Sherco 300 SE Factory vs Toyota GR DKR Hilux T1, στον πιο επικίνδυνο ορεινό χωματόδρομο της Ν. Αφρικής [Video]

Με πρωταγωνιστές τους Wade Young και Giniel de Villiers - Ο χαμένος πίνει Red Bull από τη μπότα του νικητή!

motomag Κόντρα μεταξύ Sherco 300 SE Factory και Toyota GR DKR Hilux T1 στον πιο επικίνδυνο ορεινό δρόμο της Αφρικής [Video]

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

6/12/2023

H Red Bull κατά καιρούς μας έχει χαρίσει μοναδικά βίντεο τα οποία αποτυπώνουν την αέναη αγωνιστική κόντρα μεταξύ μοτοσυκλέτας και αυτοκινήτου, τώρα η διάσημη εταιρεία ενεργειακών ποτών αποφάσισε να μας προσφέρει άλλο ένα αυτή τη φορά στο χώμα, με πρωταγωνιστές το Toyota GR DKR Hilux T1 το οποίο έχει κερδίσει τρεις φορές το Rally Dakar και την δίχρονη enduro μοτοσυκλέτα Sherco 300 SE Factory η οποία θα έκλεβε την παράσταση μερικές ημέρες αργότερα στο φετινό Roof of Africa.

Οι δύο μονομάχοι οι οποίοι έφερε η Red Bull δεν ήταν τυχαίοι. Από την μία ο πολυνίκης του Roof of Africa, Wade Young -o αναβάτης της Sherco λίγες ημέρες αργότερα θα κέρδιζε τον αγώνα φτάνοντας τις οκτώ νίκες- και από την άλλη ο Giniel de Villiers, νικητής του Rally Dakar το 2009. Οι δύο τους λίγο πριν την έναρξη του αγώνα Hard Enduro Roof of Africa ο οποίος διεξάγεται στο Λεσότο της Αφρικής δέχθηκαν να λάβουν μέρος σε έναν σύντομο αγώνα σε μία διαδρομή που μόνο τρόμο μπορεί να προκαλέσει. H Red Bull αποφάσισε πως το γνωστό πέρασμα Sani Pass θα αποτελούσε το σημείο της αγωνιστικής κόντρας ενώ για να κάνει πιο πικάντικο τον αγώνα, ο ηττημένος θα έπρεπε να πιει το γνωστό σε όλους μας Red Bull από το παπούτσι του νικητή στην αφρικανική pub που βρίσκεται στο τέλος της διαδρομής... Για όσους δεν γνωρίζουν, το Sani Pass είναι μια ορεινή χωμάτινη διαδρομή γεμάτη φουρκέτες, που βρίσκεται σε υψόμετρο 2.865 μέτρων, γεμάτη με κροκάλες και νερόλακκους, ενώ όπως θα δείτε και στο βίντεο δεν υπάρχει κανένα μέτρο ασφαλείας όπως μπαριέρες ή τοιχία στις άκρες του δρόμου!

Κόντρα μεταξύ Sherco 300 SE Factory και Toyota GR DKR Hilux T1 στον πιο επικίνδυνο ορεινό δρόμο της Αφρικής [Video]

Στη διαδρομή των 4 χιλιομέτρων πρώτος μπήκε στην μάχη με το χρονόμετρο ο Wade Young, με τον 27χρονο να οδηγεί με λύσσα το Sherco SE 300 ενώ το πως κατάφερε να αντιμετωπίσει τις κροκάλες και τα λούκια είναι άξιο θαυμασμού. Ο παρουσιαστής του βίντεο ανακοινώνει πως ο χρόνος του Young ήταν 4 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα λέγοντας στον Giniel de Villiers πως ήρθε η σειρά του. Ο επίσης Νοτιοαφρικάνος ξεκινά με το θηριώδες pick up της Toyota απόδοσης 405 ίππων έχοντας ως στόχο να κερδίσει τον Young και όπως μπορεί κανείς να δει... είχε σαφές πλεονέκτημα. Σε κάθε φουρκέτα το Hilux κουβαλούσε μεγαλύτερη ταχύτητα σε σχέση με το Sherco ενώ ταυτόχρονα η ανάρτηση κατάπινε κάθε ανωμαλία. Μετά το τέλος της εντυπωσιακής κόντρας οι Young και De Villiers βρέθηκαν στην αφρικανική pub για να αποκαλυφθεί ο τελικός νικητής που ήταν ο De Villiers με χρόνο 3 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα. Ο Wade Young ο οποίος έχασε το στοίχημα ήπιε το Red Bull από το μποτάκι του De Villers αν και από ότι είδαμε η γεύση του φάνηκε... να μην τον ενθουσιάζει.

Ετικέτες

Red Bull

sherco

roof of africa

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.