Σκάνδαλο Kobe Steel: Ακατάλληλα μέταλλα σε ιαπωνικά εργοστάσια!

Kobe Steel Scandal

Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/10/2017

Ένα μεγάλο βιομηχανικό σκάνδαλο έχει ξεσπάσει στην Ιαπωνία τις τελευταίες ημέρες με θύματα τους κατασκευαστές οχημάτων. Συγκεκριμένα η ιαπωνική εταιρεία Kobe Steel που προμηθεύει με προϊόντα ατσαλιού και αλουμινίου περισσότερους από 200 κατασκευαστές σε όλο τον κόσμο, παραδέχτηκε ότι παραποιούσε τα έγραφα με τις προδιαγραφές αντοχής των μετάλλων που έστελνε στους πελάτες της.

Στο σχετικό άρθρο της εφημερίδας Guardian αναφέρονται όλοι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων της Ιαπωνίας, η Ford, η Boeing και η Toshiba, οι οποίες με τη σειρά τους έχουν δηλώσει ότι χρησιμοποίησαν τα μεταλλεύματα με τα παραποιημένα πιστοποιητικά της Kode Steel για την κατασκευή τμημάτων αυτοκινήτων, αεροπλάνων και τρένων.

Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει καμία αναφορά για ύπαρξη τέτοιων υλικών σε μοτοσυκλέτες, καθώς το σκάνδαλο έχει επιβεβαιωθεί μόνο για τα φύλλα αλουμινίου της εταιρείας και ερευνάται για τα υπόλοιπα προϊόντας της. Όμως δεν θα μας προκαλέσει έκπληξη αν υπάρξουν αναφορές στο άμεσο μέλλον, καθώς η Kobe Steel είναι ο τρίτος μεγαλύτερος προμηθευτής μετάλλων της Ιαπωνίας.

Η Kobe Steel ήταν μέχρι και την στιγμή που ξέσπασε το σκάνδαλο, μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες και πιο σεβαστές εταιρίες της Ιαπωνίας, με περισσότερα από εκατό χρόνια ιστορίας. Εξελίχθηκε πριν, κατά την διάρκεια κι αμέσως μετά τον Β’ΠΠ, σε βασικό προμηθευτή πρώτης ύλης για τα πολυάριθμα γιαπωνέζικα εργοστάσια, σε μία σειρά από βιομηχανικές κατηγορίες που περιλαμβάνουν και δεν περιορίζονται σε: Αυτοκίνητα, τρένα, αεροσκάφη, μοτοσυκλέτες.

Το αρχικό ξέσπασμα του σκανδάλου προκάλεσε μία βίαιη πτώση στα χρηματιστήρια που έγινε προσπάθεια να περιοριστεί λέγοντας πως είναι περιορισμένης έκτασης σε πρόσφατα συμβόλαια. Παρακολουθούσαμε με ενδιαφέρον τις πρώτες αντιδράσεις, περιμένοντας να δούμε πώς θα εξελιχθούν κι αν θα περιλαμβάνουν τους κατασκευαστές μοτοσυκλετών. Τις τελευταίες ώρες το σκάνδαλο γιγαντώνεται καθώς δίνονται στοιχεία στην δημοσιότητα όπου αναφέρονται σε 40.000 τόνους με παραποιημένα στοιχεία και εκτείνονται σε διάρκεια χρήσης δεκαετίας.

Είναι λοιπόν μεγάλη η πιθανότητα, το σκάνδαλο αυτό να επεκταθεί στις μοτοσυκλέτες τις επόμενες ώρες και μέρες.

Ως πελάτες της Kobe Steel από τους ισολογισμούς των εταιριών εμφανίζονται η Honda και η Suzuki πράγμα όμως που αυτή την στιγμή δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο από το γεγονός ότι θα εξεταστούν οι αποστολές από την Kobe Steel προς τις εταιρίες αυτές, από την δικηγορική εταιρία που διαχειρίζεται την υπόθεση.

Από την Honda Ιαπωνίας επιβεβαιώνεται πως η Kobe Steel ήταν προμηθευτής διευκρινίζοντας πως την πρώτη ύλη την χρησιμοποιούσαν μονάχα για τα καπό και τις πόρτες των αυτοκινήτων. Ουδεμία αναφορά προς τις μοτοσυκλέτες…

Στις 8 Οκτωβρίου 2017 ο διευθύνων σύμβουλος της Kobe Steel κ. Naoto Umehara απολογείται σε συνέντευξη τύπου στο Τόκυο! (Kyodo News):

Οι αναφορές προς τους κατασκευαστές μοτοσυκλετών, αυτή την στιγμή δεν μπορούν να αξιολογηθούν για τρεις λόγους: Διότι δεν γνωρίζουμε ποιες αγορές εξυπηρετούνται από τα εργοστάσια της Ιαπωνίας, για κάθε κατασκευαστή ξεχωριστά. Δεν πρέπει να εξαιρούνται οι υπόλοιποι κατασκευαστές, που δεν αναφέρονται καθώς ο έλεγχος συνεχίζεται και το πιθανότερο είναι πως θα εμφανιστεί και το όνομα των υπολοίπων στην συνέχεια. Στο MOTO γνωρίζουμε, καθώς είμαστε από τους ελάχιστους Ευρωπαίους δημοσιογράφους που έχουμε επισκεφτεί τις γραμμές παραγωγής κατασκευαστών μοτοσυκλετών στην Ιαπωνία, πως τουλάχιστον για τις μοτοσυκλέτες διενεργούνται δειγματοληπτικοί έλεγχοι των πρώτων υλών.

Για να καταλάβουμε λοιπόν που πατάμε: Είμαστε στην κορυφή ενός παγόβουνου που μόλις έχει αποκολληθεί. Τις επόμενες μέρες μπορεί αυτό να εξελιχθεί σε ένα σκάνδαλο αντίστοιχο της Volkswagen, μπορεί όμως ο όγκος να μην είναι και τόσο μεγάλος. Αν οι ελεγκτές αποφανθούν πως η πρώτη ύλη με τα παραποιημένα στοιχεία, επηρεάζει και προμηθευτές εργοστασίων – που δημιουργούν τους δικούς τους δειγματοληπτικούς ελέγχους- τότε το σκάνδαλο αυτό θα αποκτήσει μορφή χιονοστιβάδας…

Αυτή την στιγμή δεν έχει σκιαγραφηθεί το μέγεθος του σκανδάλου. Επηρεάζονται από κράματα αλουμινίου, μέχρι επιχρυσωμένα μέταλλα και σίδηρος, που σημαίνει πως επεκτείνεται και στα ηλεκτρονικά, στις οθόνες και τα όργανα…

Παρακολουθούμε όλες τις πληροφορίες για την πορεία της είδησης, τις φιλτράρουμε και θα ενημερώνουμε για οποιαδήποτε εξέλιξη στην ζώνη που αφορά τις μοτοσυκλέτες..

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.