Adventure που ο στόχος τους είναι περισσότερο τουριστικός, αλλά ο ισχυρός άνθρωπος της KTM ήταν ανένδοτος. Σε κάθε περίπτωση το όνομα Lucky Explorer ήταν το πρώτο που απέρριπτε, οπότε ίσως εκεί, στην αλλαγή του ονόματος, να βρέθηκε τελικά κοινός τόπος με τον Sardarov.

Το άλλο σημείο που οι συνεντεύξεις των δύο αντρών λένε διαφορετικά πράγματα, είναι στο θέμα του ιδιοκτησίας της MV Agusta. Πρόσφατα και ο Hubert Trunkenpolz, ο Ν.2 της KTM για να δώσουμε πιο απλά την βαρύτητα των αρμοδιοτήτων, άφησε ξεκάθαρα να εννοηθεί πως αναλαμβάνουν την MV Agusta εξ ολοκλήρου, όπως άλλωστε είπε και ο Pierer στον Cathcart.

Επιπρόσθετα το MOTO είναι σε θέση να γνωρίζει πως το KTM Group έστειλε επιστολή στους βασικούς προμηθευτές του, εξηγώντας πως πλέον αναλαμβάνει πλήρως την διαχείριση της MV Agusta και πως θέλει να κρατήσει την γραμμή παραγωγής στην Ιταλία, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για νέες παραγγελίες.

Αυτό το τελευταίο μας δείχνει πως δεν πρόκειται για πόλεμο ανακοινώσεων δύο νέων συνεργατών αλλά πως πράγματι ο Pierer έχει προχωρήσει με τον τρόπο που έχει ανακοινώσει πως θα κάνει.

Οπότε οι παραπάνω δηλώσεις του Sardarov στο ιταλικό περιοδικό Motociclismo μπορούν να αξιολογηθούν και ως μία πρόθεση να κατευνάσει το υπάρχον δίκτυο αντιπροσώπων μετά την θύελλα των δηλώσεων από πλευράς KTM.

Σε αυτή τη συνέντευξη άλλωστε ο Sardarov λέει τα καλύτερα λόγια για τον Stefan Pierer, για το γεγονός πως είναι ένας από τους διαμορφωτές της παγκόσμιας αγοράς μοτοσυκλέτας και πως ο ίδιος θα παραμείνει για τουλάχιστον μία πενταετία στο τιμόνι της MV Agusta και στο νέο joint venture που έχουν δημιουργήσει με την KTM. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που περιμένουμε να δούμε αν ισχύει, μαζί με το τρίμηνο που έχει δώσει για την On-Off τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα τους που πλέον θα λέγεται LXP.

Το άλλο στο οποίο συμφωνούν οι δηλώσεις του με εκείνες του Pierer, είναι πως το μέλλον της MV Agusta είναι να ανταγωνιστεί την Ducati με μοτοσυκλέτες που θα κατασκευάζονται και θα σχεδιάζονται στην Ιταλία. Επιβεβαίωσε σε εκείνο το σημείο πως το σχεδιαστικό γραφείο CRC θα μπει κάτω από την ομπρέλα του Kiska και ο σχεδιασμός θα παραμείνει στο Varese, όπως είπε και ο Pierer και εξήγησε και τους λόγους που θα το κάνει αυτό.

Στο τέλος ο Sardarov εξαπέλυσε βέλη προς την Ducati και την Triumph, όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε για ποιο λόγο είχε προσεγγίσει τους Κινέζους κατασκευαστές με την σειρά, ξεκινώντας με την Loncin και πηγαίνοντας και στην QJ μέχρι οι Αυστριακοί να βάλουν τέλος σε αυτό το σενάριο. Υπεραμύνθηκε της θέσης του λέγοντας πως για να καλύπτουν τα έξοδά τους θα πρέπει να παράγουν 15.000 με 20.000 μοτοσυκλέτες τον χρόνο πράγμα που δεν μπορεί να γίνει αν δεν κάνουν τέτοιες κινήσεις. Εκεί πήρε αμυντική στάση λέγοντας πως οι μισές Ducati παράγονται στην Ταϊλάνδη, όπως και όλες οι Triumph. Ο κόσμος θεωρεί πως αγοράζει Αγγλικές και Ιταλικές μοτοσυκλέτες, όταν στην ουσία αγοράζει Ασιατικές, την ώρα που όλες οι MV Agusta παράγονται στην Ιταλία με 85% Ιταλικά εξαρτήματα. (σημείωση εδώ πως το αντίστοιχο ποσοστό για την Ducati Multistrada V4 είναι μόλις 60%). Οπότε, ολοκλήρωσε ο Sardarov, η κίνηση αυτή είχε γίνει τα πλαίσια της ανταγωνιστικότητας.

Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati

Στην ερώτηση πως βλέπει το μέλλον σε μία πενταετία ο Sardarov είπε:

«Πιστεύω πως θα δώσουμε στην Ducati μερικούς πολύ ισχυρούς πονοκεφάλους γιατί με τις υποδομές και τις διασυνδέσεις προμηθευτών της KTM θα μπορέσουμε να κάνουμε πολλά βήματα μπροστά και να κάνουμε την Ducati να πονέσει πολύ. Θα συνεχίσουμε να φτιάχνουμε τις μοτοσυκλέτες μας στην Ιταλία, ενώ η Ducati θα φτιάχνει ολοένα και περισσότερες στην Ταΐλάνδη και αυτό θα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για εκείνους».

Προς επίρρωση των παραπάνω, να θυμίσουμε πως η KTM πράγματι προορίζει την MV Agusta ως το αντίπαλο δέος για την Ducati. Γεγονός επίσης που έχουμε αναφέρει στο MOTO, πως η KTM έφτασε πολύ κοντά στην απόκτηση της Ducati πριν από λίγα χρόνια. Τόσο κοντά που ξέφυγε η πληροφορία από το στενό κύκλο της διοίκησης και έφτασε στα πιο χαμηλά στρώματα γιατί μπήκαν στην διαδικασία να προετοιμάζουν γραφειακούς χώρους και να εσωτερικές μετακινήσεις. Αν θυμάστε στο παρελθόν κάθε λίγο έβγαινε και μία «είδηση» πως η Ducati πωλείται. Εμείς όμως γράφαμε πως η Ducati είναι ένα asset για την γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία που βρίσκεται μόνιμα προς πώληση για το κατάλληλο αντίτιμο, οπότε δεν έχει νόημα καμία είδηση πως πωλείται. Η είδηση υπάρχει μόνο στο «πουλήθηκε» καθώς η κατάσταση προς πώληση είναι μόνιμη και η KTM είχε φτάσει σε οριστική συμφωνία με τα πάντα έτοιμα, όταν τελευταία στιγμή ενεργοποίησαν μία δικλείδα ασφαλείας οι παλαιοί μέτοχοι των ιδρυτών της Ducati Meccanica, καθώς οι Ducati είναι δύο, που τους επιτρέπει να ασκήσουν βέτο. Πράγμα που έκαναν συγκεκριμένα για τους Αυστριακούς. Τώρα οι Αυστριακοί επιστρέφουν μέσω της MV Agusta, είτε με τον Sardarov σε ενεργό ρόλο, είτε -το πιθανότερο- χωρίς την παρουσία του.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες