Σημαντική άνοδος της μοτοσυκλέτας στην Γερμανία - Τα 50 πιο εμπορικά μοντέλα

Μέσα στην πανδημία οι πωλήσεις εκτοξεύτηκαν
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/1/2021

Η περίπτωση της Γερμανίας μας απασχολεί ως παράδειγμα γιατί μέσα στο 2020 οι πωλήσεις μοτοσυκλετών αυξήθηκαν +17% ενώ συνολικά τα δίκυκλα εκτοξεύτηκαν +32%!

Τους δύο σημαντικούς μήνες, Μάρτιο και Απρίλιο 2020 που θα έπρεπε να ξεκινήσει η σεζόν στην Γερμανία, μία σεζόν πολύ πιο περιορισμένη εξαιτίας του καιρού συγκριτικά με εμάς εδώ, η Γερμανία όπως τόσες και τόσες χώρες επέβαλλε περιορισμό κυκλοφορίας και κλείδωσε τα καταστήματα και τις εκθέσεις τους. Θα περίμενε κανείς όπως και οι ίδιοι οι καταστηματάρχες, ότι η αγορά μοτοσυκλέτας θα κατέρρεε, κι όμως από τον Μάιο και μετά τα νούμερα εκτοξεύθηκαν προσπερνώντας και το 2019 και το 2018 ιδιαίτερα για τις μικρές μοτοσυκλέτες και τα μικρά σκούτερ που εμπεριέχονται στο συνολικό +32% για τα δίκυκλα. Δεν ξεχνάμε πως εκτός από το κατά κεφαλή εισόδημα, η φορολογία των οχημάτων, η δανειοδότηση, η γραφειοκρατία κτλ δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα, ενώ επιπρόσθετα στην Γερμανία οδηγείς 125 χωρίς να δώσεις εξετάσεις αν έχεις δίπλωμα αυτοκινήτου για πέντε χρόνια, κάνοντας 9 μαθήματα. Αρκετός κόσμος που δεν είχε δίκυκλο και κυκλοφορούσε με αυτοκίνητο και συγκοινωνία, στράφηκε σε μικρά σκούτερ μετά το πρώτο lockdown. Αντίθετα στην Ελλάδα για ένα μεγάλο διάστημα φτάσαμε να μην μπορείς να δώσεις ακόμη κι εξετάσεις. Επιπρόσθετα στην Γερμανία όπως και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης εκτός της Ελλάδας, επιτρέπεται να οδηγείς μοτοποδήλατο κατηγορίας ΑΜ <45km/h χωρίς καμία προϋπόθεση, χωρίς εξετάσεις, μαθήματα κτλ. Θα μπορούσε να πει κανείς πως συγκεκριμένα για την Ελλάδα θα έπρεπε όχι μόνο να υπάρχουν εξετάσεις αλλά να δέρνουν και τους νέους οδηγούς προκαταβολικά αν δώσεις βάση σε αυτά που γράφτηκαν στα κοινωνικά δίκτυα για την επικείμενη αλλαγή στα διπλώματα. Όταν στην πράξη το θέμα της κατηγορίας ΑΜ έφτασε να διαφέρει στην χώρα μας γιατί απλά ξεχάστηκε μία ημέρα στην ανανέωση της νομοθεσίας. Χωρίς σχέδιο, χωρίς μελέτη λοιπόν, απλά μια μέρα άλλαξε…

Ας δούμε όμως τι συνέβη με τις μεγάλες μοτοσυκλέτες στην Γερμανία. Καταρχήν τα νούμερα είναι φουσκωμένα γιατί έγιναν πολλές προ-ταξινομήσεις Euro4 μοτοσυκλετών ώστε να μπορούν νόμιμα να κυκλοφορήσουν το 2021, σε σημείο που ο Δεκέμβριος 2020 ήταν 327% μεγαλύτερος σε πωλήσεις από τον Δεκέμβριο 2019 για τις μοτοσυκλέτες άνω των 500 κυβικών και 450% για κάτω των 500ων κυβικών. Αντίστοιχα στα σκούτερ η αύξηση ήταν 216% ενώ στα μικρά μεγαλύτερη φτάνοντας το 436% τον Δεκέμβριο. Παρόλο λοιπόν που μέσα στα παρακάτω νούμερα εμπεριέχεται και η ταξινόμηση του στοκ, η πραγματική αύξηση πωλήσεων μοτοσυκλετών στην Γερμανία ήταν και πάλι αρκετά μεγάλη.

Στην κορυφή είναι, φυσικά, το GS της BMW όμως από εκεί και πέρα ξανασυναντάς μοτοσυκλέτα της BMW στην 14η θέση. Το Z900 της Kawasaki κερδίζει την δεύτερη θέση ενώ συνολικά οι Ιαπωνικές μοτοσυκλέτες έρχονται ψηλά σε πωλήσεις.

Μην σας κάνουν εντύπωση τα σχεδόν 2.500 KTM 690 SMC, διότι στην Γερμανία υπάρχει μία ολόκληρη κουλτούρα γύρω από τις Supermoto συνολικά και ειδικά για τις KTM, ακόμη κι αν αρκετά από αυτά τα 2.500 690, χρησιμοποιούνται από ανθρώπους που δεν κάνουν συνέχεια σούζες. Όπως άλλωστε μου είχε δηλώσει παλαιότερα άνθρωπος της KTM στην Αυστρία, υπεύθυνος πωλήσεων για τις γερμανόφωνες χώρες, είναι γιατί στην σέλα ενός 690 SMC δηλώνεις στους γύρω σου πως είσαι αθλητικός και γρήγορος, χωρίς απαραίτητα να παραβιάζεις κάθε λίγο τον ΚΟΚ. Του είπα πως καταλαβαίνω, έχουμε κάτι αντίστοιχο κι εμείς εδώ, τόσο με τις GS, όσο και με άλλες μοτοσυκλέτες… Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η μεγαλύτερη συγκέντρωση SMC σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι γιατί χρησιμοποιούνται τα Σαββατοκύριακα στον ελεύθερο χρόνο και οδηγούνται και στα άκρα, στους επαρχιακούς δρόμους. Η μοτοσυκλέτα έτσι και αλλιώς έχει εκεί άλλο χαρακτήρα από ότι στην Μεσογειακή Ευρώπη και το παιχνιδιάρικο SMC είναι μια καλή επιλογή για τον σκοπό αυτό.

Στα 50 πρώτα μοντέλα στην μεγάλη και σημαντική αγορά της Γερμανίας, δεν θα βρείτε καμία κινεζική μοτοσυκλέτα, ενώ καλύτερο στα 500άρια είναι το Honda Rebel! Πολύ καλά πήγε όμως και η Royal Enfield με δύο μοντέλα στην 50άδα ενώ απουσιάζει ολότελα από τα πρώτα 50 η Multistrada χωρίς αυτό να δηλώνει την απήχηση αυτού του μοντέλου, καθώς όλοι περίμεναν, και περιμένουν, το V4. Απόδειξη για αυτό τα 1.007(!) Streetfighter V4 που πωλήθηκαν μόλις έγινε διαθέσιμο. Γενικότερα όμως, σύμφωνα με την Kawasaki Deutschland που είχαμε πρόσφατη επικοινωνία, αρκετός κόσμος συγκρατήθηκε περιμένοντας νεότερα μοντέλα. Από την μία οι προ-ταξινομήσεις του Δεκεμβρίου ανεβάζουν το συνολικό νούμερο, αλλά από την άλλη η αύξηση ήρθε παρόλο την αυτοσυγκράτηση και την προσμονή. Στο μεταξύ η Kawasaki έχει την δεύτερη θέση με το Z900 και ιδιαίτερα υψηλό νούμερο που συνολικά στην Ευρώπη είναι και μικρό! Γιατί στην άλλη σημαντική αγορά της Ευρώπης, την Γαλλία, το Z900 έχει πουλήσει ακόμη περισσότερες μονάδες!

Η αγορά μοτοσυκλέτας της Γερμανίας είναι από τις πιο υγιείς της Ευρώπης, με ενημερωμένους καταναλωτές από σωστές πηγές που κάνουν συνειδητές επιλογές. Από την άλλη είναι και μία αγορά που δεν την έχει χτυπήσει η οικονομική ύφεση, φέρνοντας στην επιφάνεια παθογένειες…

 

Κατάταξη
Μοτοσυκλέτα
Πωλήσεις 2020
1
BMW R 1250 GS
9,228
2
Kawasaki Z 900
3,853
3
Yamaha MT-07
3.226
4
Kawasaki Z 650
3,086
5
KTM 690 SMC
2,492
6
KTM 790 Duke
2,418
7
Yamaha Ténéré 700
2,394
8
KTM 390 Duke
2,277
9
Suzuki GSX-S 750
2,178
10
Honda CMX 500 Rebel
2,037
11
Honda CRF 1100 L Africa Twin
1,867
12
Honda CB 650 R
1,786
13
Suzuki SV 650
1,711
14
BMW S 1000 XR
1,704
15
BMW F 900 R
1,654
16
BMW R 1250 RS
1,515
17
KTM 790 Adventure
1,428
18
Honda NC 750 X
1,409
19
Yamaha MT-09
1,393
20
KTM 1290 Super Duke R
1,353
21
BMW R 1250 R
1,339
22
BMW F 900 XR
1,337
23
KTM 1290 Super Adventure
1.312
24
Yamaha Tracer 900
1,307
25
BMW S 1000 RR
1,296
26
Kawasaki Ninja 650
1,270
27
Husqvarna 701 Supermoto
1,235
28
Harley-Davidson Sportster XL 1200 X
1,220
29
Honda CB 500 F
1,201
30
Kawasaki Vulcan S
1,119
31
Kawasaki Z 900 RS
1,111
32
Harley-Davidson Street Bob
1,079
33
BMW F 750 GS
1,067
34
Suzuki V-Strom 650
1,060
35
Ducati Streetfighter V4
1.007
36
Moto Guzzi V85 TT
982
37
Honda CBR 650 R
972
38
BMW R 1250 RT
964
39
Royal Enfield Bullet Electra 500
935
40
Honda CB 1000 R
879
41
Honda CBR 500 R
870
42
KTM 300 EXC
833
43
Royal Enfield Interceptor / Continetal GT 650
828
44
BMW F 850 ​​GS
825
45
Triumph Rocket 3
791
46
Honda NC 750 S
790
47
KTM 890 Duke
741
48
Suzuki GSX-S 1000
740
49
Harley-Davidson Sport Glide
737
50
BMW S 1000 R
716

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»