Σε επιδότηση 20% παραμένουν τα ηλεκτρικά δίκυκλα – Εξαιρούνται από την αύξηση του "Κινούμαι Ηλεκτρικά"

Bonus μόνο στα αυτοκίνητα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/2/2022

Σε αναβάθμιση του προγράμματος «Κινούμαι Ηλεκτρικά» προχώρησε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας αυξάνοντας το ποσοστό επιδότησης για νέα ηλεκτρικά αυτοκίνητα στο 30% και το πλαφόν της επιδότησης στα €8.000 εξαιρώντας από την αύξηση αυτή τα ηλεκτρικά δίκυκλα που συνεχίζουν όμως να επιδοτούνται με 20% και με πλαφόν €800 ευρώ.

Στο μεταξύ τα ηλεκτρικά που είναι ισοδύναμα με τα θερμικά δίκυκλα των 125 κυβικών και άνω είναι σε ορισμένες περιπτώσεις και αρκετά ακριβότερα με την επιδότηση να είναι βασικός παράγοντας για την απόκτησή τους.

Το μόνο καλό είναι πως το πρόγραμμα «Κινούμαι Ηλεκτρικά» επιτρέπει πλέον την απόκτηση ηλεκτρικών δικύκλων και από επιχειρήσεις ενώ το πιο σημαντικό είναι πως επιδοτείται η αγορά δεύτερης μπαταρίας για το δίκυκλο με €300 δηλαδή περίπου το 1/3 της μέσης τιμής για μία δεύτερη μπαταρία όταν μιλάμε για κάποιο μικρό ηλεκτρικό σκούτερ.

Το ζήτημα είναι πως τα ικανότερα ηλεκτρικά δίκυκλα κι εκείνα που προσφέρουν πραγματική ενεργητική ασφάλεια ή οι αμιγώς ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, μπορούν να φτάσουν σε τιμή όσο κι ένα μικρό αυτοκίνητο και θα επωφελούνταν ουσιαστικά από το νέο πρόγραμμα, κάτι που δυστυχώς δεν έγινε.

Άγνωστο γιατί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας αποφάσισε να μην συμπεριλάβει τα δίκυκλα στο νέο πρόγραμμα, γεγονός όμως είναι πως στην πρώτη φάση του «Κινούμαι Ηλεκτρικά» τα στοιχεία έδειξαν πως κέρδισε η μικροκινητικότητα με ελάχιστα αυτοκίνητα να συμπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα. Ίσως για αυτό τώρα η κυβέρνηση να εστίασε εκεί αφήνοντας απέξω τα δίκυκλα, χωρίς να υπολογίζει όμως πως τα ακριβότερα από αυτά προσφέρουν και σημαντικά καλύτερη ενεργητική ασφάλεια.

Αν λοιπόν αποδεχόμαστε το γεγονός πως η απόκτηση ηλεκτρικού πρέπει να είναι συνυφασμένη και με επιδότηση, τότε είναι λάθος που τα ασφαλέστερα από αυτά επιδοτούνται το ίδιο με τα ηλεκτρικά ποδήλατα! Για ένα ηλεκτρικό σκούτερ με αγορά έως και €3.000 ή €4.000 το πλαφόν των €800 δεν είναι μικρό αλλά για μία μοτοσυκλέτα με διπλάσιο ή κι ακόμη μεγαλύτερο κόστος απόκτησης, το ποσό αυτό κρίνεται εξαιρετικά μικρό, όταν η διαφορά αυτή αφορά και την οδηγική συμπεριφορά και την ενεργητική ασφάλεια.

Την ίδια στιγμή τα χρήματα της επιδότησης καθυστερούν υπερβολικά να καταβληθούν στους δικαιούχους, πράγμα που ισχύει για όλους, όσο μεγάλο ή μικρό και αν είναι το ποσό της επιδότησης.

Από την μία λοιπόν έχουμε την εικόνα πως προωθείται η ηλεκτροκίνηση κι από την πρακτική πλευρά των πραγμάτων τα κίνητρα δεν είναι αντάξια του ντόρου. Ασχέτως με το αν θέλει κανείς τα ηλεκτρικά δίκυκλα ή όχι, το ζήτημα εδώ είναι να υπάρχουν ίσες αποστάσεις από την πλευρά της Πολιτείας και να σταματήσει το δίκυκλο να αποτελεί την ουρά κάθε μέτρου και νόμου.

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο
no number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.