Sito Pons - Κρίθηκε αθώος για φοροδιαφυγή

Γλίτωσε ποινή φυλάκισης 24 ετών και πρόστιμο 12 εκατομμυρίων ευρώ!
Sito Pons
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/12/2022

Δικαστήριο στη Βαρκελώνη αθώωσε τον πρώην Παγκόσμιο Πρωταθλητή 250 GP, Sito Pons, που κατηγορούνταν για φοροδιαφυγή 2,7 εκατομμυρίων ευρώ και απειλούνταν με ποινή φυλάκισης 24 ετών και με πρόστιμο 12 εκατομμυρίων ευρώ για μη καταβολή φόρων στην Ισπανία μεταξύ 2010-2014.

ΟAlfonso Pons Ezquerra, όπως είναι το επίσημο όνομα του Ισπανού, αγωνιζόταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP από το 1981 έως το 1991, ενώ κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο των 250 δυο συνεχόμενες χρονιές, το 1988 και το 1989 καβάλα στο NSR της Honda. Τα τελευταία 2 χρόνια της αγωνιστικής του καριέρας συμμετείχε και στη μεγάλη κατηγορία 500, τερματίζοντας 10ος και 14ος αντίστοιχα, παλεύοντας με τα ιερά τέρατα της εποχής: Kevin Schwantz, Wayne Gardner, Wayne Rainey, κ.α.

Αφού σταμάτησε να αγωνίζεται, ο Pons δημιούργησε την αγωνιστική ομάδα Honda-Pons Racing από την οποία πέρασαν σπουδαίοι αναβάτες όπως οι Loris Capirossi, Alex Barros, Max Biaggi και Troy Bayliss. Το 2006 η ομάδα διαλύθηκε λόγω έλλειψης χορηγών, ενώ ο Pons δημιούργησε αγωνιστική ομάδα και σε αγώνες αυτοκινήτου, στο Πρωτάθλημα World Series της Renault, όπου κέρδισε το Πρωτάθλημα το 2004 με τον Heikki Kovalainen. Ο Ισπανός επέστρεψε στους αγώνες μοτοσυκλέτες το 2010, δημιουργώντας ομάδα στη Moto2 με αναβάτες τους Sergio Gadea και τον γιο του, Axel Pons, ενώ αργότερα από την ομάδα θα πέρναγε ακόμα και ο Alex Rins!

Κατά την ακρόαση του πρόσφατου δικαστηρίου του στη Βαρκελώνη, ο Sito Pons απέδειξε πως τα 4 χρόνια για τα οποία κατηγορούνταν πως έπρεπε να πληρώνει φόρους στην Ισπανία, είχε ξοδέψει περισσότερες από 200 ημέρες ταξιδεύοντας σε πίστες αγώνων σε όλο τον κόσμο, με την οικονομική του έδρα να είναι το Μονακό μεταξύ 2010-12 και η Βρετανία μεταξύ 2013-14.

Το δικαστήριο πείστηκε από όσα κατέθεσε ο Pons, αθωώνοντας τον, και γλιτώνοντας τον από βαριά ποινή που περιλάμβανε 24 χρόνια φυλάκισης και πρόστιμο μεγαλύτερο από 12 εκατομμύρια ευρώ

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες