Σεισμός στην Ιαπωνία

Από το

Μαύρο Σκύλο

5/4/2011

Το μέγεθος των καταστροφών που άρχισε με τον σεισμό στις 11 Μαρτίου, δεν έχει σταματήσει να αυξάνεται ακόμη. Μετά τα καταστροφικά 9 ρίχτερ ακολούθησε τσουνάμι σκοτώνοντας χιλιάδες ανθρώπους, καταστρέφοντας υποδομές, σοδειές και καλλιεργήσιμα εδάφη. Ακολουθούν τα προβλήματα στους πυρηνικούς αντιδραστήρες με έκλυση ραδιενέργειας και μόλυνση από αυτήν σε ανθρώπους και τρόφιμα. Το τελευταίο από τα απανωτά καταστροφικά γεγονότα, αυτό που έχει σχέση με τα πυρηνικά, δεν έχει τελειώσει ακόμη και η διάστασή του είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι αρχικά παρουσιάστηκε από την ιδιωτική εταιρία παραγωγής ηλεκτρισμού, η οποία τους κατέχει. Ήδη η εταιρία έχει κατηγορηθεί ότι καθυστέρησε να δώσει τις πληροφορίες για το μέγεθος των ζημιών στις εγκαταστάσεις της.
Το μέγεθος των καταστροφών ανεβαίνει σε μια πρωτόγνωρη κλίμακα και δεν μπόρεσε να τις αντιμετωπίσει ούτε η ιαπωνική τεχνολογία ούτε η γνώση τους από τη διαβίωσή τους στη σεισμογενή χώρα τους. Οι ζημιές στις εγκαταστάσεις των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών (Honda, Yamaha, Suzuki, Kawasaki) δεν ήταν μεγάλες αφού απέχουν από τη περιοχή που πλήγηκε, και είναι μικρότερες από αυτές που έγιναν το 1995 στον σεισμό του Kobe. Tότε το μέγεθος του σεισμού έφθασε τα 6,8 ρίχτερ, πολύ χαμηλότερα από τον πρόσφατο σεισμό. Ζημιές είχε υποστεί ιδιαίτερα η Kawasaki, αφού έτοιμες προς αποστολή μοτοσυκλέτες που ήταν σε αποθήκες καταστράφηκαν. Από τον πρόσφατο σεισμό, σε μια από τις εγκαταστάσεις της Honda και συγκεκριμένα στο τμήμα R&D του Tochigi, υπήρξαν τριάντα τραυματίες και ένας νεκρός από την πτώση ενός τοίχου, ενώ η παραγωγή σταμάτησε για δυο ημέρες. Η εταιρεία ανακοίνωσε την προσωρινή διακοπή λειτουργίας των εργοστασίων στις πόλεις, Tochigi, Suzuka, Saitama και Hamamatsu. Η συνδρομή της σε βοήθεια άρχισε με την προσφορά ποσού 2,7 εκατομμυρίων ευρώ και χιλίων γεννητριών ρεύματος μαζί με τα καύσιμα για τη λειτουργία τους. Η Yamaha ανακοίνωσε έναν τραυματία υπάλληλό της από τον σεισμό και προσέφερε άμεσα νερό, κουβέρτες, φορητές τουαλέτες, 500 γεννήτριες ενώ θα διαθέσει και 139 ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση για τις πληγείσες περιοχές όπου η έλλειψη καυσίμων είναι πραγματικότητα. Επίσης διέκοψε για δυο ημέρες τη λειτουργία πέντε εργοστασίων της διατηρώντας μόνο σε μερική λειτουργία τη παραγωγή γεννητριών. Στις εγκαταστάσεις της Suzuki δεν υπήρξαν ζημιές αλλά τα εργοστάσια έκλεισαν για δυο ημέρες για να γίνουν έλεγχοι ασφαλείας. Αυτό άλλωστε ήταν και κυβερνητική οδηγία. Ούτε και στις εγκαταστάσεις της Kawasaki υπήρξαν θύματα ή ζημιές. O Yasushi Kawakami, γενικός διευθυντής της Kawasaki Europe, που ήταν στην Ιαπωνία όταν έγινε ο σεισμός, δήλωσε: “Ευελπιστούμε ότι δεν θα υπάρξουν σημαντικές καθυστερήσεις στην παραγωγή και ότι ο ανεφοδιασμός των αγορών με μοτοσυκλέτες και ανταλλακτικά θα παραμείνει σε πολύ μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστος από τις προγραμματισμένες διακοπές λειτουργίας των γραμμών παραγωγής”. Οι Ιάπωνες θα πρέπει να αντιμετωπίσουν και αυτές τις πρωτόγνωρου μεγέθους καταστροφές, όχι μόνο οι κατασκευαστές μοτοσυκλετών αλλά ολόκληρη η χώρα με τον μεγάλο πολιτισμό και την ηγετική θέση που έχει στην παγκόσμια οικονομία και τη τεχνολογία. Είναι δεδομένο ότι θα επηρεαστεί η παραγωγή τους από τις κατεστραμμένες υποδομές, την έλλειψη ηλεκτρικής ενέργειας και την αδυναμία τροφοδοσίας από όλους τους προμηθευτές των εργοστασίων. Με αυτή την απαράμιλλη πειθαρχία τους, την εκπαίδευσή και την ευγένειά τους θα το ξεπεράσουν όπως έκαναν και στις καταστροφές που έχουν προηγηθεί. Και σίγουρα θα βγούνε σοφότεροι.

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!